menu

Anthrax - Spreading the Disease (1985)

mijn stem
3,84 (158)
158 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Island

  1. A.I.R. (5:45)
  2. Lone Justice (4:36)
  3. Madhouse (4:19)
  4. S.S.C. / Stand or Fall (4:08)
  5. The Enemy (5:25)
  6. Aftershock (4:28)
  7. Armed and Dangerous (5:43)
  8. Medusa (4:44)
  9. Gung-Ho (4:34)
  10. Medusa [Joey Belladonna Demo] *
  11. A.I.R. [Live at Sun Plaza, Tokyo, 1987] *
  12. Metal Thrashing Mad [Live at Sun Plaza, Tokyo, 1987] *
  13. The Enemy [Live at Sun Plaza, Tokyo, 1987] *
  14. Madhouse [Live at Sun Plaza, Tokyo, 1987] *
  15. Howling Furries [Live at Sun Plaza, Tokyo, 1987] *
  16. Armed and Dangerous [Live at Sun Plaza, Tokyo, 1987] *
  17. Gung-Ho [Live at Sun Plaza, Tokyo, 1987] *
  18. Soldiers of Metal [Live at Sun Plaza, Tokyo, 1987] *
  19. Lone Justice [Rhythm Track Tape, 1984] *
  20. Gung-Ho [Rhythm Track Tape, 1984] *
  21. Metal Thrashing Mad [Rhythm Track Tape, 1984] *
  22. Raise Hell [Rhythm Track Tape, 1984] *
  23. Stand or Fall [Rhythm Track Tape, 1984] *
  24. Aftershock [Rhythm Track Tape, 1984] *
  25. Armed and Dangerous [Rhythm Track Tape, 1984] *
  26. Madhouse [Rhythm Track Tape, 1984] *
  27. The Enemy [Rhythm Track Tape, 1984] *
toon 18 bonustracks
totale tijdsduur: 43:42
zoeken in:
avatar van Sir Spamalot
4,5
Andere overigens uitstekende zanger in de persoon van Joey Belladonna en andere bassist in de persoon van Frank Bello. Zij kwamen in de plaats van respectievelijk Neil Turbin en Dan Lilker, ik durf zeggen dat dit met voorsprong mijn favoriete album van Anthrax is gebleven na al die jaren.

Na een mooi debuut hoor je duidelijk de vooruitgang in de nummers en dit energiek album kwam netjes uit tussen twee albums van groot voorbeeld Metallica die in 1985 geen album uitbracht. Het is een kraker met een ongelooflijk goede strakke drummer en fantastische staccato riffs. Charlie Benante is een fantastische drummer. Ook durfden ze het aan om het album niet te openen met de obligate snelheidsduivel, ze houden ze iets langer achter de hand. Het klinkt nog altijd geweldig en pure klassiekers staan hierop met de razendsnelle S.S.C. / Stand or Fall, Aftershock en het verrukkelijke Gung-Ho. Ik heb zelden een sterkere verzameling gitaarriffs gehoord dan op dit album en een Medusa boort zich onmiddellijk een vaste plaats in de hersencellen. Crimineel goed en nefast voor de geteisterde nekspieren, ik noem het “het Benante syndroom”.

De productie van dit album werd gedaan door Carl Canedy, drummer bij The Rods. Toen al durfde men klagen over het totaalgeluid, ik klaag niet want de kwaliteit van dit album overstijgt het zogezegd mindere geluid. Laat het maar rauw zoals het is, het zijn tenslotte geen slaapliedjes. Album om te koesteren.

avatar van gigage
4,0
Wat productie technisch wat te kort schiet wordt ruimschoots goedgemaakt met geweldig songmateriaal. Ik vond de new-yorkers indertijd wat weggedrukt door de vele bay area thrashers. Maar het enthousiasme voor de band heb ik later wel ingehaald, gelukkig.
Joey is nog een echte zanger en geen "schreeuwer" zoals bij collega thrashers nogal eens voorkomt. Niet dat dit per definitie beter of slechter is maar het is wel typerend voor Anthrax.
En dat komt vooral op dit album goed tot uiting.

avatar van Zagato
4,5
Het enige album van Anthrax dat bij mij de draaitafel nog haalt. De latere jolige sfeer trek ik slecht. Dit album is raak van A-Z.

avatar van Kondoro0614
4,5
Heerlijk tweede album van de heren bij Anthrax, en dat zeker na een erg sterk debuut. Dit album knalt lekker door, prima riffs en solos en een heerlijke zang. Thrashmetal op zijn beste, zeker onder de naam van 'Anthrax'.

De album haalt in mijn ogen nét de volle vijf sterren niet, en dit komt inderdaad door de onderdrukte productie waar ook ik de basgitaar maar niet kon opmerken, hier was een mooi voorbeeld voor en dan moet je het nummer 'Lone Justice' pakken die opent met een solotje van Frank Bello en daarna word de rest opgepakt en ben ik al vrij snel het basgeluid kwijt. Voor de rest klinkt het prima, de zang is goed en inderdaad nergens op een échte constante schreeuw niveau wat je wel vaker mee maakt bij sommige zangers, Joey Belladonna is zeker een goeie!

Er zaten aardig wat toffe nummers op, het album begint erg hard met 'A.I.R.', 'Lone Justice' en 'Madhouse' waarna het album goed door knalt door onder andere 'Aftershock' en één van mijn persoonlijke favorieten 'Medusa'. Ook 'Gung-Ho' is zeker niet verkeerd en zo heb je al gauw een ijzersterk album neergelegd. Yes, dit was zeker een héél tof album! Hij haalt nu nog een 4.5* maar met een betere productie was dit gewoon vijf volle sterren geweest.

Voorlopige tussenstand:
01. Spreading the Disease
02. Fistful of Metal

avatar van Eddie
3,5
Laat ik ook eens een marathon doen. Deze tweede plaat heb ik op lp altijd best goed gevonden, dan heeft hij iets meer body, en valt de gebrekkige productie niet zo op. Nu ik de plaat digitaal heb geluisterd, valt me als eerste op hoe rete strak deze band wel niet is, indrukwekkend!
Ik stoor me alleen gigantisch aan de bass-loze productie, dat in combinatie met schreeuwlelijk belladonna maakt dat ik deze echt minder vind dan het debuut. Zeker geen slechte plaat hoor, daarvoor zijn nummers als A.I.R, Madhouse en zeker The Enemy gewoon te goed, en speelt Anthrax gewoon te strak! Gaaf om te horen hoe ze op hun tweede plaat al loskomen van de standaard speedmetal, en hier, met wat hardcore invloeden, hun eigen draai aan geven.

01. Fistfull of metal
02. Spreading the Disease

avatar van gigage
4,0
Als een poseur kwam Beladonna op het allerlaatste moment auditie doen met songs van Journey en Deep Purple want van Anthrax of ieder ander thrash metal bandje had hij nog nooit gehoord. Ze hebben hem voor moeten doen hoe je die woorden in een zin gepropt krijgt. Je hoort ook duidelijk dat de zanger zijn hoge uithalen aan de glamscene nog haalt. Arend and Dangerous begint zelfs met een inleidende oooeeehh over een akoestische gitaar, atypisch voor de thrash scène. Bello en Ian verzorgen het achtergrondgeblaf zodat het vocaal toch nog een rauw randje meekrijgt. Daarnaast is het gitaarwerk van Spitz om van te smullen. Hierna werd de versimpeling naar echte thrashbeukers ingezet maar op deze plaat kan ook een black n blue fan so to speak nog genieten van een song als Medusa, bijvoorbeeld.
Het venijn zit m hier in de staart met de drie geweldige afsluiters.

Wrathchild1
Nice , gigage .

Ik heb het tijd niet afgespeeld , maar ik leg deze vast klaar. . Ik denk ook dat dit nog steeds mijn favoriete Anthrax album is.

avatar van Zagato
4,5
Dankzij gigage heb ik dit album de afgelopen weken weer vaker geluisterd. Blijft het opus magnum van Anthrax wat mij betreft. Het optreden tijdens de Aardschokdag staat in mijn geheugen gegrift. Top dit.

BTW, die overgang in het intro van The Enemy......

avatar van jurado
4,0
Zagato schreef:
Dankzij gigage heb ik dit album de afgelopen weken weer vaker geluisterd. Blijft het opus magnum van Anthrax wat mij betreft. Het optreden tijdens de Aardschokdag staat in mijn geheugen gegrift. Top dit.

BTW, die overgang in het intro van The Enemy......
Aardschokdag 1987 met o.a Metallica??
Wow, daar had ik graag bij willen zijn, helaas was ik te jong. Moet een mooi feest geweest zijn.

avatar van Zagato
4,5
jurado schreef:
(quote)
Aardschokdag 1987 met o.a Metallica??
Wow, daar had ik graag bij willen zijn, helaas was ik te jong. Moet een mooi feest geweest zijn.

Die ja ? en Celtic Frost, Crimson Glory etc. (Metallica met Cliff) Zucht jeugdsentiment.

avatar van jurado
4,0
Zagato schreef:
(quote)

Die ja ? en Celtic Frost, Crimson Glory etc. (Metallica met Cliff) Zucht jeugdsentiment.

Metallica met Cliff in 1987? Lijkt mij onmogelijk ?

avatar van Zagato
4,5
jurado schreef:
(quote)

Metallica met Cliff in 1987? Lijkt mij onmogelijk ?


Auw, ja ik haal 2 optredens door elkaar. I stand corrected.

avatar van hnzm
3,5
geplaatst:
Nadat ik eerder vandaag met moeite het debuut nog helemaal had beluisterd was ik aangenaam verrast dat ik nog wel kon genieten van deze plaat. Lekker energiek met als hoogtepunt afsluiter Gung-Ho. Jammer van de grappig bedoelde mars die ze op het einde daarvan nog inzetten.

avatar van milesdavisjr
3,5
geplaatst:
Een van de eerste albums die ik ooit kocht van Anthrax was dit plaatje, destijds ook veel gedraaid. Belladonna maakte zijn intrede in de band als vervanger van Turbin en ofschoon Joey technisch gezien een betere zanger is dan Turbin heb ik nooit een klik gekregen met Belladonna, Turbin klinkt wat eigenzinniger voor mijn gevoel. Dan de plaat; A.I.R. schiet uit de startblokken, een degelijke song, echter wat aan de lange kant. Lone Justice wederom degelijk maar haalt mij niet over de streep. Madhouse vind ik wat sterker, zijn opvolger is ook prima. Ian schiet de solo's vanuit zijn heup op je af en het refrein is charmant. The Enemy vormt voor mij de beste song op de schijf, midtempo, een fraaie groove en een kamerbreed refrein. Aftershock dendert door heeft mij nooit kunnen overtuigen, Armed and Dangerous weer wel, een van de meest veelzijde tracks. Medusa vormt ook een knaller, het tempo ligt weer iets lager en dat bevalt mij prima. Gung-Ho, wat een snelheid, ik kan er weinig mee, hoewel het technisch gezien knap is wat de mannen doen in dit nummer, vind ik het staccato ritme vervelend overkomen. Hoewel deze plaat volwassener oogt en klinkt, de songs gerijpter zijn in vergelijking met de eersteling wint het debuut het nipt op punten. Die schijf vind ik net wat meer charme hebben en nog wat authentieker klinken. Desalniettemin vormt Spreading the Disease een degelijke opvolger van Fistful of Metal.

1. Fistful of Metal
2. Spreading the Disease

Gast
geplaatst: vandaag om 13:55 uur

geplaatst: vandaag om 13:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.