Thomas Denver Jonsson - Barely Touching It (2005)

Heerlijk ruw americana album van een talentvolle Zweed. Ook zijn nieuwe album, The Lake Acts Like An Ocean, klinkt weer veelbelovend.

Vanochtend tijdens een lange wandeling geluisterd naar een drietal albums van 'loners'. Althans, zo noem ik voor mezelf muzikanten die mij met één album destijds erg geraakt hebben, maar waarvan ik voorgaande en/of opvolgende albums een heel stuk minder vond. Vraag is: is dat nog zo? Of valt dat - in hindsight - best mee? Bij deze wandeling ging het om het dit album van Thomas Denver Jonsson, Noah Gundersen - Ledges en John Fullbright - Songs.

En ik kan kort zijn Barely Touching It maakte destijds op mij een verpletterende indruk, en doet dat nu nog steeds. Heel bijzonder, ik blijf hem vandaag keer op keer opnieuw beluisteren.

Dat zit hem in verschillende dingen. Op de eerste plaats schrijft de Zweed Thomas Jonson (echte naam) erg goede, en heel melodieuze songs. In veel nummers hoor je een accordeon en de pedal steel, en dan ben ik al snel 'om'. Zijn stem klinkt breekbaar en een beetje onzeker; hij doet hiermee denken aan de vroege Neil Young. En als er op een paar nummers een vrouwelijke (onbekende) tweede stem opduikt die hetzelfde 'dunne' van Emmylou Harris heeft, is de gelijkenis compleet.

Het ene nummer is nog fraaier dan het ander. Maar als ik er een uit vind springen dan is dat Walther. Het continu meanderende bed van gitaren werkt hallucinerend. Na een paar keer achter elkaar draaien ben ik dronken van geluk.

Hij heeft daarna onder dezelfde naam nog één ander album gemaakt, en daarna onder de naam I'm Kingfisher nog een paar. Maar ze blijven allemaal ver verwijderd van het niveau van dit meesterwerk.

Wat is het toch zonde dat zo weinig mensen dit zullen kennen ...

Bedankt voor de wandeling Tonio: de heren Gundersen en Fullbright zijn mij zeer bekend (en genegen), maar deze Zweed is mij nog onbekend.
Ik gooi je ook maar eens een boei toe: bekend met Joe Pug? =)

Prachtig, inderdaad.

vanwege de post van Tonio kwam ik bij dit album terecht van deze mij onbekende Zweedse singer/songwriter. mijn eerste kennismaking met de muziek van Thomas Denver Jonsson.

geen country zoals hierboven vermeld, maar eerder roots/americana geworteld in folk, country, waarbij een aantal nummers als "Dance Floor" met een halverwege invallende harmonica en het geweldige "Walther" mij doen denken aan de sound van albums als "On the Beach" en "Zuma" van Neil Young.

van de overige mid/up-tempo nummers bevallen mij "Don't Cry" en "Eyes of Blue"dat direct overgaat in "Working Star" en "Good Night" met een heerlijke pedal steel het beste.

het liefst hoor ik de man in de meer klein gehouden, sober geinstrumenteerde nummers als de opener "I'm with You All the Way", het bescheiden, lieflijke "Dreams At the Film Club" met een fraaie tweede stem van zangeres Nina Kinert, het weemoedige "A Day From a Year" met heerlijke accordeon klanken en de wonderschone afsluiter "Reprise" opgetuigd met pedal steel en wederom prachtige harmoniezang van Nina Kinert. de ene prachtmelodie na de ander.

de 2 stevig rockende nummers "Strange Luck" en "Silver Boy" beklijven minder, maar ben verder zeer onder de indruk van het songmateriaal op dit album.

het is nooit te laat om mooie muziek te ontdekken. fijn dat je op dit forum alsnog via andere users dit soort albums op het spoor kan komen.

Album werd geproduceerd door Carl Edlom
Recorded at Ready Steady Go! Studios, Karlstad, Sweden

All songs written by Thomas Denver Jonsson
except track 3) co-written Carl Edlom, track written by CE

Thomas Denver Jonsson: vocals, guitar, harmonica

The September Sunrise:
Fredrik Wilde: vocals, guitar, pedal steel
Carl Edlom: vocals, guitars, piano, accordion, organ, glockenspiel
Tomas Lindberg: vocals, bass guitar
Henric Stromberg: drums, percussion

plus
Nina Kinert: harmony vocals (tracks 4, 5 & 13)
Ned Oldham: vocals (track 6)
Anna Sahi: cello (tracks 11 & 12)