Vader - The Art of War (2005)

Zo moet een EP zijn: Kort maar krachtig!!!!!

Ook Marduk deed dat dit jaar ook maar Vader heeft voor mij de beste Metal-EP aller tijden gemaakt. Het intro geeft gelijk éen marskarakter en daarna barst het open met This is the War! Ook een geweldige clip bij dat nummer, heel futurisch en aan het eind een behoorlijk slagveld.

De productie is heel goed al ligt het tempo echt moordend hoog. De drums zijn echt onmenselijk, je hoort niet vaak zulke tempo's, misschien bij de landgenoten van Behemoth. Het tempo blijft op de gehele EP heel hoog, bij het eennalaatste nummer wordt er een beetje gas terug genomen maar bij het laatste nummer gaan ze weer in de battle modus!

Met zijn 15 minuten heeft The Art Of War eigenlijk de perfecte speelduur, eentje om jezelf 's ochtends wakker te schudden. Geen koffie maar Vader! De volle mep.

Deze hele EP ademt oorlog. Geen uitzichtloze loopgravenoorlog, maar Blitzkrieg, of shock-and-awe. Binnen een kwartier is de EP voorbij. In dat korte tijdsbestek komt er ongelooflijk veel op je af. Bovendien: alles wordt in de hoogste versnelling op je afgeschoten, afgezien van het rustpuntje Banners on the Wind.
Als The Art of War langer had geduurd, was het ongetwijfeld op een potje murwbeuken en uitluisteren uitgedraaid, maar nu blijft Vader boeien. Laat ik het zelf ook maar kort houden: 4 sterren.