Vader Abraham - Als Je Wilt Weten Wie Ik Ben (1976)

"U vraagt zich af wie die twee markante figuren zijn die U op de voorzijde van deze hoes ziet afgebeeld. Zij vormen de verbeelding van "Het kleine café aan de haven" (u kent het lied). Het zijn de 2 mensen die tussen 2 glazen bier alle wereldproblemen oplossen. Onze figuranten Kees van de Plas en Jan Stegeman kunnen dat niet daadwerkelijk, maar toch...
Kees van de Plas heeft als caféhouder mij 15 jaar geleden al aangemoedigd om m'n hart leeg te zingen. Mischien is het door de inspiratie van het glas bier dat ik destijds in zijn café dronk, dat "Het kleine café aan de haven" nu op cd is gezet".

Vader zijn liner-notes bij de cd, alle nummers zijn 24 bit geremastered. Het album komt uit de box Vader Abraham Totaal. "Het kleine café aan de haven" heb ik laast nog in de hardrockversie van Meadow gehoord, staat op YouTube en komt uit 1984. "Niet elke oester heeft een parel" en het titelnummer genieten bekendheid op compilaties.

Vader Abraham's conceptalbum over zijn identiteitscrisis, vandaar het albumtitel en de prachtige single Als Je Wilt Weten Wie Ik Ben, wat vervolgde met de onthutsend eerlijke tekstregel Dan Ben Je Bij Mij Aan Het Verkeerde Adres. Dit nummer trapte het album af en was schaamteloos eerlijk. De hit 'T Kleine Café aan de Haven was ook een onverbloemd relaas over deze donkere periode waarin hij eigenlijk alleen maar in de kroeg te vinden was, aan of onder de stamtafel.
Het vervolg Zondag beschreef de verveling die uit alle hoeken en gaten stroomde op zo'n dag dat alle zaken en horecagelegenheden gesloten waren. Het waren tenslotte de zeventiger jaren. Op zondag had je de grootste kans om iemand hangend aan een balk aan te treffen. Vader Abraham wist dat als geen ander. De terreur van jawel Het Kruis, zoals Vader Abraham het noemde. Van zijn vrouw Sarah raakte hij in deze periode vervreemd. Omdat zij de in zijn ogen hinderlijke gewoonte had om altijd het laatste woord te willen hebben, zong hij in een zeer verwijtende toon over haar: Het Antwoord Ben Jij. Het werd hem niet in dank afgenomen. En het werd er niet beter van toen hij over een eventuele echtscheiding zong: Nooit Meer Klagen, Nooit Meer Vragen.
Iets vrolijker van toon was Zigeunerlied, over een ervaring die hij ooit had gehad in de caravan van Koko Petalo.
De filosoof in Vader Abraham flakkerde af en toe nog, zoals u kunt opmaken uit Niet Elke Oester Heeft een Parel, een werkelijk oorstrelend mooi duet met Mie Ketelkamp.
Zijn ode aan Idi Amin, Als Je Niemand Meer Hebt Kom Dan bij Mij, was van een ontroerende schoonheid en brachten zelfs de felste tegenstanders van deze Oegandese dictator in vervoering.
Idi Amin verklaarde later dat hij in gedachten aan deze subtiele ode menig traantje had weggepinkt als hij weer eens een scrotum onder stroom had gezet.
Het uitzinnig vrolijke en daardoor ietwat detonerende nummer Nog Eenmaal Ging het Doek Weer Open handelde over een situatie waarin Vader Abraham naar eigen zeggen vijf keer werd teruggeroepen voor een toegift. Helaas heeft men dit verhaal nooit kunnen bevestigen.
Wel schijnt het zo te zijn dat Vader tijdens een optreden in Blokker zelf ongevraagd steeds weer terugkwam op het podium. Dit is bevestigd door burgemeester V. Smegma van het Noord Hollandse plaatsje.
Het op het vinyl album laatste nummer We Waren het Bijna Vergeten handelt over de situatie dat Vader Abraham aan het eind van de opnames voor het album het concept uit het oog verloren had. Het lied gaat in een slow blues en herhaaldelijk fluistert onze Vader in de microfoon: "Waar ging het over?". Pas nadat hij er weer bij zijn vrouw in mocht kon hij zijn oorspronkelijke notities inzien. Tegen die tijd was zijn identiteitscrisis voorbij. Dat gebeurde nadat hij in Assen was uitgegleden in de snackkeet van Annie, aan de Paganinilaan.
Het Duitstalige So'n Alte Schunkelwaltzer is een bonus track en heeft niets met het concept te maken. Het idee voor het lied kwam in hem op toen hij maar net op de been kon blijven na een glijpartij in de Götterdämmerungstrasse te Neurenberg, zijn favoriete vakantiebestemming.
Een pareltje in de Nederlandstalige muziek.

Ja, dit is een album met een beladen verloop.
Wederom werd Vader getroffen door een indentiteitscricis, en waar hij door deze tragiek in 1973 vooral bleef schrijven aan nummers, verbleef hij hier zo'n 6 weken in een kroeg.
De biljarttafel was zijn bed, en de bar zijn domein.
Het mag een wonder heten dat dit album uberhaupt nog verschenen is.
Vader's magnum opus- Het Kleine Cafe Aan De Haven, staat hier op.
Het inlevingsvermogen was groot, want het cafe lag helemaal niet aan de haven.
Achter de kroeg was er een vijvertje waar de filosoof nog wel eens te vinden was.
Met speelgoedbootjes ondernam men wel eens een wedstrijdje wie er het eerst aan de overkant was. Ja.......alcohol doet iets met een mens. Maar de inspiratie was er.
Op de goudeerlijke hoes drinkt vader een gezellig biertje met 2 heren
De kalende man links op de hoes, is de vader van het zangeresje Mieke.
Die zingt dus een duet met Vader.
De man rechts is een fan (ook al te zien aan de lange baard) en werd 2 jaar later opgeborgen , omdat hij bezeten was door de smurfen ( naar eigen zeggen.)
Het nummer " Nooit Meer Vragen, Nooit Meer Klagen is ook gebaseerd op Vrouw Abraham, die na de turbulente weken haar ega weer in huis nam.
Met die verstane dat hij zich niiet zo aan moest stellen en niet zo moest zeuren.

Een album met een verhaal en de laatste keer dat Vader echt zijn persoonlijke kant liet zien
Het is wel 1 van zijn allerbeste albums.
Bij het horen van de plaat ruik je het bruine cafe als het ware.

Een meesterwerk, zonder meer.
En een concept wat iedereen zal herkennen.

Mannen, wat weer fijne verhalen hierboven. Ik zal mijn aantekeningen en schoenendozen met herinneringen uit die roerige tijd erbij zoeken om te kijken of ik het reeds diepgaande verhaal dat jullie opgesteld hebben nog meer 'couleur localle' kan geven.

Succes ! Ik kijk er naar uit.

De archieven gaan open.......Eindelijk wordt het echte verhaal verteld.

Ik vond toch nog een aardige ( tevens wat tragische) anakdote.
De lange aanwezigheid van Abraham in Cafe Lang Leve De Lol in Breda, begon zich te wreken.
Abraham had steeds meer de gewoonte om na een door hem georganiseerde polonaise ineens behoorlijk grof te worden tegen de anders kroegtijgers.
Op een bepaald moment voorop in de polonaise ging het gezeldschap ook naar buiten.
Vader onttrok zich op een gegeven moment van de horde, sloop weer naar binnen en draaide de deur op slot. Het bordje gesloten duidelijk zichtbaar. Het volk bleef buiten achter.
Vader had namelijk ineens een idee voor een liedje en kon al die bedrijvigheid niet gebruiken.
Uitbater Antoine was not amused en beval de bard om maar eens te vertrekken.

Bij de eerder gememoreerde vijver schreef hij uiteindelijk Het Kleine Cafe Aan De Haven, nadat de uitbater hem dus op straat had geflikkert.

Een nieuwe biografie van onze held moet er toch gaan inzitten.....
Prachtige verhalen.

Daar zat destijds toch wel iets meer achter. Naast zijn bezoeken aan 'Lang Leve de Lol' begon Vader Abraham ook vaker naar 'Lager Wal' te gaan. Een ietwat verscholen kroegje op West Vlieland. Vooral in de herfstdagen. Daar begon ook zijn vriendschap met Gerard Reve, Matroos en Vosje. Gerard noemde in die dagen Vader Abraham zijn angorabokje. Legendarisch zijn de brieven van Gerard aan Vader A. waar hij op licht ironische wijze beschrijft dat hij geen fijner gevoel kent dan ' Zijn Twijfelend Groeiende Roede zachtjes door het enigszins kriebelende Angorabokje te friemelen' en daar fijntjes aan toe te voegen ' terwijl mijn Matroos het bokje in bedwang houdt door het daar te strelen waar bokjes graag gestreeld willen worden'. De vriendschap van Reve en Vader Abraham was intens. Zoveel is duidelijk.

In die Vlielandse herfstdagen schreven Reve en de Vader samen ' het kleine cafe' . Gerard stond erop dat hij geen credits voor dat liedje zou krijgen. En zo geschiedde.

Na het avontuur met Gerard viel Vader Abraham in een groot gat, waar hij pas uitkwam met de Smurfen. Duidelijk een verwijzing naar zijn Reviaanse periode, al is een Smurf natuurlijk geen Vosje of Angorabokje. In de wereld van de Smurfen zijn ze het wel.

Prachtig verhaal.

Wie had dat gedacht......Vader en Gerard Reve !!!

"Het Kruis" is op deze gebeurtenis gebaseerd. Ook subtiel refererend aan de enigszins getroubleerde verhouding van Reve met de RK-kerk....

Het Kruis en Zondag is ook een tweeluik.
Horen feitelijk bijelkaar.
Zeker ook 2 highlights van dit conceptalbum.

Ik kan dat zeker onderschrijven. Zijn vertwijfeling rond de seksuele geaardheid - ja zo ver ging het jongens en meisjes - leidden ook tot het prachtige, uit zijn leven gegrepen "Niet Elke Oester Heeft een Parel"

De mythe rond dit album is groot. Er gaan verschillende verhalen rond hoe 'het kleine cafe' tot stand is gekomen. De bekendste anekdotes zijn hierboven al aangehaald. Soms weet je niet meer welke verhalen nu waar zijn en welke door de jaren heen door fans en intimi van de Vader eromheen gemythologiseerd zijn. Zo twijfel ik aan het verhaal dat Vader Abraham altijd kroketten kocht in Assen bij Annie als hij laat in de avond terugkwam van een schnabbel in Veendam of Groningen. Ik weet bijna zeker dat het bamischijven moeten zijn geweest.