Vermilion - Vermilion (2012)

De uit Gent afkomstige Progressieve metal (progmetal) band Vermilion brengen in eigen beheer een album uit bestaanden uit instrumentale songs. Naast het vernoemde progmetal menen we toch ook invloeden te herkennen van Ambient en zelfs Jazz. Een gevarieerd spectrum dus van verschillende muziekstijlen die ons opvallen bij het beluisteren van Vermilion. Elk van de vijf songs tellende EP zijn voornamelijk gebouwd rond gitaarriffs, maar het is toch vooral de percussie die het meest in het oog springt. Er zitten trouwens genoeg tempowisselingen en variatie in de sound waardoor het gemis van enig zang niet echt in hun nadeel speelt.

We worden vanaf de eerste track Fractals in een stevige houdgreep genomen, maar het is niet zo dat het er telkens stevig en hard aan toe gaat. Er zijn ook wat rustmomenten zoals die mooie gitaarsolo bij de song Normadic, om maareen voorbeeld te geven, waar blijkt hoezeer alle aspecten van de verschillende instrumenten ten volle worden gebruikt. Het is net dat experimenteren en niet op dezelfde lijn blijven zitten dat er voor zorgt dat je met gemak de volledige EP beluistert zonder je een minuut te vervelen. Elk van de nummers hebben een gemiddelde duur van zes tot acht minuten, om dan de aandacht van de luisteraar te blijven aanhouden moet je wel uit heel goed hout gesneden zijn.

Dit is bij Vermilion blijkbaar geen enkel probleem. Elk van de artiesten bespelen hun instrument met volle overgave en zoals we aangaven, alle aspecten ervan worden volledig gebruikt. Daardoor krijgen we een nagenoeg perfecte compositie te verwerken. Je moet het maar doen, met puur instrumentale inbreng een sfeer creëren die je niet onberoerd laat. Zonder verpinken kunnen we deze EP in een ruk beluisteren, en zelfs na vijf luisterbeurten zijn we het nog verre van beu gehoord, integendeel.

lees het volledige verslag : Vermilion - Vermilion - Snoozecontrol.be

Mijn recensie voor iO Pages

In het uitgebreide muziekspectrum dat ons heden ten dage op het bord wordt geschoteld, is het een lastige taak om binnen die kwantiteit nog kwaliteit terug te vinden. Zeker als het een genre betreft waarin men de gekende paden eindeloos blijft bewandelen. Het Belgische Vermilion bewijst het tegendeel. Ontsproten aan het brein van gitaartovenaar Timmy Segers, is deze instrumentale progressieve metalband een samenwerkingskwartet van gitaar, bas, toetsen en drums, ontstaan in 2009. Segers stond bovendien in voor concept en artwork, toetsenist Michaël Penson nam als conservatoriumstudent de productie en mix op zich. Vermilion brengt progmetal met jazz-fusion ingrediënten, waarin ook ruimte is voor akoestische en ambiente passages. Invloeden reiken van djentbands als Animals as Leaders, over meer gekende acts als Faith No More en Dream Theater en zelfs Miles Davis, Neal Morse en Mahavishnu Orchestra.

Deze vijf songs tellende EP bevat doordachte composities met instrumenten die zonder moeite de ontbrekende rol van vocalen op zich nemen. Vermilion bespeelt met gemak verschillende maatsoorten, maar nergens klinkt het te gekunsteld. Zo neemt openingstrack Fractals je meteen mee in een rollercoaster van sounds. Het vat aan met een Meshuggah-geïnspireerde gitaarriff, gedragen door de stuwende drums van Tom Vansteenkiste, waarna bassist Tom Everaert de funk uit z’n vingers mag bevrijden. Gevolgd door een postrocksoundscape die aan Storm Corrosion doet denken, krijg je nog een gewiekste solo die Alex Lifeson kon ingespeeld hebben en pikt het slot terug in op enkele varianten van de introriff. Bovendien is het misschien niet eens de sterkste track uit het geheel. Zo leent Nomadic eerder aan tegen de trage meeslependheid van post- en sludgemetal, waarin symfonische en oriëntaalse passages niet worden geschuwd. De rauwe gitaarsolo’s klinken bovendien alsof ze letterlijk naast je worden gespeeld; qua productie zit het dus ook snor.

Alle tracks hebben hun eigen karakter, maar kers op de taart is toch slotnummer Other Ways. Het lijkt bij aanvang geënt op een The Dance of Eternity van Dream Theater, maar staat met z’n acht en halve minuut als een huis met vele verschillende kamers. Hier wordt in opperste schoonheid, vindingrijkheid en spanning gemusiceerd. Sfeerschepping van drones tot een soundtrack die van Twin Peaks had kunnen zijn, vormen de clou en het instrumentale samenspel is van ongekende kwaliteit. Vermilion is een uitdaging die opbrengt, een instrumentaal verhaal dat je van je sokken blaast en je onmogelijk onberoerd achterlaat.

Te beluisteren op www.soundcloud.com/vermilion_the_band, te contacteren via [email protected].

Lees mijn recensie van Vermilion op Zware Metalen.

Gent heeft een meer dan uitstekende rock-/metalscene. Amenra, Oathbreaker, The Black Heart Rebellion, Hessian, noem maar op. Nu kunnen we de band Vermilion toevoegen aan het rijtje. Dit gezelschap maakt instrumentale progressieve metal met flink wat invloeden van andere genres.

De opener genaamd Fractals valt meteen met de deur in huis met springerige riffs in de trant van Animals As Leaders. De track gaat door veel verschillende fases heen, het akkoordenwerk voelt erg jazzy aan...

Voor zij die vrij zijn en in de buurt vertoeven: aanstaande dinsdag 15/4 live in Petra's Place in hartje Gent