Klaus Schulze - Body Love Vol. 2 (1977)
Alternatieve titel: Moogetique
mijn stem
33 stemmen
West-Duitsland
Electronic
Label: Brain
-
Nowhere - Now Here
(28:55)
met Harald Grosskopf
-
Stardancer II
(14:12)
met Harald Grosskopf
- Moogetique (13:10)
- Buddy Laugh (A Rock'N'Roll Bolero) * (23:16)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
56:17
(1:19:33)
0
CorvisChristi (crew)
geplaatst: 2 mei 2010, 12:46 uur
Dit is een gave voortzetting van de Body Love-soundtrack en minstens zo goed.
De half uur durende openingstrack is zonder meer briljant. De ommezwaai die plaatsvindt in de 14de minuut is werkelijk geweldig, nadat het nummer sowiezo al ijzersterk opgebouwd is. Na de 20ste minuut wordt het zelfs nog beter, wanneer een aanhoudende, zweverige grondtoon een slordige 10 minuten aangehouden wordt, waaroverheen de klanktapijten van Schulze en het gedrum van Grosskopf naar ongekende hoogten worden geleidt. Persoonlijk niet het beste Schulze-nummer ooit, dat is naar mijn mening "Crystal Lake" van Mirage, maar goed is het zonder meer!
"Stardancer II" is een soort van letterlijke en volwaardige herhalings-oefening van "Stardancer". Deze versie klinkt net even wat voller en indrukwekkender.
Na de bombarie van de eerste 2 nummers, sluit "Moogetique" op behoorlijk mysterieuze en zweverige wijze het album af en zorgt daardoor tevens voor de nodige afwisseling binnen de sfeer van de muziek.
Ook dit album is wederom een uitstekend voorbeeld van de kwalitatief hoogstaande muziek die Klaus Schulze gemaakt heeft in de jaren '70. Misschien niet zo bekend en goed als een Timewind, Moondawn of Mirage, maar qua niveau komt het toch gevaarlijk dicht in de buurt.
De half uur durende openingstrack is zonder meer briljant. De ommezwaai die plaatsvindt in de 14de minuut is werkelijk geweldig, nadat het nummer sowiezo al ijzersterk opgebouwd is. Na de 20ste minuut wordt het zelfs nog beter, wanneer een aanhoudende, zweverige grondtoon een slordige 10 minuten aangehouden wordt, waaroverheen de klanktapijten van Schulze en het gedrum van Grosskopf naar ongekende hoogten worden geleidt. Persoonlijk niet het beste Schulze-nummer ooit, dat is naar mijn mening "Crystal Lake" van Mirage, maar goed is het zonder meer!
"Stardancer II" is een soort van letterlijke en volwaardige herhalings-oefening van "Stardancer". Deze versie klinkt net even wat voller en indrukwekkender.
Na de bombarie van de eerste 2 nummers, sluit "Moogetique" op behoorlijk mysterieuze en zweverige wijze het album af en zorgt daardoor tevens voor de nodige afwisseling binnen de sfeer van de muziek.
Ook dit album is wederom een uitstekend voorbeeld van de kwalitatief hoogstaande muziek die Klaus Schulze gemaakt heeft in de jaren '70. Misschien niet zo bekend en goed als een Timewind, Moondawn of Mirage, maar qua niveau komt het toch gevaarlijk dicht in de buurt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.