Powerwolf - Preachers of the Night (2013)

Het Duitse powermetal geweld Powerwolf bracht met Preachers of the Night hun vijfde studioalbum op de markt. Het thema religie is de rode draad doorheen dit album. Met titels als Amen & Attack, In the name of God (Deus Vult), Coleus Sanctus weet je ongeveer welke kant Powerwolf opgaan. Gestoken in een typisch powermetal sfeertje krijg je dan ook een heel aangrijpende plaat over je heen. Echter gaat het niet zozeer over de religieuze betekenis, meer de geschiedkundige. Openingsnummer Amen & Attack gaat bijvoorbeeld over de kruistochten.

Het album krijgt overal heel goede recensies en ook wij waren danig onder de indruk. De sound en aankleding, zo typisch aan het genre, is al door vele bands voorgedaan. Maar Powerwolf slaagt erin de aandacht van begin tot einde aan te houden en het publiek stevig bij het nekvel te grijpen en ook te houden. Vanaf de eerste noten tot de laatste worden we geconfronteerd met een kerkelijk verleden, helaas ook gedrenkt in bloed. In naam van God en het geloof zijn vele slachtoffers gevallen.

lees meer :
Powerwolf ? Preachers of the Night - Snoozecontrol.be

Weer een stapje omhoog na het vorige album, al doet het me nog steeds veel minder dan zou moeten. Wel ben ik blij dat de band met Kreuzfeuer eindelijk eens een iets ander soort track heeft dan gangbaar is. Iets meer deinende melodielijnen en minder van het over the top geschreeuw, fijn.

Verder is het album buiten de bij vlagen erg fijne Helloween-achtige instrumentaties nog steeds oppervlakkigheid troef. Wederom het tot in den treure herhalen van alle titels. Jammer, want ik hoor hier net zoals bij Bible Of The Beast onderhuids bij vlagen echt wel degelijk goed materiaal, maar de gimmick verhindert het verder weer om er iets echt goeds van te maken. Andere songwriters zou al een goede stap zijn. Een voldoende kan er voor deze keer in ieder geval net vanaf.

Tussenstand:
1. Bible Of The Beast
2. Preachers Of The Night
3. Blood Of The Saints
4. Lupus Dei
5. Return In Bloodred

Weer zo'n album wat instrumentaal best in orde is, ook al wordt er wel heel duidelijk gespiekt bij de power metalklassiekers. De zang vergalt het en de teksten maken het regelmatig een wat pijnlijke ervaring. Muziek hoeft niet altijd hip en vernieuwend te zijn en ook de funfactor mag er natuurlijk wezen, maar bij Powerwolf slaat de balans wel erg makkelijk door in de verkeerde richting. Veelal hoor ik dezelfde opbouw in de nummers en dat de meeste nummers ongeveer vier minuten lang zijn, zegt natuurlijk ook wel wat. De band is er wel heel erg op uit om meezingbaar te zijn. De kerkkoren en Latijnse teksten verhogen het kitschgehalte. De muziek is ongelooflijk voorspelbaar. Als het gitaarwerk niet zo goed was, had ik hier met gemak 1* voor gegeven.


Tussenstand:
1. Bible Of The Beast
2. Blood Of The Saints
3. Preachers Of The Night
4. Lupus Dei
5. Return In Bloodred