The Necks - Sex (1989)

Geniaal. Hypnotische muziek met piano, bas en drums. Minimalisme klonk nog nooit zo cool en...sexy.

Toch best een lekkere plaat, niet zo goed als Drive By bijvoorbeeld, maar toch lekker in het gehoor. De bass en pianolijnen lopen mooi door elkaar heen. Duidelijk dat dit het opstapje was naar hun echte meesterwerkjes

Dit ligt inderdaad lekker in het gehoor, maar echt bijzonder of spannend wordt het nergens. Het zit goed in elkaar, maar storend vind ik dat dit 56 minuten lang bijna precies hetzelfde is. Met bas, drum en piano wordt een kunstje uitgevoerd dat bijna eindeloos wordt herhaald, maar na een kwartiertje zijn uitwerking wel gehad heeft. Dan zijn er echter nog bijna drie kwartier te gaan.

Soms hoor je dat de piano eventjes uit het keurslijf stapt en op zo'n moment denk ik: 'Ja, ga door, bouw dit uit'. Helaas duurt zo'n moment niet langer dan 5 seconden en gaat daarna alles op de oude voet verder. Ook dit wordt op een gegeven moment voorspelbaar.

Het zal allemaal wel zo horen omdat het minimalistische jazz is, maar 56 variatieloze minuten vind ik veel te lang. Geef mij maar Drive By, waar wat meer variatie op te vinden is.

Voor mij werkt het wel. Ontzettend ontspannen gewichtloos stuk dat muzikaal niet wegzweeft maar focus behoudt. Verder vind ik dat je met je fantasie of hardop (fluit of pak een instrument) genoeg kunt uitbouwen zo je wilt met dit als gedegen ondergrond. Of iets saai is of niet, lijkt me sowieso al gauw een kwestie van verschillende focus.

Meesterwerk!