Draconian speelt Death/Doom in de stijl van My Dying Bride, vermengd met sterke invloeden uit de Gothic Metal. Where Lovers Mourn is hun debuut, maar hiervoor waren ze al flink wat jaren actief in het democircuit. Dat heeft ze goed gedaan (en hier mogen veel bands een voorbeeld aan nemen), want de songwriting skills en instrumentbeheersing zijn hier al op een behoorlijk hoog niveau.
Verder klinkt het precies zoals je kunt verwachten van dit soort muziek: trage, slepende stukken (hier en daar wel afgewisseld door wat meer uptempo werk) die een melancholieke en troosteloze sfeer scheppen. Voor de zang gebruiken ze afwisselend mannelijke en vrouwelijke vocalen, maar de zangeres mag van mij nog wel wat meer jaar stempel op de nummers drukken.
Het openingsnummer is direct het sterkst waardoor de band misschien wat al te snel hun kruit verschiet, en er had nog iets meer afwisseling in de nummers onderling mogen zijn, maar verder is dit zoals gezegd echt een prima debuut als je van deze stijl houdt.