Small Faces - Spotlight On... (1974)
mijn stem
5 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Charly
-
Lazy Sunday (3:04)
-
Sha la la la Lee (2:51)
-
Whacha Gonna Do About It (1:55)
-
Here Come the Nice (2:59)
-
All or Nothing (3:00)
-
I Can't Make It (2:03)
-
Itchycoo Park (2:46)
-
Tin Soldier (3:18)
-
My Mind's Eye (1:58)
-
Hey Girl (2:12)
-
Mad John (2:13)
-
Afterglow of Your Love (3:29)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 1 juni 2013, 12:14 uur
Had hem nog onder staan na toevoegen, dus in het kader van 'het zal wel nog steeds wat zijn', nog eens een paar keer opgelegd.
1 hitje die er niet op staat en dat is The Universal. Alle andere hits die ze in Nederland gehad hebben, staan er wel op.
Lazy Sunday was een nummer-1 hit in de zomer van 1968.
Voor de rest tijdloze jaren 60-muziek, ijzersterke hits en die geweldige stem van Steve Marriott.
En vooral heel Engels.
Uitschieters zijn het schitterende Afterglow Of Your Love, het prachtige opbouwende Tin Soldier en Lazy Sunday.
Watcha Gonna Do About It en Hey Girl vind ik wat mindere nummers.
Het geluid is tamelijk slecht. Goed te horen dat het de beginjaren van stereo zijn en dat men toen nog niet zo'n goede produktietechnieken had.
Maar dat geeft de meeste nummers wel weer nog meer charme mee.
4 sterren voor dit verzamel-LP'tje van de eerste echte Mod-groep in hart en nieren, (aldus Robert Briel) die echter bleef worstelen met een teeny-bopper-imago en uiteindelijk opsplitste in Humble Pie en The Faces.
Op vinyl en tamelijk gaaf nog.
En goed om te zien dat deze muziek inmiddels ook tot Papoea Nieuw-Guinea is doorgedrongen
.
1 hitje die er niet op staat en dat is The Universal. Alle andere hits die ze in Nederland gehad hebben, staan er wel op.
Lazy Sunday was een nummer-1 hit in de zomer van 1968.
Voor de rest tijdloze jaren 60-muziek, ijzersterke hits en die geweldige stem van Steve Marriott.
En vooral heel Engels.
Uitschieters zijn het schitterende Afterglow Of Your Love, het prachtige opbouwende Tin Soldier en Lazy Sunday.
Watcha Gonna Do About It en Hey Girl vind ik wat mindere nummers.
Het geluid is tamelijk slecht. Goed te horen dat het de beginjaren van stereo zijn en dat men toen nog niet zo'n goede produktietechnieken had.
Maar dat geeft de meeste nummers wel weer nog meer charme mee.
4 sterren voor dit verzamel-LP'tje van de eerste echte Mod-groep in hart en nieren, (aldus Robert Briel) die echter bleef worstelen met een teeny-bopper-imago en uiteindelijk opsplitste in Humble Pie en The Faces.
Op vinyl en tamelijk gaaf nog.
En goed om te zien dat deze muziek inmiddels ook tot Papoea Nieuw-Guinea is doorgedrongen
.* denotes required fields.
* denotes required fields.