KISS - Animalize (1984)

Aardig album van de rockband kiss, 1 van hun hardste t lijkt soms wel metal

De beste nummers vind ik:

Heavens on fire
Under the gun
Thrills in the night

Een van de minste platen van Kiss in (sowieso al) een zwakke periode. Gene Simmons leed al enige tijd aan muzikale bloedarmoede en Paul Stanley mocht de kar in zijn eentje trekken. Animalize is daarom ook een veredelde soloplaat van Paul Stanley. Slecht 5 van de 9 nummers zijn goed (alleen die van Paul dus), die van Gene zijn zelfs onbeschrijfelijk slecht (Lonely is the Hunter), onaf (Murder in High Heels) of smakeloos (Burn Bitch Burn). Mocht je echt eens geinteresseerd zijn in de 'old vintage' Kiss, pak dan iets uit de glorierijke 70-er jaren...

Voor mij persoonlijk een wereldplaat. KISS in berenvellen. Dat doet een 10-jarig rock ventje veel hahaha

Gene's nummers zijn idd drama. Paul's nummer zijn daarentegen werelds. Genoeg om een 4,5 te geven voor de hele plaat.

best goede kiss plaat minder slecht dan overal gesugereerd word de hardste van kiss nog harder dan revenge 4 sterren

Goed KISS album, met een line-up waarvan alleen Gene & Paul nog in leven zijn.
Met name de songs van Paul Stanley zijn van erg sterk. De opener is bijvoorbeeld al een binnenkomer van heb ik U, daarna volgt Heaven's On Fire, Burn Bitch Burn is een no-nonsense track van Gene Simmons waarvan de titel al doet vermoeden dat de lyrics van een twijfelachtig niveau zijn.

Verder vallen Under The Gun & While The City Sleeps op. De bass op het album is overigens van Jean Beauvoir daar Gene het te druk had op de filmset in Vancouver om een schurkenrol neer te zetten in Runaway.

Dit is tevens het laatste studio album van KISS die dubbel platina haalde in the States.

Ík luister van de jaren 80 Kiss het liefst naar dit album,vooral de nummers Heaven's on Fire en Trills in the Night vind ik de toppers van dit album.

Vond dit altijd maar een matige plaat, enkel nummertje ontstijgt de middelmaat. Vind Kiss eigenlijk helemaal mideelmaat, ik betwijfel of ze zonder de gezichtsbeschildering ooit zouden zijn doorgebroken.

2 studio albums van Kiss heb ik org in mijn bezit, deze en Dynasty. Dit is een lekker hard en knallend album, volgens mij ook wel het hardste album van Kiss ever, Of zijn er nog hardere albums van Kiss? Vooral Heaven's On Fire en Trills In The Night zijn de beste tracks op dit album. Een nummer als Burn Bitch Burn vind ik qua text nu niet zo hoogstaand, maar er zit wel een lekkere riff in en het is ook lekker hard gespeeld. Ik luister hier eerder en liever naar dan b.v Dynasty wat ik voor Kiss begrippen eigenlijk een beetje een te soft album vind.

Berichten verplaatst naar Kiss

Veel van de reacties begrijp ik niet. Dit is een geweldig album. Lonely is the hunter is zo cool. Vooral wanneer je Paul Stanley op het einde door Gene Simmons hoort schallen. En idd Thrills in the night Heaven's on fire zijn niet voor niets op singel uitgebracht. Goed album in mijn favoriete periode, zonder make-up.

Ik snap sommige reacties hier ook niet, want ik vind dit ook 1 van de betere Kiss albums. Ik vind de texten overigens nou niet echt om over naar huis te schrijven, maar vind de sound en het geluid wel heel erg lekker klinken.

Vind deze plaat niet zo denderend, veel nummers zijn maar middelmatig en Gene Simmons was niet echt bezig met de band. Thrills In The Night, Get All You Can Take en Heaven's on Fire zijn wel goeie nummers. Burn Bitch Burn is pure KISS poëzie, haha.. niet hoogdravend, maar wel een lekker catchy nummer.

en dan heb je nog I've Had Enough, Under The Gun en While The City Sleeps.... dan heb toch gewoon een erg goed KISS album te pakken? Tel daarbij het spectaculaire drumswerk van Eric Carr bij op en het vliegensvlugge gitaarwerk van Mark St. John. Hoewel beide inmiddels dood zijn.

kiss en vliegensvlug gitaarwerk..(jakkes, vinnie/ mark st john, en zelfs kulick in het beging; brrr) . Dat is echt niet de bedoeling. Vond destijds de lp wel ok, maar zal hem nooit iemand aanraden. Zelfs Heavens on fire begrijp ik nog steeds niet dat het steeds maar weer gespeeld wordt en op verzamelaars staat.
Als 80-s hardrockplaat leuk, als kiss album niet.

Het is eigenlijk net iets te hard en te snel dan wat we tot dan toe van Kiss gewend waren. Maar ik vind het wel een aanrader, want waarom zou je genoegen nemen met steeds dezelfde sound 5 of 6 albums achterelkaar aan. Soms vind ik wel dat Paul Stanley het niet eens kan bijhouden en zo af en toe een beetje naar adem snakt. 2 studioalbums heb ik org in huis van Kiss, deze en Dynasty. Voor de rest heb ik alleen maar verzamelaars van Kiss in huis. Deze heb ik destijds op lp gekocht toen hij net uit kwam. Die heb ik niet meer, maar vanwege sentiment heb ik hem natuurlijk wel op cd gekocht. Dit was ook mijn eerste Kiss plaat die ik ooit kocht. Ik vind Heavens On Fire een super nummer en eigenlijk ook een Kiss klassieker die gewoon niet weg te denken valt. Met recht dat dat nummer op verzamelaars en live albums staat. Kiss is mijn band niet echt, maar ik heb er halverwege de jaren 80 echt van genoten, en vaak afgespeeld. Het was meer Iron Maiden en metallica toen, en AC/DC waar ik toen het meest naar luisterde.

mooi gezegd. het is allemaal beleving. Animalize, asylum, crazy nights, en (in mindere mate) lick it up (niets vergeten?) hadden voor weinig met kiss te maken, maar vooral veel met jaren 80/90 hardrock.
het zal wel met de schmink te maken hebben dat het voor mij een andere band was. Maar van bovengenomede albums is animalize wel het beste. (lick it up buiten beschouwing gelaten.

Ik vind de texten op dit album nu ook niet erg hoogstaand. tenminste als je b.v een text erbij neemt als Burn Bitch Burn. Nee de texten maken mij niet uit verder, het is vooral de power en het lekker energieke wat het voor dit album doet. Dit is verreweg het meest stevige album van Kiss vind ik. Ook Revenge is erg 'hard', maar niet het gehele album door. Deze beukt van begin tot eind door. Intellectueel gezien niet erg hoogstaand misschien. Maar op zijn tijd nog steeds erg lekker. En voor mij is deze natuurlijk jeugdsentiment, dat weegt bij mij ook zwaar. Heavens On Fire, Trills In The Night en I've Had Enough vind ik de lekkerste nummers op dit album.

Zoveel gitaarwerk van Mark St. John is uiteindelijk ook niet op "Animalize"gekomen is later gebleken. Op een aantal nummers "Lonely is The Hunter, "Murder in High Heels" en "Thrills in The Night" is het gitaarwerk verzorgd door Bruce Kulick. Bruce heeft dat later in interviews en op op Konventions toegegeven. Tevens heeft Bruce ook alle gitaarpartijen ingespeeld op de demo's die Gene maakte voor dit album. Dus ga er maar rustig vanuit dat op de overige 2 Gene tracks ook Bruce het gitaarwerk heeft ingespeeld.

Ook gezien het feit dat Gene de keuze van Paul om Mark St. John als nieuwe gitarist van Kiss in te lijven Na het trauma met Vinnie Vincent wilde Gene kennelijk geen gitarist meer met een groter ego dan hemzelf en de keuze viel daarom op Bruce Kulick. Mede op aanraden van Bruce's broer Bob Kulick. Paul vond echter dat Bruce niet de juiste looks had .

Tevens de gitaarsolo in "Heaven's on Fire is zo simpel dat deze alleen door Paul Stanley moet zijn ingespeeld. Vinnie Vincent beweerde ooit dat de gitaarsolo van "I've Had Enough"grotendeels was gekopieerd van één van de 3 tracks die hij voor de demo van "Animalize" had opgenomen.

Ongeacht bovenstaande is "Animalize" wel één van de betere Kiss platen. Niet zo goed als "Lick It Up" maar dat komt vooral door de invloed op die plaat van een echte songschrijver en muzikant Vinnie Vincent genaamd.

Je hebt helemaal gelijk, eigenlijk was Bruce Kulick al de gitarist van KISS ten tijde van Animalize. Alleen bij een bent als KISS komen zulke feiten pas 20 jaar later naar buiten. Ben benieuwd hoeveel Kulick heeft bijgedrage aan Sonic Boom......

Als je nu terugkijkt is Animalize een vreemde eend in de Metal bijt, daar ze links en rechts door snellere en vooral extremere bands werden ingehaald, zoals Slayer, Metallica, Possessed, Celtic Frost en natuurlijk ook Iron Maiden, Queensrÿche, en een hoop andere bands. Waarschijnlijk ook de reden waarom KISS in die periode iets heavier klonken dan voorheen.

Ik weet niet of die bands nou de concurrentie waren waar vooral Paul zich wilde meten (Gene's prioriteit lag duidelijk IN die tijd niet bij Kiss). Slayer en Metallica waren nog obscuur in die tijd zeker in Amerika. Celtic Frost was enkel geliefd in underground kringen in Europa en Possessed zou zijn eerste plaat pas in 1985 uitbrengen.

Ik denk meer dat Kiss de competitie wilde aangaan met bands als Twisted Sister, Mötley Crüe en W.A.S.P. alle drie bands die toegaven beïnvloed te zijn door Kiss, maar op dat moment veel meer tot de verbeelding spraken door een iets ruiger imago en geluid dan Kiss had in hun succesperiode (1975-1977).
Kortom de leerlingen overtroffen de meester op dat punt. Ook qua succes en het aanspraken van het publiek in vooral Amerika

Misschien ook de opkomst van gitaristen als Steve Vai, Yngwie Malmsteen, Joe Satriani die alle geïnspireerd waren door het gitaarspel van Eddie Van Halen die ook min of meer een ontdekking was van Gene Simmons zal voor Paul een reden geweest zijn om "Animalize" zo te laten klinken.

Ik denk dat Bruce weinig inbreng in "Sonic Boom" heeft gehad. Misschien dat hij op sommige demo's voor die plaat heeft meegespeeld aangezien sommige Gene nummers op SB al vele jaren in demofase bestaan. Maar ik denk dat die Thayer alles heeft ingespeeld, maar ja die heeft dan weer zowat Ace Frehley's gitaarstijl noot voor noot gekopieerd, en zoiets heeft Bruce in Kiss nooit gedaan. Dat siert Bruce dan wel weer en ook het feit dat Kulick ongetwijfeld weer publiekelijk positief op "Sonic Boom" zal gaan reageren.

Dit kan en mag je inderdaad niet vergelijken met bands als Slayer en Possessed. Die waren toen vuil en smerig en werden als paria's stelselmatig genegeerd door de mainstream pers en publiek. Dus ook vast door Kiss.
Noisecommando zegt heel terecht dat hier wordt aangehaakt op het succes van de pioniers van de hairschene zoals het gememoreerde Mötley Crüe en Twisted Sister.
Ik vind het overigens wel een geslaagde poging. Met name het compositorische talent van Jean Beauvoir heeft daar een behoorlijk handje bij geholpen. Maar dat mag de pret niet drukken. Thrills In The Night blijft een geweldige track. En met zijn hoge party gehalte brengt Heaven's On Fire ook altijd een glimlach op mijn gezicht De show off gitaarsolo waarvan op Animalize gretig gebruik van gemaakt wordt, is iets waar ik altijd al een zwak voor heb gehad.
Ik heb nou eenmaal een glam tick en dit album voldoet in mijn behoefte daaraan.

En de prijs voor de lelijkste albumhoes uit 1984 gaat naar....

I've had enough: vergelijkbaar met het openingsnummer exciter van het album lick it up. Vrij snel en redelijk heavy.

Heaven's on fire: als iets jaren '80 klinkt is dit het wel. Een walgelijk intro, vervolgens een aardig rocknummer.

Burn bitch burn: lekker, lekker. De tekst is ultraheavy, gemaakt voor een metalband. De muziek is echter vrij "poppy" en het refrein is zelfs meezingbaar. Het klinkt zelfs vrolijk Bij Kiss is zoiets niet ongewoon.

Get all you can take: een nummer dat niet opvalt, maar wel lekker in het gehoor ligt. Niemands favoriet, niemand zal er een hekel aan hebben.
Rock, geen hardrock.

Lonely is the hunter: vrouwenjagen, Paul en Gene weten er wel raad mee.... Aardig liedje, wederom niet te heavy.

Under the gun: het tempo wordt voor het eerst sinds de openingstrack wat opgevoerd. Double bassdrum en raggen maar.

Thrills in the night: de (power)ballad van het album. Er zit toch nog behoorlijk wat kracht. Mijn favorietje van deze plaat.

While the city sleeps: ja lekker dit. Niet zo'n soft gedoe en het "refrein" is goed gezongen door Gene.

Murder in high-heels: Gene probeert hier erg cool over te komen. Dit lukt hem ook.

Conclusie: het is raar dat velen dit album zo heavy vinden. Er zijn zeker 5 albums van kiss harder hoor.
Het luistert lekker weg en ik denk dat het album een soort revival ondergaat op dit forum. De waardering is nu hoger dan destijds.
Uiteraard is het geen Alive of Alive II, maar sommige nummers blijven wel lekker in je hoofd hangen.
Leuk voor in de auto!

Dat hele luide spreekt me aan. Lick it up,Asylum en Revenge zijn ook luidruchtige albums vol gitaargeweld. Van Animalize zijn mijn favorieten I've had enough(into the fire) en Under the gun. 3,5ster.

Die nummers vind ik dan weer niet zo geweldig. Wel heavy, daar heb je ook alles mee gehad.

Ik had nog nooit van die gitarist Mark st. John gehoord, maar wat is die goed!

Prima album uit mijn favoriete Kiss periode. Oké, de teksten van Simmons zijn inderdaad vaak te onbenullig voor woorden maar dat boeit me in het geheel niet. De nummers klinken lekker en gedreven en dat vind ik veel belangrijker. Jean Beauvoir helpt een handje mee en doet dat niet onverdienstelijk! Hij zou later met z'n eigen Crown of Thorns een soortgelijke richting opzoeken.

Animalize haalde moeiteloos dubbel platina in Amerika en kwam toch niet verder dan nr. 18. Verleden week kwam een album met 38.000 verkochte exemplaren binnen op 1 in Amerika. Heeft verder niets met dit album te maken maar wel een teken dat de industrie nu echt kopje onder is gegaan.

Ik vind dit nog een aardig album, alleen
While the city sleeps vind ik en drama.

Dit Kiss album betekende voor mij een mijlpaal. Ditzelfde jaar heb ik het cocert in de Zwolse Ijsselhal bezocht (waar de voormalige wereldact Kiss nog geen 2000 kaarten verkocht heeft) en heb een dag daarna mijn lidmaatschap van de Nederlandse Kiss army in de wilgen gehangen. Artistiek gesproken heeft de band natuurlijk in 1979 zijn masker al afgedaan, na het rampzalige solo project (met uitzondering van Ace) wat de interne crisis al voorspelde. Dat er nu in Amerika nog zoveel 50 plussers flippen bij een Kiss concert, doet me meer twijfelen aan het gezond verstand van die mensen, dan dat het een bevestiging is voor de slimme manier van marketing door Simmons en co. Kiss is een parodie van zichzelf geworden. Deze plaat is de laatste redelijke (het zou dan tot Revenge duren, eer er weer wat redelijks gemaakt werd) van Kiss, en het einde van een tijdperk voor mij als fan. Kom, ik zet Destroyer nog een keer op. 2,5

Niet alleen in Amerika is KISS nog erg groot! De Europese Tour van 2010 was de meest succesvolle van KISS ooit.