Ozzy Osbourne - Just Say Ozzy (1990)

Dit tussendoortje moet het naar mijn mening vooral hebben van de liveversies van de nummers die afkomstig zijn van No Rest For The Wicked. Dat album is niet mijn favoriet van Ozzy, maar de nummers die op deze EP verschijnen, horen wel bij de betere nummers van No Rest... In het bijzonder Miracle Man vind ik erg sterk.
Helaas doet de versie van Shot in the Dark die op deze EP staat, me niet veel. Ik vind het een beetje slordig klinken en Ozzy’s stem schiet tekort. Ook de nummers van Black Sabbath hadden hier achterwege gelaten mogen worden. Van Sweet Leaf en War Pigs zijn er al zoveel uitgaven, en zonder Iommi klinkt het allemaal wat te licht.

Dit lijkt me meer iets voor diehard Ozzy fans. Het is geen straf om naar Just Say Ozzy te moeten luisteren, maar echt blij word ik er ook niet van.

3.0*

Aardige EP met een aantal 'live'-uitvoeringen uit mijn favoriete Ozzy-periode. Blijkbaar is het begrip live op deze EP nogal rekbaar en is alles in de studio opnieuw opgenomen. Toch is er vibe in de nummers die het aardig maakt om dit document terug te luisteren. En laten we wel zijn... sommige van onze favoriete 'live'-albums zijn behoorlijk nabewerkt in de studio.
Niet dat deze EP zich kan meten met Live & Dangerous, Unleashed In The East of Alive! hoor. Maar toch hebben deze uitvoeringen een rauwe energie die op No Rest For The Wicked en The Ultimate Sin mist. Daarmee wil ik niet zeggen dat deze uitvoeringen beter zijn dan de originele studioversies, maar het is wel aardig om de nummers zo te horen.