Billy Preston - Encouraging Words (1970)

Met de roots in de gospel is dit echt een soulabum met een herkomst. Pluspunten zijn er genoeg; de man kan zingen, het meteen herkenbare toetsenspel is heerlijk losjes en door de samenwerking met George Harrison krijg je dat My Sweet Lord meteen iets meer is dan een gewone cover.
Maar toch vind ik niet alles even geslaagd. De gospel, af en toe wel erg opzichtig aanwezig, schaadt de tijdloosheid van wat het album tot een classic of een verborgen schat zou maken, en de ballads, later toch een sterk punt van hem, doen hier nog weinig. Little Girl klinkt als een vingeroefening voor het latere You are So Beautiful .

When You Are Mine vind ik een van de beste stukken als geheel; de gospel invloed is naar de achtergrond, er is vooral ook soul en het is zelfs een beetje funky. Als er in de snellere stukken een beetje doorgespeeld wordt met piano is het album op zijn sterkst. Het titelnummer had bijvoorbeeld van mij nog wel iets langer gemogen. I've Got a Feeling is een leuke curiositeit als minder bekende Beatles-cover.

Met de minpunten hierboven is het onmiskenbare talent van Preston intussen wel overal aanwezig, en dan wat mij betreft dus nadrukkelijk mét de toetsen. Toch zal ik hier niet snel achterheen gaan om het in mijn verzameling op te nemen.

Erg lekkere plaat. Talentvolle man met een schitterende manier van zingen.

Favorieten zijn "Use What You Got", "My Sweet Lord" (fijn gospelnummer!) en "Sing One For The Lord".