MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Draconian - Where Lovers Mourn (2003)

mijn stem
3,95 (19)
19 stemmen

Zweden
Metal
Label: Napalm

  1. The Cry of Silence (12:42)
  2. Silent Winter (4:58)
  3. A Slumber Did My Spirit Seal (4:10)
  4. The Solitude (7:54)
  5. Reversio Ad Seccesum (7:31)
  6. The Amaranth (5:20)
  7. Akherousia (2:32)
  8. It Grieves My Heart (7:30)
totale tijdsduur: 52:37
zoeken in:
avatar van Bakema NL
5,0
Geweldig mooie gothic plaat, lekker doomy. Logge drums, slepend gitaarwerk, alles een tandje langzamer, met heerlijke grunts en bijpassende vrouwenzang.
The cry of silence is mijn absolute hoogtepunt van deze plaat, mooi opgebouwd.

avatar
luijsterburg
Èrg goede duistere plaat, met lekkere afwisseling van vrouwelijke zang en lage grunts (dat laatste blijft jammer genoeg nog erg op de achtergrond). Maar goed, ook een beetje jammer dat de piek in het begin van het album zit, maar ik heb het toch het hele album kunnen uithouden. Ga hem zeker nog vaker opzetten, misschien groeit hij zelfs nog.

avatar van james_cameron
3,5
Sombere, zich overwegend traag voortslepende doommetal. Goed uitgevoerd en de songs zijn ook best oké, maar op gegeven moment gaat het gebrek aan afwisseling en tempo toch wel een beetje opbreken. Jammer ook dat de produktie niet erg sterk is en de mannelijke vocalen te ver achter in de mix staan. Wat meer gothic van stijl dan de latere albums, die zwaarder en meer 'metal' zijn. Beste track is opener The Cry Of Silence.

avatar van Slothrop
3,5
Draconian speelt Death/Doom in de stijl van My Dying Bride, vermengd met sterke invloeden uit de Gothic Metal. Where Lovers Mourn is hun debuut, maar hiervoor waren ze al flink wat jaren actief in het democircuit. Dat heeft ze goed gedaan (en hier mogen veel bands een voorbeeld aan nemen), want de songwriting skills en instrumentbeheersing zijn hier al op een behoorlijk hoog niveau.

Verder klinkt het precies zoals je kunt verwachten van dit soort muziek: trage, slepende stukken (hier en daar wel afgewisseld door wat meer uptempo werk) die een melancholieke en troosteloze sfeer scheppen. Voor de zang gebruiken ze afwisselend mannelijke en vrouwelijke vocalen, maar de zangeres mag van mij nog wel wat meer jaar stempel op de nummers drukken.

Het openingsnummer is direct het sterkst waardoor de band misschien wat al te snel hun kruit verschiet, en er had nog iets meer afwisseling in de nummers onderling mogen zijn, maar verder is dit zoals gezegd echt een prima debuut als je van deze stijl houdt.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 19:34 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 19:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.