Zomby - With Love (2013)

With Love & Soliloquy klinken al goed. Mogelijk zijn enkele tracks oud materiaal. Enfin, ik ben benieuwd

#zinin

Te gek: Watch: Zomby Short Film Featuring New Tracks "Ascension", "Sunshine in November", "Overdose", and "Memories" | News | Pitchfork

17 juni wordt echt een pure verwendag met een nieuwe van Zomby én James Holden

Hier ben ik erg benieuwd naar, wat ik ervan heb gehoord klinkt erg goed. Op dezelfde dag als Sigur Rós en de dag daarna de nieuwe Kanye West.

Als Zomby ervoor kan zorgen dat de tracks wat meer lagen bevat dan de (verder wel sterke) tracks op Dedication. En dezelfde kwaliteit kan halen, zitten we hier zeker met een sterke plaat!
Four Tet is alvast lovend over de plaat. Ook hij is overigens de laatste hand aan het leggen aan zijn nieuwe plaat.

Dadelijk Boards Of Canada, morgen de eerste CD van de nieuwe Zomby beluisteren. Electronic-verwennerij.

Klinkt al niet slecht, maar ik word niet direct weggeblazen.

Ik hoop dat ie Pyrex Nights niet genoemd heeft naar het gelijknamige kledingmerk...

Isis is echt prachtig

Tot nu toe klinkt het eerste deel van With Love wel heel goed. Variërend en uiteenlopend, vooral heel verassend. Knap!

Zeer benieuwd

Langs de ene kant best leuk, maar dan zit je weer met de extreem lange lengte van (denk ik) bijna anderhalf uur en het gevoel dat je al die tijd naar slechts één enkel nummer zit te luisteren. Vooral de 2de Disc lijkt heel identiek, met zachte dromerige melodietjes die in elkaar geklopt worden door een harde trap beat met diepe bass. Wel leuk, maar het begint te vervelen bij nummer 22.

Veel te lang (minstens de helft van de tracks lijken me gewoon onafgewerkte loopjes) en dan zat ik me nog de hele tijd af te vragen wat hij effectief zélf had geproduced...

Akkoord.

Tegenvallertje.
Allesbehalve een slechte plaat maar hij duurt veel te lang en dan nog...
Ik herken Zomby amper na het geweldige: Rave/Dubstep: Dedication.
Sommige flarden lijken er nog op, vooral qua voice samples. Of bv. de synth in Vanishement die hij ook op Dedication heeft gebruikt.
Maar die hele stijlverandering met invloeden van bv. trap gaan erg snel vervelen.
With Love is dan ook weer jammer genoeg een flarden plaat geworden, met af een toe een sterk moment maar met te weinig moois. Of afwisseling om boven Dedication te geraken of een erg hoge score.

Nogal wisselvallig, en vooral een samenraapsel van losse tracks. Staat genoeg overbodig materiaal op dat snel verveelt (It's Time of 777 bv.) maar anderzijds staat er ook genoeg (zeer) goed materiaal op om dit album de moeite waard te maken. Bovenstaande kritiek vind ik daarom nogal overdreven.

Klinkt als een typisch dubbelalbum dus.

Beter dan Dedication. Waar Dedication veel al beats zijn die net perse op elkaar aansluiten vind ik alle nummers op deze plaat heel goed bij elkaar passen. De lengte vind ik juist een pluspunt hierdoor kan ik er beter van genieten en valt de (korte) lengte van de nummers niet zo op. Gelukkig behoud hij wel zijn typische sound met (gelukkig) nu een wat meer gedoseerde gastoeter

Cd1 voelt als een lading leftovers en cd2 kllinkt alsof het in een avondje in elkaar is geflanst. Zeker op cd2 is elke track bijna een variatie van dezelfde paar samples, wat op zich nog best had kunnen werken als het vindingrijk was geproduceerd. Een paar uitzonderingen daargelaten, maar Zomby mist op deze plaat echt alle glans.

De eerste CD vond ik wel erg vet eigenlijk (4*), CD2 is op Quickening na redelijk bedroevend inderdaad (2*).

Zomby gaat door met waar hij goed in is.
Korte sfeervolle tracks geworteld in dubstep, house, techno en triphop met zombystempel.Opvallend is dat Zomby op deze plaat vaak teruggrijpt op jungle.
Ook heeft hij de 808 herontdekt. Veel percussie die eind jaren 80 house (en rnb, hiphop) opleukte.
Best een goed album. Hoewel dubbel albums per definitie zuigen.

Mijn review: Cutting Edge | Zomby, 'With love' - cuttingedge.be

Niet best. Veel te veel nummers zonder enige samenhang en met soms amper verschil tussen a en b.

Ik vind het eigenlijk niet zo erg dat deze plaat meer een samenraapsel van losse nummers is. Om de één of andere reden weet ik het wel te waarderen op die manier, zeker als je weet dat zijn vorige plaat dit deels ook hanteerde en dat dergelijke muziek meestal als single of EP's worden uitgebracht. Het voelt aan als een soort van authenticiteit, iets waar Zomby meestal naar streeft of tracht naar te streven. De echte zwakheden zijn vooral de te lange tijdsduur en het gegeven dat er weinig vernieuwing en diversiteit zit. Ik heb het allemaal al honderd keer gehoord. Had deze plaat een kortere tijdsduur gehad en had hij ietwat meer geëxperimenteerd, dan kon ik er iets positief over zijn.

Op dit topic Muziek >> Nieuws >> R.I.P Muziekindustrie? Goeie zaak! heb ik meermalen geschreven dat in mijn ogen de cd steeds meer de status zou krijgen van een WIP (work in progress) en dat je je zou kunnen abonneren op releases van een artiest waarbij hij middels kwartaal/jaar-releases zijn abo-base op de hoogte zou houden van nieuw werk. Het uiteindelijke 'album ' zopu dan oerg kunnen verschillen van de 'eerste release'.

Nooit gedacht dat het zo snel zou gaan. Afgaand op deze Zomby hebben we hier idd imo met zo'n release te maken: fragmenten, ideeën, aardige loopjes die - maar wie ben ik - niet uitgewerkt zijn. "Kort en krachtig"zeker? Nou nee, eerder schetsmatig, het begint leuk, je verwacht een opbouw, maar die komt niet en voor je het in de gaten hebt is het voorbij en ook het gevoel van eenheid, zeker een geïntegreerd geheel is ver te zoeken. Ik twijfel nog hoe ik dit moet waarderen, er zitten leuke aanzetten tussen, maar aan de andere kant overheerst ook wel een gevoel van gemakzucht, DIY (do it yourself - maak er maar wat van). Dit heeft me zo'n 10 euro gekost en ik ben nog volop bezig met de value for money analyse. In dezelfde batch kwam ook The Inheritors (en die was iets goedkoper); dus mogelijk zit daar enige compensatie.

Ik heb hem voor 40 euro op vinyl gekocht, het geld meer dan waard

In MusicZomby (Gent) heb ik hem voor zo'n 24 zien liggen.