Half Past Four - Good Things (2013)

Mijn recensie voor iO Pages

Vijf jaar na hun debuut, is het Canadese vijftal Half Past Four terug met vele goede dingen op deze Good Things. De groep nodigt je op hun website uit om hun keuken binnen te treden en samen een muzikaal familiediner te koken. En deze plaat is een hoofdgerecht om U tegen te zeggen. Het brood op de hoes biedt voor elk wat wils en vormt een leuke en balsturige aanzet tot luisteren. Het is bijna onbegonnen werk om uit dit rijkelijk gevulde eigenzinnige klankenpalet de verschillende invloeden te halen.

De groep mengt diverse ingrediënten uit de symfonische en neoprogressieve rock, surfpop, jazz en fusion, opera, klassieke muziek en zelfs naar punk en “gypsy” neigende elementen. De warme, organische klanken, badend in een jazzy gloed, overkoepelen het geheel ten allen tijde. De muzikanten zijn hun instrumenten en de complexe ritmes sterk meester en hun technisch vernuft doet geen afbreuk aan het compositorische aspect. Waar sommige groepen trachten elke seconde aan te wenden om hun kunde tentoon te spreiden, slaagt Half Past Four er met gemak in om ook rustige passages tot hun recht te laten komen en minstens even interessant te maken. Alleen al de bas in openingstrack It Strikes You verdient grote lof. Als betrof het een kruising van Jonas Reingold in Kaipa en Jaco Pastorius.

Gecomplementeerd met de engelenstem van Kyree Vibrant en verfijnde drums die sterk neigen naar Big Big Train, is de rit meteen stevig ingezet en zet het zonder meer aan de rest te beluisteren. De hoofdmelodie in de titeltrack nestelt je meteen in je hoofd en Spin The Girl, het drukste en snelste dat je te horen zal krijgen, bewijst de heel brede en theatrale reikwijdte van zangeres Kyree Vibrant, gedragen door absurde wendingen die elke instrumentalist aan bod laten in een tijdspanne van nauwelijks drie minuten. I Am Lion is één van de meer episch klinkende tracks – met z’n zeven minuten komt alles van neoprog en symfo, tot funk en jazz aan bod. Als dit geen eclectische “crossover” prog is, dan zijn er maar weinig dergelijke bands.

Good Things is zo’n archetypische plaat die groeit met elke luisterbeurt. Het diep gelaagde geluid in elke song lijkt afkomstig van tien muzikanten tegelijk, wat nogmaals de kracht van het kwintet onderstreept. Een aanrader voor liefhebbers van de meeste progressieve subgenres, met een kleine voorsprong voor jazz- en neoprogfanaten.