Dio - Finding the Sacred Heart (2013)

Over Ronald James Padavona alias Ronnie James Dio (RIP) heb ik op 16/05/2013 mijn gedacht gezegd bij het album Dio at Donington UK (Live 1983 & 1987). De beste man had ons toen dag op dag drie jaren voordien verlaten of hoe de tijd vliegt…

Ik ga niet weeral zo’n eulogie afsteken. Sinds zijn overlijden zijn er een aantal verzamelaars en livealbums bijgekomen. Geldklopperij? Verzamelaars wellicht wel, livealbums wellicht niet. Hangt er van af wie de begunstigde is van de royalties, vergeet niet dat ziek zijn of sterven in Amerika veel geld kan kosten en jammer genoeg stierf hij aan de gevolgen van een slepende, dus ginds dure ziekte. Het is hier nog zo slecht niet in de Lage Landen…

Dit is een opname van een optreden in The Spectrum in Philadelphia, US of A, op 17 juni 1986 als ondersteuning van het derde album Sacred Heart MAAR met gitarist Craig Goldy, niet Vivian Campbell die op Sacred Heart de gitaarpartijen inspeelde en nadien mocht opkrassen. Vijf songs daarvan sieren dit album aangevuld met natuurlijk nummers van Holy Diver en The Last in Line, twee klassiekers van Rainbow en twee klassiekers van Black Sabbath al dan niet in medley vorm. Time to Burn stond voordien enkel als studiotrack op de EP Intermission, welke ook livenummers bevat uit 1986 met gitarist Craig Goldy.

Ik heb een aantal bemerkingen ofschoon Ronnie en zijn begeleiders een prima optreden afleveren en het geluid is goed, op mijn virtuele versie althans. Overbodig blijven in mijn optiek nog altijd én een drumsolo én een keyboardsolo én een gitaarsolo, negentien minuten die men beter had kunnen besteden in een optreden van anderhalf uur. Het kraakt het tempo in een optreden. Heaven and Hell blijft onverslijtbaar, onverwoestbaar en ongelooflijk met “onze kleine” als zanger. Je kan je haast niemand anders voorstellen als zanger op dit nummer. Hier wordt het abrupt afgesneden voor een zeikerige keyboardsolo, had ik toch liever een volledige Heaven and Hell gehoord. Over de drum- en gitaarsolo zeg ik niets want eerlijk gezegd kunnen die solospots me vierkant gestolen worden. Speel meer nummers aub. Over die twee medleys heb ik ook mijn twijfels: schaf die solospots af en speel de volledige versie van de nummers uit de twee medleys.

Aanvulling op een loopbaan van een schitterende zanger met een aantal schitterende nummers. Toch geef ik voorlopig de voorkeur aan Dio at Donnington, omwille van die negentien vervelende minuten en ook omwille van Sacred Heart, dat niet bepaald een overtuigend sterk album was. Toch staat hij op mijn verlanglijst bij Wowhd, nu nog wachten op zo’n kortingsactie. Wedden dat er nog livealbums zullen aankomen maar dan liefst zonder die verrekte langdradige solospots! Genoeg gezegd.