Loudness - Soldier of Fortune (1989)
mijn stem
11 stemmen
Japan
Metal
Label: ATCO
-
Soldier of Fortune (3:54)
-
You Shook Me (4:44)
-
Danger of Love (5:02)
-
Twenty-Five Days (4:22)
-
Red Light Shooter (4:51)
-
Running for Cover (4:21)
-
Lost Without Your Love (4:56)
-
Faces in the Fire (4:08)
-
Long After Midnight (4:39)
-
Demon Disease (4:35)
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 28 december 2008, 09:41 uur
Ik heb nog eens mijn oude Aardschok n° 11 van november 1989 opgediept, omdat ik mij grotendeels kan vinden in volgende recensie:
Tussen '81 en '84 leverde Loudness een vijftal uitstekende metalelpees af. Toen de Japanners begin '85 een deal bij het Amerikaanse Atco tekenden werd de metal vaarwel gezegd en kwamen meer commerciële deuntjes binnen drijven. De drie volgende elpees waren niet slecht, maar in Amerika kon men niets beginnen met het dialect van zanger Minoru Niihara en zo werd deze in '88 gedumpt en kwam van Obsession Mike Vescaras. Hier is ie dan de nieuwe elpee "Soldier of Fortune", die gelukkig iets beter is dan zijn voorganger. Nog steeds zijn het meesterdrummer Munetaka Higuchi en stergitarist Akira Takasaki die bij Loudness de kar trekken, zoals al meteen op het openende titelnummer te horen is. Zanger Mike Vescara is niet slecht - hij heeft af en toe wel iets van Graham Bonnet weg - maar om nou te zeggen dat het een geweldige zanger is, is weer teveel van het goede. Kon deze major-act in Amerika niets beters vinden? Of was geen andere zanger van plan om een spoedcursus Japans te gaan volgen? You Shook Me met een Ratt-achtig riffje vervolgt matig en dezelfde band diende waarschijnlijk ook als voorbeeld bij het begin van het navolgende Danger of Love. Na de matige ballad Twenty-Five Days en het redelijke Red Light Shooter, dat alleen tijdens de gitaarsolo interessant is, komt met Running for Cover weer een hardere track. Het beste nummer is voor mij echter Demon Disease, omdat dat het meeste van de goeie ouwe Loudness weg heeft. Een aardige elpee maar Loudness kan veel beter, dat hebben ze in het verleden vaak genoeg bewezen.
Tussen '81 en '84 leverde Loudness een vijftal uitstekende metalelpees af. Toen de Japanners begin '85 een deal bij het Amerikaanse Atco tekenden werd de metal vaarwel gezegd en kwamen meer commerciële deuntjes binnen drijven. De drie volgende elpees waren niet slecht, maar in Amerika kon men niets beginnen met het dialect van zanger Minoru Niihara en zo werd deze in '88 gedumpt en kwam van Obsession Mike Vescaras. Hier is ie dan de nieuwe elpee "Soldier of Fortune", die gelukkig iets beter is dan zijn voorganger. Nog steeds zijn het meesterdrummer Munetaka Higuchi en stergitarist Akira Takasaki die bij Loudness de kar trekken, zoals al meteen op het openende titelnummer te horen is. Zanger Mike Vescara is niet slecht - hij heeft af en toe wel iets van Graham Bonnet weg - maar om nou te zeggen dat het een geweldige zanger is, is weer teveel van het goede. Kon deze major-act in Amerika niets beters vinden? Of was geen andere zanger van plan om een spoedcursus Japans te gaan volgen? You Shook Me met een Ratt-achtig riffje vervolgt matig en dezelfde band diende waarschijnlijk ook als voorbeeld bij het begin van het navolgende Danger of Love. Na de matige ballad Twenty-Five Days en het redelijke Red Light Shooter, dat alleen tijdens de gitaarsolo interessant is, komt met Running for Cover weer een hardere track. Het beste nummer is voor mij echter Demon Disease, omdat dat het meeste van de goeie ouwe Loudness weg heeft. Een aardige elpee maar Loudness kan veel beter, dat hebben ze in het verleden vaak genoeg bewezen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.