Sananda Maitreya - Return to Zooathalon (2013)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Treehouse
-
Brimstone Follies (0:59)
-
D F M (Don't Follow Me) (3:21)
-
Save Me (3:23)
-
Dancing with Mr. Nostalgia (3:19)
-
Stagger Lee, Part 1 (1:44)
-
Stagger Lee, Part 2 (2:30)
-
Ornella or Nothing (3:38)
-
Where Do Teardrops Fall? (4:29)
-
Albuquerque (3:20)
-
Camel (3:14)
-
Mr. Gruberschnickel (3:37)
-
Just Go Easy (4:23)
-
Tequila Mockingbird (3:25)
-
She's Not Right (2:44)
-
Return to Zooathalon (4:07)
-
Walk Away (Ghost Song) (3:02)
-
Hurricane Me & You (4:58)
-
If I Go Away (3:49)
-
Free to Be (4:44)
-
Kangaroo (3:55)
-
D.H.S. (0:36)
-
The Last Train to Houston (5:24)
0
geplaatst: 3 juni 2013, 19:02 uur
Sananda Maitreya.... wie kent hem niet? Of beter: wie kent hem nog?
Voorheen Terence Trent d'Arby gebruikte de naam op zijn album Wildcard! uit 2003 al in kleine letters om er vervolgens in z'n geheel voor te gaan. Geen TTD dus maar Sananda Maitreya.
Het succes van de beste man was na zijn debuut al tanende maar de albums onder zijn nieuwe naam doen maar weinig mensen bellen rinkelen.
Hoe dan ook; Return to Zooathalon is zijn nieuwste worp en die stem is en blijft onmiskenbaar d'Arby, eh, Maitreya.
Hij is nog steeds niet vies want wat avontuur en vermengt aardig wat stijlen tot een dampende pop/rock/funk pot.
Toch vind ik de speelduur te lang, zeker ook omdat niet alles even sterk is.
Hij zal er zelf inmiddels wel niet mee zitten. Wat dat aan gaat is meneer ego van het debuut eigenzinnig genoeg om zijn eigen plan te trekken ongeacht het succes dat het oplevert.
Return to Zooathalon is een leuk album met slecht als kanttekening z'n lengte. Hij verdient absoluut meer aandacht dan dat ie nu krijgt en dat is jammer.
Overtuig jezelf en probeer dit nieuwe album eens zou ik zeggen.
Voorheen Terence Trent d'Arby gebruikte de naam op zijn album Wildcard! uit 2003 al in kleine letters om er vervolgens in z'n geheel voor te gaan. Geen TTD dus maar Sananda Maitreya.
Het succes van de beste man was na zijn debuut al tanende maar de albums onder zijn nieuwe naam doen maar weinig mensen bellen rinkelen.
Hoe dan ook; Return to Zooathalon is zijn nieuwste worp en die stem is en blijft onmiskenbaar d'Arby, eh, Maitreya.
Hij is nog steeds niet vies want wat avontuur en vermengt aardig wat stijlen tot een dampende pop/rock/funk pot.
Toch vind ik de speelduur te lang, zeker ook omdat niet alles even sterk is.
Hij zal er zelf inmiddels wel niet mee zitten. Wat dat aan gaat is meneer ego van het debuut eigenzinnig genoeg om zijn eigen plan te trekken ongeacht het succes dat het oplevert.
Return to Zooathalon is een leuk album met slecht als kanttekening z'n lengte. Hij verdient absoluut meer aandacht dan dat ie nu krijgt en dat is jammer.
Overtuig jezelf en probeer dit nieuwe album eens zou ik zeggen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.