All Saints - All Saints (1997)

Best een geinig debuut van deze vrouwen.
'Never Ever' vond ik destijds lang niet slecht en
'I Know Where It's At' mag van mij ook wel.
Veel albums hebben ze niet gemaakt want opeens waren ze uit de muziekwereld verdwenen.
Toch wel een klein beetje jammer.

Oud maar nog steeds leuk!!

zeer goed album ook de cover van under the bridge is super,jammer dat

Mwa, vond dit album niet super. Maar best het luisteren waard.. Never Ever is wel heel goed nummer..

Leuk album wat ik gratis kreeg bij mijn TMF Agenda in 1998. Never Ever en I Know Where It's At waren de grooste hits! Ik moet zeggen dat ik de cover Under The Bridge (van RHCP) NIET slecht vind!

op zich wel een leuk album, niet meer, niet minder.
Leuke nummers, maar eigenlijk alleen de 'hits' zijn aangenaam om vaker naar te luisteren.
Ook lady marmalade is verrassend leuk.

3*

Voor mij nog steeds één van de beste cd's ooit gemaakt, als je kijkt naar de hedendaagse Popmuziek. ''All Saints" barst van verschillende muziekstijlen: R&B, Soul, HipHop, Rap, Pop en Rock... het komt allemaal in diverse tracks terug wat deze plaat lekker afwisselend maakt. Goede producties en grotendeels teksten van de meiden zelf, petje af voor deze schijf die ik nog graag in m'n stereo gooi.

Een van mijn eerste albums die prijkten tussen Metallica, Nirvana en Guns n Roses.
Hapklare brokken popmuziek. Ik zal het zelden opzetten maar om het echt slecht te noemen kan ik niet over mijn hart verkrijgen. *2.

Ik kende van de All Saints eigenlijk alleen Never ever. Dit vond ik een geweldig nummer. Nu heb ik ook de rest van het album geluisterd, en het valt me toch, ondanks dat ik het album 3,5* geef, een beetje tegen. Ik weet niet wat het is, maar ik had toch wat meer ervan verwacht. Op naar de andere albums van All Saints om te beluisteren!

Het debuutalbum van All Saints. Eigenlijk is dit album helemaal zo slecht nog niet en klinkt het nergens overgeproduceerd – een term die bij het oevre van veel meidengroepen vrijwel altijd voorkomt. Het eerste nummer, de ballad ‘Never ever’, is al gelijk het mooiste liedje van het hele album. Voor mij is dit nummer absoluut een van de mooiste popnummers van de jaren ’90. Beter dan dit wordt het niet op het album maar dat heeft te maken met het feit dat dit nummer gewoon brilijant goed is.

Het tweede en opzwepende ‘Bootie call’ werd ook verkozen tot single en geeft op de een of andere manier een old school R&B vibe weer en datzelfde geldt overigens voor ‘I know where it’s at’ dat tevens een single werd. ‘Under the bridge’, normaal is het riskant om een RHCP nummer te coveren maar deze meiden doen het wonderbaarlijk goed. Het nummer ‘Heaven’ doet mij op de een of andere manier een beetje denken aan ‘Creep’ van TLC – misschien heeft het nummer wel een beetje dezelfde vibe.

‘Alone’ vind ik het eerste mindere memorabele nummer, het is zeker niet slecht maar het blijft niet hangen. ‘Let’s get started’ is best funky eigenlijk en wederom had dit “zomaar” een nummer van TLC kunnen zijn, zeker aardig en opzwepend. Voor ‘Trapped’ is dat eveneens hetzelfde. ‘Beg’ heeft ook best een laidback vibe maar ’t wordt nergens spannend. Dan de gedeeltelijke cover ‘Lady marmalade’, wederom een aardige bijdrage die best R&B/hiphop georiënteerd is, alleen Christina Aguilera, Pink, Lil’ Kim en Mya maakten vier jaar later een veel maar dan ook veel betere versie. Deze versie is dan vrij vergeetbaar. ‘Take the key’ vind ik een beetje droogjes/flauwtjes en is voor mij het minste nummer van het album. ‘War of nerves’ is het tweede pareltje op dit album. ’t Komt nergens in de buurt van ‘Never ever’ maar is verder absoluut een hele mooie ballad. De remix van ‘Never ever’ had wat mij betreft achterwege mogen gelaten worden. Over het algemeen een prima album met ‘Never ever’ als de ultieme uitschieter en nummers als ‘Bootie call’, ‘I know where it’s at’, ‘War of nerves’ en zelfs ‘Under the bridge’ maken dit album zeker de moeite waard om ’t eens te beluisteren.

Best goed album. Luistert prima weg, maar beter dan het openingsnummer, Never Ever, wordt het inderdaad niet meer. Dit nummer durf ik wel te bestempelen als mijn favoriete girl-band nummer, gewoon prachtig.

Ik vind het gemiddelde wat ik nu zie (2,81) wel erg laag voor dit album, weet niet waarom het zo ondergewaardeerd wordt...

Overige favorieten zijn Bootie Call, I Know Where It's At, If You Want To Party en War of Nerves.

Ik vind de cover van Under the Bridge niet zo geslaagd, vooral omdat het geen nummer is wat door een stel meiden gezongen moet worden. Lady Marmelade is een stuk beter, maar dat kan eigenlijk ook niet anders, aangezien dat dat van zichzelf al een lekker opzwepend nummer is.

Best lekker ja, voor eens tussendoor.

Never Ever hoor ik net op de radio en dat is eigenlijk gewoon een heel goed nummer.
Wat ik me verder van dit bandje herinner is dat ik destijds Bootie Call en de cover van Under The Bridge ook best goed vond.
Muzikaal in ieder geval interessanter dan de Spice Girls, en bovendien veel mooiere dames

True.

Dan de gedeeltelijke cover ‘Lady marmalade’, wederom een aardige bijdrage die best R&B/hiphop georiënteerd is, alleen Christina Aguilera, Pink, Lil’ Kim en Mya maakten vier jaar later een veel maar dan ook veel betere versie. Deze versie is dan vrij vergeetbaar

Vind je Angelo? Ik vind die versie van Pink en consorten veel te gemaakt vergeleken met de frisse draai die All Saints eraan gaven, waar bovendien nog wat eigens in voorkomt, die anderen hebben alleen een stukje rap van Lil Kim wat nog enigzins smaak geeft

Dit album is zooooooooooooo leuk!!

All Saints wisselt voor mij altijd leuke nummers met echt flink mindere nummers af. Daarom zijn mijn gemiddelden nooit hoog bij hun albums. Lastig, want ik vind de groep best leuk. 3*

Never Ever (6:27)  --- 3,5
Bootie Call (3:35)  --- 4,0
I Know Where It's At (5:08)  --- 4,0
Alone (5:00) --- 3,0
Under the Bridge (4:47)  --- 4,0
Heaven (3:34) --- 3,0
If You Want to Party (I Found Lovin') (4:15) --- 3,0
Trapped (4:55) --- 3,0
Beg (4:00) --- 3,0
Lady Marmalade (3:53)  --- 3,5
Take the Key (4:12) --- 3,0
War of Nerves (4:12)  --- 3,5