Peter Case - The Man with the Blue Postmodern Fragmented Neo-Traditionalist Guitar (1989)

2e solo plaat van de singer-songwriter (en ex-Plimsouls zanger) Peter Case waarop hij erin slaagt een levensecht beeld te schetsen v/h hopeloze bestaan aan de welvaartsmaatschappij en waarbij hij zich ondanks zijn christelijke overtuiging (gelukkig) niet laat verleiden tot het meegeven van een religieuze moraal.
4 sterren

Lichte tegenvaller na het mooie debuutalbum. Terwijl dit toch vaak de beste van Case wordt genoemd. Ik vind de arrangementen wat vlakker en ééntoniger. Daardoor valt de vergelijking met het debuut een tikje minder uit. De accordeon geeft hier en daar een kleine verwijzing naar het werk van Los Lobos.

Mooie,ingetogen plaat van deze singer-songwriter die gevoelige combinatie van blues en folk oplevert.Vooral Put down the gun en Travellin' light bevallen me erg.

Ik had deze cd gekocht in een tweedehandswinkel in Antwerpen, in perfecte staat voor 6,00 €. Bij thuiskomst het plaatje onmiddellijk in de cd-speler en wat was de verrassing ? De volledige "Their Greatest Hirs" van The Eagles weerklonk. Zelfs het plaatje zelf droeg het logo en de opdruk van de Eagles-cd. Heb hem dan later nog maar eens gekocht met de juiste muziek erop.

Ik heb altijd de indruk gehad dat dit een mindere plaat was dan het debuut, maar het scheelt eigenlijk niet eens zo gèk veel. Kant 1 is sowieso perfect, kant 2 is wat minder met het gehaaste Old part of town, het melige Rise and shine en het voor mij te duidelijk "mooi bedoelde" in plaats van "van zichzelf mooie" Two angels, maar gelukkig maakt het ontroerende en wèl "van zichzelf mooie" Hidden love dan weer veel goed. Andere hoogtepunten zijn voor mij Put down the gun en Entella Hotel, melodisch prachtige nummers waarin Case kan doen waar hij zo goed is, het vertellen van "rake" verhalen met pregnante details ("where the girls give themselves names like Lola, Estelle and Nicole"). Ik ga maar voor dezelfde score als bij de eersteling.

Fijn dat iemand weer eens aandacht schenkt aan deze muzikant. Oeuvre met hoogte- maar ook dieptepunten. Dus doorzetten vereist. En vergeet vooral niet zijn live-album te beluisteren!

Ben toevallig vandaag begonnen met het luisteren van zijn vandaag verschenen nieuwe album.

Put down the gun is idd een schitterend nummer. Naast nog een paar uitschieters is dit voor de rest wel redelijk gewoontjes vind ik, perfect gespeeld maar niet meeslepend.

een zeer fraai, consistent album. dit tweede album van de begenadigde singer/songwriter Peter Case. wellicht net niet van het niveau als collega's Steve Earle of wijlen John Prine, maar de man schuurt er dicht tegen aan. wat mij betreft niet minder dat zijn destijds bejubelde, gelijknamige debuut, want er staan wederom prachtige composities op. een sterke collectie aan songs, waar weinig op af valt te dingen.

Peter Case schreef alle songs zelf, uitgezonderd 3 tracks, t.w. de fraaie opener, de traditional folky ballad 1) "Charlie James", 4) "Travellin' Light" co-written met collega singer/songwriter wijlen Bob Neuwirth (die een aantal prima albums op zijn naam heeft staan), krijgt hier een aanstekelijke Tex-Mex versie, die aan de muziek van Texas Tornados doet denken (in gedachten hoor je bij wijze van spreken Doug Sahm dit nummer zingen), en 7) "Rise and Shine" de enige iets mindere track, dat hij samen schreef met zijn ex vrouw singer/songwriter Victoria Williams.

de sterke melodie van "Put Down the Gun" met David Lindley op bouzouki, een klassieker uit zijn song oeuvre, is een kraker. het weemoedige "Entella Hotel" is een ander hoogtepunt met een kenmerkende gitaarpartij van grootmeester Ry Cooder. "Poor Old Tom" is een ingetogen, klein gehouden pareltje met David Hidalgo (Los Lobos) op viool, accordeon en ukulele.

"Old Part of Town" een lekker up tempo nummer met fraai mandoline spel van de vermaarde sessiegitarist/producer wijlen Stephen Bruton. het beschaafd rockende"This Town's a Riot" klinkt niet zo rellerig als de titel doet vermoeden.

de 2 mooiste nummers bevinden zich, althans voor mij, op het eind van dit album. "Two Angels" is een wonderschone ballad met een heerlijke accordeon partij van wederom David Hidalgo, waar de prachtige folky afsluiter "Hidden Love" niet voor onder doet.

Album werd geproduceerd door Steven Soles, Larry Hirsch en Peter Case
Recorded at Ocean Way Recording, Sunset Sound Factory, Hollywood, California

de muzikanten op dit album:

Peter Case: 6 & 12-string guitar, harmonica, vocals
David Hidalgo: electric guitar, 6-string bass, hidalguerra, violin, accordion, ukulele
David McKelvey: harmonica
Jerry Scheff, David Miner: upright bass, bass
Michael Bannister, David Kemper: drums
Jim Keltner: drums, percussion
David Lindley: electric bouzouki, violin, bouzouki
Jack Sherman: electric guitar
Mitchell Froom: organ, piano
Danny Timms: electric piano, organ, keyboards
Steven Soles: vocal harmony, percussion guitar, maracas
Jorge Bermudez: tambourine
Ry Cooder: stereo electric guitar (track 3)
Stephen Bruton: mandolin (track 6)
Benmont Tench: organ (track
John Berry Jr., Dennis Farlas, Nick Lane: horns (track 9)