King Crimson - B'boom (1995)

Jawel! Discipline, Beat en Three of a Perfect Pair

Deze had ik al voelen aankomen, maar ik bedoelde het meer in figuurlijke term. Voor de duidelijkheid: de enige constitentie die KC tot op de dag van vandaag heeft is meneer Fripp.

Iets heel anders: treedt deze band nog wel eens op in, laten we zeggen, Europa?

niet als king crimson iig

Op de website van DGM (hun eigen/Fripp's platenmaatschapij waar je heel veel concerten ook kunt downloaden) staan alle optredens vermeld.

Het laatste optreden als King Crimson was op 17 augustus 2008 in New York en de band bestond toen uit:

Robert Fripp:guitar
Adrian Belew:guitar & vocals
Tony Levin:bass,Stick and vocals
Gavin Harrison: drums and percussion
Pat Mastelotto:drums and percussion

heb ik iig sinds donderdag 40 % van de band gezien

mastelotto is steengoed btw, beter dan bozzio die nogal overdreven uitpakte met een drumstel dat niet in de gemiddelde huiskamer past, maar waar hij ook maar de helft van gebruikte

mastelotto toverde al die geniale ritmes en fills uit ene vrij standaard kitje

deed die ook op deze plaat

Een ''vrij standaard kitje'' met een MacBook en een zootje andere elektronische apparatuur niet te vergeten.

Het leek met regelmaat wel of Pat achter zijn drumstel zijn mail aan het lezen was, zo intensief was hij bezig met zijn laptop

Wat te denken van Allan Holdsworth ?

Persoonlijk viel hij mij het meest tegen in Groningen.
Hij stond bijna 2 uur lang in het donker zenuwachtige riedeltjes te spelen, die mij weinig konden bekoren...

mij ook, vond holdsworth niet echt bij het stel passen, daarnaast ben je holdsworths nootpatronen vrij snel beu, steengoed die gast, maar ook voorspelbaar

ik miste spectakel, elkaar uitdagenn elkaar gaan fucken om zo wat gespetter in de show te krijgen

helaas bleef men op safe

ok, het electronicagebeuren was leuk voor erbij, en dat deedie er toch maar ff tussendoor,maar qua drumwerk vond ik hem echt very very good

Sja, het spreekwoordelijke mes op de keel is er dan toch gekomen: dit album moet maar eens een cijfer van mij krijgen. Ik heb deze inmiddels een aanzienlijke tijd in huis en ik heb hem tot nu toe gedoseerd geluisterd. Dit heeft een goede reden: zoveel muzikaal geniaal geweld op één plaat is gewoon lastig te omvatten in een constante luisterbeurt van 1 uur en 43 minuten.

Het lijkt erop alsof de mannen die in deze tijd lotgenoten waren onder de naam King Crimson al jarenlang bij mekaar in hetzelfde huis woonden, met elkaar ontbeten en misschien wel af en toe tegelijker tijd de douche met elkaar deelden, zo goed voelt men elkaar hier aan. Iedere song is een uitgebalanceerde, meer aangezette versie van wat er op de reguliere studioplaat staat en aan alle kanten klopt het.

Ik kan niet anders dan met de trend meegaan en dit album een welverdiende 5.0* te geven.

Oef... Dat kan ik toch echt nog niet zeggen.

Was een geintje natuurlijk, dat is duidelijk. Er zijn gewoon veel Zappa live albums gewaagd aan deze live plaat. Ik wil alleen maar 1 album per artiest in mijn top 10 hebben staan. Vandaar die opmerking.

Ik ken het; alleen een top10 met Zappa is natuurlijk niet helemaal fair tegenover andere artiesten En daarnaast is er nog zoveel meer moois onder de zon, zoals deze plaat bewijst.

Deze even weer afgespeeld net, maar dankzij Joy toch 1 van de allerbeste live albums ooit ontdekt destijds.