The Tea Party - Transmission (1997)

Alarm is een gaaf nummer! Komt dat horen.

Fantastisch album...waar (harde)rock en electronica elkaar perfect aanvullen.
Psychopomp is geniaal!

Op het derde album experimenteert Jeff Martin en zijn mannen met industriele invloeden en electronica, gemixed met hun (orientaalse) rock. Dat geeft een heel spannend album, wat echter niet zo doorleefd klinkt als haar illustere voorgangster. Maar de meeste composities zijn weer hoogstaand, en zo levert de band weer een klasse produkt af. Luister maar eens naar het stuwende "Psychopump".

Mijn eerste kennismaking met the Tea Party was pakweg een jaar of zes geleden. Het nummer Requiem stond op een Oorgasm cd. Schitterend nummer. Zes jaar later kom ik via MuMe weer op het spoor van deze geweldige band. Als eerste heb ik Transmission aangeschaft. Ijzersterk. Van begin tot eind. Bij vlagen doet de muziek (industrial) me denken aan Nine Inch Nails. The Tea Party voegt hier aardig wat oriëntaalse invloeden aan toe. Standout tracks: Psychopomp, Alarum, Transmission en Emerald.

een nummer als psychopomp is eigenlijk best ene standaard rocknummer, maar door de karakteristieke stem en het oosterse ondertoontje weet tea party er een dijk van een nummer va te maken

ken deze van tea party nog niet maar beloofd weer veel goeds, echt slechte platen zijn door tea party nooit gemaakt

Wat is Psychopomp toch een magistraal nummer!!!

YouTube - The Tea Party - Psychopomp

hij klinkt nie alleen als, hij lijkt zelfs op morrison

Heeft zelfs dezelfde initialen, SPOOKY!!!

Dit is mijn favoriete Tea Party plaat. Deze plaat staat15 jaar na data nog steeds als een huis en ik begrijp niet waarom deze band niet groter is geworden. Deze plaat is een perfecte mix van oud en nieuw, die stoempende Led Zeppelin drums, The Doors uiteraard, maar ook heel veel Tea Party.
Veel dynamiek in en tussen de nummers en van die vreemde teksten. Now that the thrill of the massacre's over isn't it sweet when she sucks on your veins....deze popt nog steeds regelmatig op, maar begrijp er nog steeds niks van. Dat vind ik het mooie van deze band; de muziek is helemaal niet vaag, maar er zit wel een wat zweverige vibe doorheen, mystiek zo je wilt. Hou ik helemaal niet van, maar bij deze band viel het allemaal op z'n plaats.
En live.....alle jezus wat waren ze goed.

Door de cover van Temptation van Nevermore ben ik net op zoek gegaan naar nummers van The Tea Party. Dit klinkt heel erg goed en wat een fenomenale stem heeft de zanger! Daar zit inderdaad behoorlijk wat Jim Morrison in. Hier ga ik meer van opzoeken.

The Tea Party - Live from Australia (2012) maar eens proberen Don... The Tea Party is ook een van de beste live bands die ik ooit heb gezien... deze is van de reunie vorig jaar....

Transmission heb ik altijd wat links laten liggen. Ten onrechte zo blijkt. Tijd om er een mooie score op te plakken!!

Na het commercieel succes van The Edges Of Twilight ontstaan er spanningen met de platenmaatschappij (zoals vaak na succes) en wordt hun manager door de band ontslagen. Homeless dus rond The Tea Party. Wellicht dat daardoor deze schijf stuk agressiever klinkt doorspekt met industrial invloeden. Nou zijn die invloeden atijd al latent aanwezig maar nooit zo dik er bovenop. Daarom vind ik dit ook hun minste werk in hun oevre. Neemt niet weg dat er toch weer sterke composities erop staan zoals de opener Temptation.
Het titelnummer is wellicht het beste waar industrial, oosterse klanken, electronica en rock vakkundig gesmeed worden tot een bombastisch geheel. Op Babylon zingt Jeff Martin met sterke overtuiging. Ander noemenswaardig nummer is de alom geprezen Psychopomp. Edoch met Aftermath gaat Transmission als een nachtkaarsje uit........

Ondanks de relatief grote populariteit van dit album onder de fans heb ik er nooit een klik mee gekregen. Het is de meest donkere en zware schijf van de heren en tevens ook de plaat met redelijk wat elektronische erupties en licht industriële invloeden. Hierdoor voelt het album wat zwaar en onpersoonlijk aan. Psychopomp is de beste song op dit overwegend donkere en bij vlagen ruige plaatje. Desalniettemin is het geen slecht album, daarvoor is het songmateriaal nog redelijk consistent, ik mis echter de 'Oosterse' arrangementen die hier en daar voor wat meer lucht hadden kunnen zorgen, een aardige worp maar hij komt de hoes nooit meer uit en dat zegt ook wel iets.

Een tikkeltje onstuimiger dan zijn voorganger. Of dat wellicht te maken heeft met het toevoegen van lichte Industrial invloeden zal er zeker ook mee te maken hebben. Anders dan The Edges of Twilight mis ik net even de warmte van de akoestische stukken, Transmission is zakelijk en ook wat kil. De vocalen van Martin worden af en toe ook nog door de mixer gehaald - waarom was dat toch een trendgevoelig element destijds - en daar heb ik een hekel aan. De plaat trekt aan mij voorbij zonder dat ik er erg in heb. Hoewel de schijf vrij populair is onder de fans kan ik er niet zoveel mee. Een song als Psychopomp uitgezonderd. Wat een fraai klein epos is dit toch. Het is jammer, maar ik mis net even de subtiele arrangementen die de nummers wat meer kleur geven. Transmission is niet slecht maar de schijf komt zelden zijn hoes uit. Toch een teken aan de wand.

Tussenstand:

1. The Edges of Twilight
2. Splendor Solis
3. Transmission
4. The Tea Party

Zeker wat voor jou, deze band @Juul1998B

Dit klinkt alsof Nine inch nails progessieve rock maakt haha. Vette plaat coldwarkids Deze krijgt wss een erg hoog cijfer van me en dit album bevat echt veel bangers.