W.A.S.P. - The Crimson Idol (1992)

Dat gedrum is begonnen op "The Headless Children" daarvoor was het meer recht toe recht aan.

Niet geheel ontoevallig de eerste met Banali.

Klopt ja, dat is begonnen toen Banali bij de band kwam. En Blackie is ook een groot fan van The Who dus dat zou er ook best eens mee te maken kunnen hebben.

Op "Kill Fuck Die" vind ik het wel geslaagd, daar is het op z'n extreemst en grotendeels uit computers volgens mij

Daar vind ik het dan weer helemaal niks! Veel te geforceerd album in mijn ogen. Doe mij dan maar tig keer liever Crimson idol en Headless children.

Kill Fuck Die, vind ik ook mee van de minste albums van WASP

Voor mij is dit toch wel een plaat van muzikale perfectie. Prachtig verhaal, muzikaal mooi opgebouwd en eigenlijk perfect de emoties in de muziek weergegeven. Een mooi evenwicht van harde rockers en ballads. Ja ik draai deze plaat graag.

Zal wel door je avatar komen...

Niet gedacht, maar komt erg dicht in de buurt van Streets...misschien er nog wel overheen!
Ik vind deze wel beter dan operation mindcrime. Op de een of andere manier is de stem van Blackie heel goed passend bij dit soort concepten. Ook vind ik de afwisseling tussen stevig en rustig zeer goed.

Dit album eens beluisterd nadat ik een erg goed optreden van hen op GMM vorig jaar heb meegemaakt en ervoor al eens was weggeblazen door het prachtige The Idol en The Great Misconceptions of Me.

Na beluistering van het album blijven ook deze twee nummers de beste op de plaat, hoewel de rest zeker daar niet zoveel achter zit. Voor de rest een erg genietbaar album, waar het wel leuk is dat het stukje 'Only love sets me free' in een viertal nummers terugkomt.

Blacky heeft een erg unieke half doorleefde stem, hetgeen bij mij erg goed pakt. Instrumenteel zit alles erg goed, maar Blacky kaapt de show!

Mag ik aannemen dat Bob Kulick ook op die bonus cd meespeelt? Geweldige gitarist overigens die nooit in een fatsoenlijke band naam heeft kunnen maken, best jammer eigenlijk.

Kulick deed alleen de solo's op de studionummers. David Chirico ging volgens mij mee op tour en is dus te horen op de live-nummers.

OK, thanks

Goed album van Wasp.

Ik vind het bonus nummer When the levee Breaks geweldig.

Ik kocht de dubbel cd voor 1 euro op platenbeurs afgelopen week.

Op het eerste gehoor komt hij zeker in de buurt van The Headless Children (hoewel ik ook de nodige 80's tracks kan waarderen) maar qua produktie vind ik toch dat de drums wat vreemd in de mix staan. Maar ben blijkbaar de enige hier die ze wat raar vind klinken?

Qua productie vind ik deze ook wel wat minder dan voorganger (en wat mij betreft hun beste album) The headless children. Ik weet niet of het specifiek aan de drums ligt. Het klinkt allemaal te droog naar mijn idee. Het had allemaal nét even iets vetter dan wel smeuïger gemogen. Opvolger Still not black enough klinkt wat dat betreft beter vind ik. De productie van dat album had The crimson idol ook niet misstaan. Heb destijds gelezen dat Blackie er enorm op aandrong bij drummer Frankie Banali om in de stijl van Keith Moon te drummen; 'rollende' drums/toms en een harde snare sound. Met die gedachte had hij de songs ook geschreven. The Who is zijn grote voorbeeld als band en dat hoor je op dit album heel duidelijk terug vind ik. Ben eigenlijk best benieuwd naar de heropname die later dit jaar uit gaat komen ter ere van het 25-jarig jubileum. Normaal ben ik totaal geen fan van opnieuw opgenomen spul maar nu op de één of andere manier wel. Al kan het ook een grote afknapper worden besef ik me terdege...

Mee eens vielip. Je geeft ook wat meer inzicht, waarvoor dank

Dat drumwerk komt op momenten ook deels geprogrammeerd over. Een soort blauwdruk voor "Kill Fuck Die" lijkt het wel, waar het zeer onbeschaamd gebeurt. Geen kritiek overigens, ik vind "Kill Fuck Die" zeer tof. Dit "The Crimson Idol" album vind ik als geheel te onevenwichtig om als klassieker door te gaan, maar heeft zeker z'n momenten. Maar een remake ervan? Nee...

Niet alleen een remake maar het hele album wordt reidolized in 013 dit najaar. Ik denk dat ik wel een kijkje ga nemen.

Vanavond dus, meer kijkers alhier?

Present, ben benieuwd. De laatste keer heb ik ze in de Pul in Uden gezien, ben benieuwd hoe goed de zaal vanavond gevuld zal zijn

Ik ben ook geweest. Had ze voor het laatst in 2010 gezien. Viel me alleszins mee. Vooraf hoorde en las ik veel verhalen dat de zang van Blackie van tape zou komen. Op de backing vocals na viel dit gelukkig heel erg mee. Blackie was goed bij stem, omzeilde handig de echt hoge uithalen door het publiek te laten zingen. The crimson idol is natuurlijk één van de hoogtepunten uit het oeuvre van de band. Elke song is goed en als je alles in één ruk voorbij hoort en ziet komen dan besef je dat weer volop. Hoogtepunten genoeg dus. Als ik er dan toch een paar uit moet halen dan zeg ik; The idol (met waanzinnige gitaarsolo's), Arena of pleasure, The gypsy meets the boy, Hold on to my heart en The great misconceptions of me.
Na The crimson idol zouden we nog een greatest hits set krijgen. Nou ja, vooruit dan; 3 nummers en het was klaar. Nou weet ik wel dat WASP altijd al bekend heeft gestaan om z'n (te) korte shows maar dit...Aan de andere kant; liever een kleine anderhalf uur die boeien dan een half uur langer waarin de verveling toeslaat. De band zelf bestaat tegenwoordig naast Blackie louter uit nobodies vind ik. Dit viel me pas echt goed op toen bij de toegiften (Wild child en LOVE machine) beelden van originele clips werden vertoond. In die tijd zaten er met Chris Holmes, Randy Piper en Steve Riley nóg drie echte lunatics in de band. Hedentendage is daar dus zo goed als niks meer van over. Geeft verder niks. We worden allemaal een dagje ouder maar het viel me gisteren ineens op.

Mooie omschrijving vielip. Zo heb ik het ook beleefd. De merchandising heeft in ieder geval goede zaken gedaan viel me wel erg op. Allemaal The Crimson Idol shirts om me heen.

Re-idolized is uitgesteld tot 2 februari 2018 en bevat een handvol extra tracks.

Dat gejaagde van die drum toms blijf ik wel een sterke zet op dit album waarmee ik W.A.S.P. mee ben blijven associëren. Is dit album beter dan The Headless Children? maybe not, maar ik vind het wel een meer uniek album in de metal geschiedenis. Ondertussen gooit Kulick er nog een fijne solo tegenaan in Chainsaw Charlie, tja wat wil je nog meer.

Op youtube zijn een aantal jaartallen van de MTV Headbangers ball specials van het Monsters of Rock Donnington festival te bewonderen. Ondertiteling aan voor de interviews en bij het optreden ondertussen via spotify het bijbehorende nummer streamen vanwege de Old School VHS (zo heet het kanaal) geluid. Het jaartal is nu 1992, The almighty kwam veel te lang in beeld want getrouwd destijds met de presentatrice Vanessa Warwick (inmiddels 57 jaar) en nu is het de beurt aan W.A.S.P. En laten die opnames nou de bonustracks zijn van dit album. Ik baal er nu al van dat ik het toch weer af moet zetten haha.

W.A.S.P. vond ik geen straf om aan te zien ten tijde van Headbanger's Ball. Dat hoor je mij niet zeggen van The Almighty, waarvan Ricky Warwick, de man van presentatrice Vanessa, de frontman was. Ricky moest flink gepitcht worden want zijn platen waren nu niet dien van aard dat je naar de platenboer moest rennen om exemplaren te bemachtigen..

Indeed, indeed. De interviews uit die 1992 special zijn ook wel grappig. Mr pretty boy Sebastian Bach van Skid Row weet dan nog niet dat hij nooit meer de faam zal ovetreffen die hij hier heeft en loopt schijtlollig te doen. Blackie probeert serieus het Crimson Idol album die dan net een maand uit is uit te leggen en dat het verhaal nog niet klaar is. Slayer is de hardste band ooit op Donnington tot dan toe en Iron Maiden wordt geroemd om hun spelplezier , yeah right . Een jaar later gaf Bruce er de brui aan.

Dit bevalt me een stuk beter dan de voorganger 'Headless Children'. Op deze plaat staan gewoon een paar hele goede nummers.

10, om precies te zijn