These New Puritans - Field of Reeds (2013)

Via een verwijzing van Gary Steel in het boek Talk Talk On Track kom ik uit bij These New Puritans. Niet dat de muziek letterlijk heel vergelijkbaar is met het latere werk van Talk Talk. Wel de aanpak, met het loslaten van vaste popsongstructuren, het inpassen van instrumenten die in de popmuziek weinig worden gebruikt, de gelaagdheid en het toevoegen van stilte in de muziek. Niet elke seconde hoeft te worden volgestopt met geluid. Ik hou van die verstilling en het daardoor vasthouden van de spanning en het ontlokken van verwachting.

Evenals bijvoorbeeld Laughing Stock van talk Talk betreft het een album dat je niet even tussendoor luistert maar waarnaar je actief en gefocust moet luisteren. Liefst in een luie stoel met de lichten gedimd.
Het heeft klassieke maar ook jazzmuziek elementen naast een continu zware onderliggende bas. Omdat er veel gebeurt, nodigt het ook uit om er goed voor te gaan zitten. Dan opent zich een muzikale snoeptrommel van jewelste.

Bij de zanglijn in Organ Eternal vanaf 4.08 minuten beeld ik mij in dat ik Lisa Gerrard hoor op de achtergrond. Wellicht omdat het nummer ook niet zou misstaan op een van de Dead Can Dance albums. Het is overigens zonder Lisa al een wonderschoon nummer.

Elisa Rodrigues heeft een fijne stem. Aan de zangstem van Jack Barnett moest ik wat langer wennen. Op een gegeven moment wordt de wankele zang echter een goede toevoeging en benadrukt het de experimentele aanpak en ook het (prettige) ongemak (hierboven al door anderen aangehaald).

V is een goed voorbeeld van een nummer dat alle kanten uitgaat.
De percussie en verbogen synthloopjes zijn op mooie wijze met de melodie verweven.
Het duurt lang, maar het houdt je de volle 9 minuten in zijn greep.

Er wordt bij diverse recensies een vergelijking aangehaald met het nieuwe album Crooked Wing. Die hoor ik ook maar dat album klinkt mijns inziens veel gepolijster. Dit geldt ook voor de zang van Barnett. Ook is het nog veel sacraler dan Field of reeds.
Dat album pakt mij op de een of andere manier nog niet zoals Field of Reeds het doet.
Ik ben benieuwd of anderen een soortgelijke ervaring hebben?