Northlane - Singularity (2013)

Ik loop inmiddels een paar albums achter bij deze band. Het debuut heb ik destijds meegekregen, maar inmiddels zijn er al vier albums. Snel een inhaalslag maken dus. Deze tweede biedt net als het debuut bruut hakkende, lekker hoekige moderne metal, voorzien van afwisselend brute en melodieuze zang. De band heeft moeite gedaan om iets meer variatie in te bouwen en speelt wat meer met dynamiek, maar je hoeft niet bang te zijn dat men soft is geworden. De australische band trekt ook ditmaal ongenadig hard van leer.