Grandmaster Flash & The Furious Five - The Message (1982)

Een van mijn goede voornemens van 2012 is om de mijlpalen uit de hiphopgeschiedenis eens chronologisch door te lopen. Opdat ik in 2013 nooit meer het excuus aan kan voeren dat ik geen verstand heb van hiphop. Nu leek me dit een aardig vertrekpunt, omdat dit toch een beetje bekend schijnt te staan als het eerste hiphopalbum van enige betekenis. Enige betekenis slechts, want een grote klassieker in het genre is het (buiten het titelnummer) volgens mij niet.

De plaat voldeed dan ook ongeveer aan mijn verwachting vooraf. Alles wat vooraf gaat aan The Message is bij vlagen leuk, maar vooral ook erg wisselvallig. De eerste twee nummers luisteren best lekker weg, al is 'sympathiek' nog de beste omschrijving. Het derde nummer vind ik echt hopeloos gedateerd klinken, ondanks dat ik aan het woord 'gedateerd' in muziekomschrijvingen een enorme hekel heb. Die stemvervormer in dat hele nummer voegt bijzonder weinig toe. Gelukkig wordt het daarna weer beter, al klinken de gedeeltes die meer naar soul neigen soms wat goedkoop. De laatste zeven minuten van deze plaat is natuurlijk wel een feestje op zich.

Al met al geeft deze plaat me nog meer een funk- dan een hiphopgevoel. Dat zal bij Run-D.M.C. waarschijnlijk wel anders worden...