Marvin Gaye - A Tribute to the Great Nat King Cole (1965)

Jazzier dan A Tribute to the Great Nat King Cole is Marvin Gaye’s discografie nooit geworden. Het was altijd al een droom van Gaye om in de voetsporen te treden van zijn grote voorbeeld, en met deze plaat werd die droom werkelijkheid. Het publiek leek zijn bijdrage echter veel minder te waarderen; dit album werd een gigantische flop. Wellicht ligt de oorzaak in het feit dat hij niet enkel het repertoire van Cole wil inzingen, hij wil zelfs klinken als Cole! Hoewel daarmee helaas 'n stukje eigenheid van deze geweldige Motown-zanger verloren gaat, klinkt het daardoor niet minder geslaagd, want hoewel de versies weinig (lees: niets) toevoegen aan de originelen, werden ze met respect behandeld. De uitvoeringen zijn hier stijlvol, en instrumentaal wordt het mooi strak gehouden. Misschien alleen (een beetje) aan de gladde kant terwijl dat bij jazz niet nodig hoeft te zijn. Wel een mooie uitzondering is de afsluiter Calypso Blues waar vooral Gaye’s vocalen de show stelen. Verder 'n leuk album, zonder één of meerdere uitschieters, al behoren Ramblin' Rose en Straighten Up and Fly van Gaye tot de betere uitvoeringen die ik zelf ken.