White Wizzard - The Devil's Cut (2013)

Wat een geweldige metal plaat is dit zeg. Ik kende dit helemaal niet. Dit gaat terug naar de begin jaren 80, en dan vooral naar de NWOBHM (hoewel dit Amerikanen zijn). Wat een fantastische zanger, wat een bereik heeft die man en wat een spetterend (vaak dubbel) gitaarwerk en de solo's vliegen je letterlijk om de oren. Geen gedoe met één solootje per song, nee, soms 3 of 4 of meer nog. HEERLIJK!!!
Ze hebben de mosterd vooral gehaald bij Iron Maiden maar zijn zeker geen kloon. Saxon, Accept, Priest, Black Sabbath enz enz, van alle bands uit die tijd hoor je wel iets terug. Echt een TOPPER dit, verplicht voer voor iedereen die van metalmuziek uit deze periode houdt!!!! Tot nu toe voor mij een van de beste albums van dit jaar enne.........de vorige twee albums van deze van zijn inmiddels besteld

De vorige albums kampten wel met wat inkakmomentjes. Wat dat betreft vind ik Steelwing leuker om naar te luisteren. Niettemin denk ik dat je daar vast wel mee uit de voeten kan. Ik pik deze ook wel mee als ik de kans krijg.

Ondanks dat dit natuurlijk veel overeenkomsten vertoont met Steelwing (ik ken alleen Zone of alienation), vind ik er toch ook wel behoorlijk wat verschillen in zitten. Hier zit veel meer variatie in, zowel in de nummers zelf als tussen de nummers onderling. Ik vind ook dat Steelwing vaker richting power-metal gaat met veel hoge snelheden en waarbij de zanger ook veel meer in de hoge regionen zit, terwijl dat hier veel minder is. Ik ben in tegenstelling tot jou na een nummer of 4/5 wel klaar met Steelwing. Ik begreep trouwens ook dat dit een nieuwe zanger is en het album wordt ook veel hoger gewaardeerd door de "kenners" dan de eerdere albums.

Dat heb je goed gezien. Dat rappe van Steelwing is net weer iets waar ik erg van houd. Dat wil niet zeggen dat White Wizzard niks vind, integendeel. Ik leg het alleen op dezelfde weegschaal om dat er qua songstructuren en vooral qua vocale melodieën erg veel overeenkomsten zijn. Ook Wizzard heeft de gave om met bijzonder pakkende dingen op de proppen te komen. Ga ik even uit van de eerste twee albums dan. Deze moet ik nog beluisteren.

En de mannen hebben nog humor ook:

cry for help

Meestal zijn die retro-dingen vooral leuk voor de vorm en de daarbij horende herkenning. Met wat geluk staan er ook nog een paar echt goede nummers op.

Zo had ik na wat luisterfragmenten The Devil's Cut bijna aan de kant geschoven. Maar een vaag intuïtief gevoel bleef deze nieuwe van White Wizzard toch in gedachten houden en op een keer de cd toch maar meegenomen.

Eerste luisterbeurt leek mijn idee te bevestigen. Maar vanaf dan, elke keer ik dit album draai groeit dit langzaam uit tot een heuse retro-klassieker. Elk nummer is raak. Met frisse zanglijnen, grijpgrage hooks en flitsende solo's stormt dit ouderwets goed metal geweld voorbij. Voor het titelnummer is misschien wat te veel gekeken naar Hook in Mouth van Megadeth, maar dat kan de pret niet drukken. Andere invloeden zoals van Maiden en Helloween zijn gelukkig wat subtieler.
De spuuglelijke hoes is eigenlijk het enige minpunt. Of toch nog eentje; het totale gebrek aan originaliteit.

Goede intuitie, Kronos!!! Jammer dat wij de enige twee zijn die dit album lijken te kennen. Die anderen weten echt niet wat ze missen. Echt TOPABLUM dit!!! Zo heel af en toe kom je zo'n geweldig album, gebaseerd op de muziek uit de tijd dat we nog jong waren, tegen. Het gebeurt me helaas niet vaak (vorige voor mij was Hell, Human Remains), maar nu is het dan idd toch weer echt raak: vanaf luisterbeurt één helemaal verknocht aan dit album.

Steelwing heeft anders ook wel behoorlijk wat inkakmomenten. Beetje gelijkwaardig met White Wizzard. The Devils Cut is best leuk, met een paar erg goede tracks.