Sleeze Beez - Insanity Beach (1994)

Zwanenzang van Sleeze Beez. De eerste helft van de plaat is fantastisch. Helaas in een voor de Beez verkeerde tijd uitgebracht. Hier zat, een enkeling daargelaten waaronder ik, niemand op te wachten. Grunge it was...

Ja man doodzonde! Dit is echt een geweldig album vind ik. Inderdaad is de eerste helft beter dan de tweede maar toch, nummers als Hate rock and roll, The long goodbye en Insanity beach kunnen wat mij betreft zo mee met het niveau op kant A. Eigenlijk best knap; als band 3 albums uitbrengen die alle 3 meer dan geslaagd zijn! Doen er niet veel de Beez na

Lekkere plaat, maar jammer dat de sound erg matig is.

Vind ik nog wel meevallen eigenlijk. Wat is er precies matig aan? Het klinkt als een product van zijn tijd in mijn ogen; behoorlijk kaal en rauw. Alle opsmuk van Powertool is verdwenen.

Een leuk plaatje maar ook niet meer dan dat. Wat Vielip zegt is waar, de productie is kaal en rauw, beluister het zware Hate Rock and Roll en het jasje past uitstekend. Het nummer had zo uit de catalogus van Sabbath rond Heaven & Hell kunnen komen mits je de zang even wegdenkt. Het album doet ook onwillekeurig terugdenken aan een band als Skid Row, dat is misschien ook niet vreemd als je bedenk dat de heren in het voorprogramma van Bach en consorten stonden, eind jaren 80. De zwangenzang van Sleeze Beez is redelijk, er staan een aantal prima songs op maar kan niet over de hele lengte boeien. Andrew Elt is op zich geen slechte zanger maar onderscheidt zich wat mij betreft te weinig van andere zangers in het genre. Tell It to the Judge is een vlotte felle opener, Save Myself doet daar eigenlijk niet voor onder. Gun Culture vind ik daarentegen flauw en overbodig. D.U.I. is niet slecht maar de vervormde stem van Elt (dat was rond deze tijd in) irriteert mij mateloos. Hate Rock and Roll vind ik echter weer heerlijk. Het plaatje verdient dus de credits, alleen al vanwege de kale productie wat de nummers ten goede komt maar kan niet over de hele linie boeien.

Verrast door de veel hogere score dan voor voorganger Powertool, wat mijn favoriete Beez is.
Tegenwoordig geef ik dit laatste album wel een hogere waardering dan vroeger. Productie is minder dan van zijn voorgangers, die warmer en levendiger klinken. Aangezien de band alweer een paar jaar in het live circuit te vinden, zouden een re-release van hun albums (op hun zeer matige debuut na) op vinyl niet misstaan.

Sleeze Beez in het live circuit? Heb ik wat gemist?

Eeeh ja, hier net zo! Ben je niet in de war met 7 Miles To Pittsburgh waar zanger Andrew Elt ook deel van uit maakt?

Wat betreft die re-releases heb je wel 300% gelijk trouwens. Die albums moeten hoognodig een keer op vinyl uitgebracht worden. Op Screwed na is dat namelijk nooit gebeurt voor zover ik weet (even uit m'n hoofd).

Leuk klusje voor Music On Vinyl? Via hun website kon je voorheen suggesties doen.

Ja, dat kon voorheen. Nog steeds, dacht ik, al moet je er op hun site wel een beetje naar zoeken. Helaas geeft de link vervolgens een 404-error melding. Ik denk dat ze geen verzoekjes meer aannemen, al zou je het nog via de gewone contact-optie kunnen proberen. Ik heb zelf ook meermaals verzoeken ingediend. In eerste instantie kreeg ik vaak nog wel antwoord dat ze het gingen proberen, maar de laatste paar jaar hoorde je niets meer terug. Is ook lastig hoor, om albums van vaak tientallen jaren oud te licenseren.

Ik ben overigens wel de gelukkige bezitter van de eerste Sleeze Beez op LP. Dat vind ik nog altijd hun beste album.

Je bedoeld Look like hell? Dat album ken ik namelijk niet. Heb er ooit stukjes van geluisterd maar vond het niet veel. Andere zanger sowieso en daar kon ik destijds niks mee. Beetje hetzelfde euvel als Symphony X. Hun echte debuut is ook met een andere (en in mijn oren veel mindere) zanger.

Wat betreft het opnieuw uitbrengen van hun muziek; daar is iemand een jaar of wat terug mee bezig geweest. Maar dat leidde tot niks. Moeilijk gedoe met rechten enzo... Misschien zegt het niks maar als je op Spotify zoekt dan kom je ook alle albums niet tegen. Powertool staat er bijvoorbeeld niet op. Dus dat er ergens iets lastigs qua rechten zit lijkt me aannemelijk.

Oh, nou ik ook niet. Ik kende het bestaan ervan zelfs niet. Ik doelde eigenlijk op Screwed, Blued & Tattooed, maar dat blijkt dus hun tweede te zijn. Ik ken alleen die plaat, deze Insanity beach en Powertool als geheel. Mijn oordeel berust daarop.
Wat je zegt over de rechten zal ongetwijfeld waar zijn. Mij komt het, oppervlakkig gezien, voor alsof dat niet zo'n probleem zou moeten zijn. De platen zijn uitgebracht bij Red Bullet, dus hoogstwaarschijnlijk berusten de rechten bij (de erven van) Willem van Kooten. Maar het zal best gecompliceerder liggen.

Red Bullet zou die albums ook zelf opnieuw kunnen uitbrengen, maar ik heb die club via hun Facebook-pagina ook meer dan eens benaderd met de vraag om fysieke re-releases van hun archiefmateriaal. Meestal reageren ze daar niet eens op. Jammer, want ze zitten natuurlijk op een goudmijn. Maar ja, de huidige toestand in de muziekindustrie is van dien aard dat ze de kosten van het persen en distribueren er vaak niet eens uit krijgen. Zelfs een oplage van 500 stuks is geen garantie voor een snelle afname. Al zou ik me daar met het huidige prijspeil van re-releases op vinyl nog wel iets bij kunnen voorstellen.

Ik denk eerlijk gezegd ook niet dat ze de kosten die er vandaag de dag bij komen kijken eruit gaan halen. Daarvoor is de doelgroep veel te klein. Laten we eerlijk zijn; wie zitten er vandaag de dag op heruitgaves van Sleeze Beez te wachten. Ja, een groep(je) fanatiekelingen zoals wij maar dat gaat de lading niet dekken vrees ik. Als je ziet hoeveel moeite MoV al moet doen om oplages van 1500 stuks te slijten van bands waarvan je toch verwacht dat dat haalbaar moet zijn. Wereldwijd dan bedoel ik.