Heavy Bones - Heavy Bones (1992)

Heavy Bones is zo'n band waarvan ik het toch wel jammer vind dat ze maar zo kort bestaan hebben en maar 1 album opgenomen hadden.
Zanger Joel Ellis had al een goede indruk gemaakt als zanger van de sleazy rock band Cats in Boots. Heavy Bones is echter wat meer AOR gericht, met prachtige nummers als Turn It On en Where Eagles Fly.
Ellis moet op zulke nummers wat meer clean zingen in plaats van zijn rauwe stemgeluid net zoals bij Cats in Boots en ik moet zeggen dat dit hem prima afgaat. Een zeer onderschat Rock vocalist als je het mij vraagt.
Verder werd het gitaarwerk verzorgd door Gary Hoey, die hierna solo verder zou gaan en tot op heden nog steeds een aardige solo carrière heeft volgens mij. De muziek is sowieso erg op zijn gitaarwerk gericht en ik moet zeggen dat hij het ook goed doet. Neem nou zijn solo's op bijvoorbeeld Where Eagles Fly. Die zitten gewoon prima in elkaar.
De echte beroemdheid van deze band zit echter achter de drumkit. Frankie Banali (Quiet Riot) mocht achter de drumkit plaatsnemen en ik moet zeggen dat hij het goed doet. Zowel de harde rockers als The Light of Day of de wat meer ingetogen nummers als Beating Heart gaan hem prima af.

Wederom zo'n mooi, beetje vergeten rock plaatje die zich makkelijk kan meten met de grote jongens uit deze periode.

Lekkere melodieuze hard rock album uit de tijd dat het niet meer in was. Neemt niet weg dat deze gitaarplaat nog steeds goed klinkt. Muzikaal erg sterk, vakmanschap zeg maar, het beste te horen op Where eagles fly, een echte topper. Voor fans van Badlands, House of Lords , Tesla en Alter Bridge.

De enige echte bassist op dit album is Scott Thunes van Frank Zappa. Inderdaad een uitstekend album. Echter tegenwoordig moeilijk te vinden.

Volgens de inlay ene rex tennyson op bass, maar eerlijkheidshalve moet ik toegeven; ik was er niet bij, dus mij kun je alles wijsmaken

Ik heb de info ook maar via wiki tot mij genomen. Ik was er ook niet bij.

Er zijn van die bands die te laat worden opgericht als mosterd na de maaltijd. Kon je in 1990 misschien nog een dikke hit scoren als opkomende band met een ballad, in 1992 werd dat al bijna kansloos geacht of je moest al een volksstam aan fans hebben (Bon Jovi, Guns n Roses, Aerosmith to name a few).
Maar uit de tijd of niet, dat maakt dit album er niet minder op. Met Frankie Banali op Drumms (Quiet Riot) en schredder Gary Hoey (wie?) op gitaar en de soms rauwe (en soms wat overdreven) strot van Ellis is dit album toch echt wel een onbekend pareltje in de melodic/sleaze rock genre.
Bombastische tracks, power ballads, uptempo sleaze, tranentrekkers, je noemt het maar op, alles komt voorbij. Ik zie een revival in "nieuwe" melodic rock bands die anno nu weer proberen een voet aan de grond te zetten met een wachtrij aan ex-member verwijzingen waar ze bij de kassa van AH een beroerte van zouden krijgen, maar de meesten komen niet in de buurt van deze Heavy Bones

Ik heb de cd gelijk gekocht naar aanleiding van een goeie recensie waarschijnlijk maar ben te lui om op te staan. Inmiddels is deze ook op spotify te streamen en adviseer ik u hetzelfde te doen indien melodic hard rock a la Badlands, Tesla, 21 Guns u lief is.

Frankie Banali mag het album openen. Ik hef het glas ter nagedachtenis.