Elvis Presley - Harum Scarum (1965)

Go East, Mirage, Kismet....So Close
ik moet eerlijk bekennen dat ik hier stiekum graag naar luister

Een van de leukste film albums. Ik houd van het nummer Shake That Tambourine.

"Shake That Tambourine" vind ik één van de weinige lichtpunten op dit slappe en anonieme soundtrackalbum, samen met "Harem Holiday" en "So Close, Yet So Far from Paradise", de rest kun je beter vergeten.

Deze is nog best aardig eigenlijk. De eerste meevaller in de lange reeks soundtracks. Goed is het niet, maar op zich best een leuke plaat. Weet je wat? Deze krijgt gewoon een voldoende(!)

dit album heeft een aparte sfeer die mij wel bevalt. niet hoogstaand nee, maar soms luister ik liever niet dit lichtverteerbaar werk dan naar bv het betere from elvis presley boulevard

Door heel veel Elvis fans met de grond gelijk gemaakt (zowel de film als de soundtrack), maar ik moet toegeven dat ik dit juist één van zijn leukere soundtrack albums vind, vanwege de toch ietwat oosterse sfeer. "Kismet", "Go East Young Man", "Mirage", "Golden Coins" en "So Close, Yet So Far" zijn nummers die van mij een voldoende krijgen.

Vreemd dat ze hier geen single op zagen. Zelf had ik Harum Holiday een goede keus gevonden, met So close op de B-kant.

In het Verenigd koninkrijk uitgebracht onder de titel "Harem holiday". Helaas doet een andere titel niets met de kwaliteit van het album noch de film. Verder maar geen woorden aan vuil maken........

De film heb ik nooit gezien. Ziet er redelijk camp uit, met Elvis zo in Rudolph Valentino stijl. Wel een prettige soundtrack met die Middle East vibe. Helaas één van die soundtracks waar ze op productioneel vlak hun voeten eraan geveegd hebben. Met een matige doffe sound tot gevolg, remastering ten spijt op de uitgave die ik bezit. Zonde want er spelen hier zoals altijd topmuzikanten mee. Charlie McCoy (electrische gitaar) en Kenneth Buttrey (drums) kwamen net van hun Blonde on Blonde sessions met Bob Dylan.

Al blijft uiteindelijk ook in de mindere producties het luisterplezier toch nog steeds overeind (zeker als je zoals mij gewend bent aan nog veel slechtere opname kwaliteit van bvb. vooroorlogse platen e.d.). De intrinsieke kwaliteiten van een artiest komen hoe dan ook altijd bovendrijven. En dat is wat meest van al telt.

Ik heb de film waarschijnlijk ook nooit gezien. Helemaal zeker ben ik niet want op de camping in de Ardennen waar we elk jaar naartoe gingen speelden ze eind jaren 70 's namiddags soms een film van Elvis, waar ik dan als kleine jongen met mijn twee broers naar ging kijken. In ieder geval heb ik nu wel de lp, ooit speciaal gekocht (terwijl ik de cd al had) voor de camp-hoes.

In het beste geval kun je dit album zien als een concept album. Animal instinct is erg fijn. Laat de woke beweging de clip van Hey little girl maar niet zien.
Verder, ach ja.

Ik heb van elke Elvis film mogen genieten, al bleef het zoals bij Harum Scarum beperkt tot één keer. Dit blijft weer een lekker genietbaar album met geen enkele domper erop.