Tangerine Dream - Pergamon (1986)

Uitstekende live registratie van TD. Het fijjne van TD live platen is, dat het altijd nummers zijn, die je niet studio hebt (hooguit soms wat kleine stukjes). Uitstekende opname en registratie. Op vinyl.

Uitstekende live registratie? Jawel part 1 is van het oost-berlijn concert uit 1980 maar het gitaar gedeelte in part 2 is een studio versie en is zodanig nooit live uitgevoerd.

Pergamon is inderdaad een plaat uit de toplijn van Tangerine Dream. Schitterend ingetogen eerste deel met goed pianowerk van Johannes Schmoeling die daarmee zijn live-debut maakte bij Tangerine Dream. En dan het opzwepende tweede deel met die gitaar van Edgar Froese maakt dit album uitstekend af.

Met het concert wat hier aan vooraf ging schreef Tangerine Dream geschiedenis. Ze waren de eerste West-Duitse groep die in 1980 een optreden verzorgde in de DDR. Dit leidde er toe dat kaarten op de zwarte markt voor 250 DM werden verhandeld.

Sorry maar part 2 met uitzondering van het begin en het laatste kleine stukje, is een studio track vanaf het moment dat de sequencer start en de gitaar van Edgar er inkomt zit je gewoon in de studio, geen enkel mens heeft dat gedeelte gehoord tijdens het concert, het is dus voor de helft Live en de andere helft gewoon een studio track, helaas hebben Bootlegs dit bewezen en ook in de tree releases hoor je iets compleet anders als Quichotte part 2.

Desondanks is het toch knap te noemen dat je iets live kan laten kllinken terwijl het grotendeels in de studio is opgenomen. Daarmaast heb ik de gedachte gehad: "Was dit stuk muziek eigenlijk niet te ruig voor DDR-begrippen. Vooral als Edgar Froese de gitaar bespeeld?" Nu is er na jaren het verlossende antwoord op tafel gekomen, en gaat het mij wel een tijdje kosten om mijn beeld bij te stellen.

Tja voor DDR begrippen, ik denk dat men uit hun dak gegaan zouden als part 2 werkelijk gespeelt zou zijn als op het album want het is erg strak en sterk.

http://www.voices-in-the-net.de/ttree017.htm

Als je deze hebt weet je waarom part 2 compleet anders klinkt.

Ziet er prima uit. Wel even een verschilletje. Volgens mij zeer zeker de moeite van het uitproberen waard.

Mooie plaat maar wat is nu precies het verschil met Quichotte uit '80?

http://www.voices-in-the-net.de/quichotte.htm

http://www.voices-in-the-net.de/pergamon.htm

Zie bovenstaande linken.

Pergamon is zeer sterk TD-materiaal en eentje die vooral uit historisch oogpunt, beschouwd mag worden als een klassieker.
Tangram was ten tijde van deze opnames al wel opgenomen, maar nog niet uitgebracht. Toch zijn er al een hoop stukken te horen die terug te horen vallen op Tangram, zij het in een andere vorm.

Pergamon laat een band horen die hoorbaar uit z'n dak gaat. Het dak zal er ook wel zowat afgevlogen zijn tijdens het concert in kwestie, zo dynamisch klinkt het allemaal.

"Quichotte Part I" begint met een geweldige piano-introductie, waarop TD zich van een meer gevoelige en melodieuze kant laat zien. Iets wat toen nog niet echt eerder te horen viel in hun muziek. Voor een groot deel hiervoor verantwoordelijk was toentertijd nieuwste aanwinst in de band, Johannes Schmoelling, die frisse en nieuwe ideeën in de muziek stopte en voor een stukje warmte, ziel en zaligheid zorgde. Zonder hierbij overigens de stijl van de band te verloochenen. Nog steeds klinkt TD erg heftig en dynamisch, vanwege de behoorlijk sequencer-gedomineerde muziek die doet herinneren aan de tijden van bijvoorbeeld een Ricochet, maar dan met wat meer melodie en passie, overigens zonder hierbij een album als Ricochet te benadelen natuurlijk.
De rest van het nummer is erg herkenbaar, maar wel erg fijn. De opbouw na de piano-introductie is ook erg goed en zodra de sequencer (a la "Tangram Set 2") erin komt, gaan alle remmen los.
Het nummer eindigt in een bizar soort collage aan synth-klanten, iets wat TD regelmatig deed in hun muziek uit die tijd. Om als het ware het ene stuk op die manier te laten overgaan in het andere stuk.

Zo begint dan ook "Quichotte Part II" wat gewoon als logische voortzetting gezien mag worden, aangezien dit nummer begint, waarmee de eerste eindigt.
Wat dit nummer vooral kenmerkt, is de ongelooflijke dynamiek en vaart die het bezit, versterkt door een uiterst effectieve sequencer- en ritmesectie. Briljant gewoon, met een goed begin-thema en zodra Froese's gitaarwerk om de hoek komt kijken, kan het niet meer stuk. Op een gegeven moment gaat het synth-werk als het ware duelleren met de gitaar en als langzamerhand de gitaarsolo bijna ongemerkt overgaat in een synthsolo, is bij mij thuis ook allang het dak eraf en schijnt de zon letterlijk naar binnen !!
Een mooi coda sluit het album op prima wijze af.

Algeheel gezien is dit album muzikaal vuurwerk op topniveau, van een band die in al hun glorie prijkt en laat horen dat er, mede dankzij de invloedrijke versterking van Schmoelling, zeker leven is na het legendarische Froese-Franke-Baumann-tijdperk.

Dat is me inderdaad nogal een verschil!! Het maakt de gehele set praktisch tot een geheel andere luister-ervaring én is alleen daarom al de moeite waard. Daarnaast is ie ook een stuk langer.
De originele live-registratie is een prachtig en uniek document en een essentiële toevoeging naast natuurlijk het album zelf.

Lekker onbeleefd dat er nu pas een reactie komt op je vraag hihi , maar het toeval wil dat ik dit op het moment even aan het onderzoeken ben, want volgens de info die ik her en der aan het verzamelen ben, is Pergamon niets meer dan de wereldwijde her-uitgave van Quichotte. Wat comcreet zou inhouden dat er simpelweg geen verschil is.