Vicious Rumors - Soldiers of the Night (1986)

Eindelijk gevonden met de nodige hulp (bedankt C.B.)! Debuutalbum van deze Amerikaanse band uit San Francisco met volgende line-up (schoon volk): Gary St. Pierre (zang), Geoff Thorpe (gitaar), Vinnie Moore (gitaar), Dave Starr (bass) en Larry Howe (drums). Speedmetal uit de Schrapnel-stal dus je weet waar je je kunt aan verwachten: overwegend snelle nummers met twee leadgitaristen die elkaar het vuur aan de schenen leggen, spetterende supersnelle gitaarsolo's van het axeshredder type.
Opener Premonition is een kort instrumentaal nummer en de echte aftrap wordt gegeven door het nummer Ride (Into the Sun). Medusa is een midtempo nummer en vind ik saai. Soldiers of the Night is een oubollig titelnummer met de nodige meezingrefreinen en wordt gered door een geweldige gitaarsolo. Murder begint episch maar verandert door de beginsolo in een snelle beuker met vuurwerk, het gesproken eindstuk stoort me. March or Die bevat halverwege een klein tempoversnelling tegen het einde maar doet mij opnieuw niet veel door die fade-out. Gelukkig komt er weer een snel nummer in de vorm van Blitz the World. Invader is een drie minuten durende gitaarsolo, niet meer niet minder en tamelijk overbodig, wat valt hiermee te bewijzen wat je anders niet in een song kunt bewijzen? In Fire is een volgend snel hoogtepunt. Dometic Bliss vind ik grotendeels door de zang van Gary St. Pierre een heel zwak nummer tot aan 2:30, dan doen de gitaristen hun ding. Blistering Winds is uptempo afsluiter van dienst.
Conclusie: Ik verkies hier de snellere nummers met het nodige vuurwerk, het zangwerk van Gary St. Pierre vind ik zeer middelmatig en dit ding heeft al die zo typische Schrapnel-productie (gitaren kamerbreed op de voorgrond tijdens de solo's en donderende drums). Het heeft de nodige kracht en intensiteit maar opvolger Digital Dictator is verfijnder afgewerkt.
Na dit album werd Gary S. Pierre vervangen door Carl Albert (RIP), die de in mijn ogen betere Digital Dictator zou volzingen. En Vinnie Moore nam ook de biezen en startte een solocarrière, het schitterende debuutalbum Mind's Eye.

Wat leuk om dit album weer eens onder de aandacht te krijgen! Indertijd had een vriend van me 'm en ik was vooral onder de indruk van de razendsnelle gitaarsolo's van Vinnie Moore en Geoff Thorpe.

Soldiers of the Night van Vicious Rumors bood een welkome variatie op de speed- en thrashmetal van die dagen, maar was wel degelijk van zwaar kaliber. Toch belandden slechts ouverture Premonition, de snarenracerij van het instrumentale Invader en March or Die op een cassettebandje: het metalaanbod in die dagen was groot en mijn budget klein, waardoor ik overkritisch moet zijn geweest.
Nu valt meer positiefs op, waarbij ik glimlach om de ruimtelijke drumsound van die dagen: op de eerste plaatkant voeg ik Ride (into the Sun) en Murder toe, van de B-zijde de dubbele basdrumbeuker Blitz the World met een heerlijk gitaarduel; idem voor het razende In Fire dat bovendien lekkere melodielijnen bevat.

Ik noemde dit indertijd power metal; zelf verzonnen benaming. Dit om het te onderscheiden van slappere varianten zoals mijn geliefde Saxon was gaan doen. In vergelijking met het gelijknamige genre van nu geeft Vicious Rumors echter veel meer betekenis aan die benaming dan de brave, popachtige melodieën van de huidige power metal.
Een tweede reden waarom dit veel meer metal voor de oren biedt: de tempowisselingen, iets wat in het huidige genre zo goed als ontbreekt.

Pure, beukende metal, eerlijk en oprecht, gedragen door de krachtige zang van Gary St. Pierre met flitsend gitaarwerk van maar liefst twee snarenacrobaten. Als een heftige Queensrÿche, al had het qua composities spannender gemogen.

Man, wat hoop ik dat die afscheidstournee van Moores huidige groep UFO toch nog gaat komen, mede vanwege hem!