House of Lords - Sahara (1990)

Geen slechte opvolger van het gelijknamige titeldebuut. Vooral de titeltrack is erg goed.

Sterke opvolger van het debuut, met name Shoot, Sahara en Remember my Name zijn ijzersterk.

Mee eens, Can't Find My Way Home is daarnaast een sterke ballad.

Geweldig goed album. Met 'Remember my name' als supersong. Zo hoort een ballad te klinken. Kippevel...

Ook onbegrijpelijk dat dit album zo slecht verkocht.

Ik vind deze niet zo sterk in z'n geheel als het debuut maar slecht is het allerminst! Er staan me hier een paar 'vullertjes' teveel tussen (Laydown staydown, Kiss of fire). Die zijn op het debuut niet te vinden.
Remember my name, Can't find my way, Sahara, Chains of love en Amreican Babylon zijn echter supersongs!

Zat onlangs nog te denken dat 'Remember my Name' zomaar een hit zou kunnen worden als dit nummer eens opgepakt wordt door zo'n wannabe zanger(es) uit een van de vele talentenjachten.

Opgenomen met de redelijk onbekend gebleven gitarist Michael Guy (?!?) maar wel met gastbijdragen van erg bekende andere gitaristen.

Nog even vermelden dat nummer drie Can't Find My Way Home oorspronkelijk afkomstig is van de groep Blind Faith en werd geschreven door Steve Winwood. Weinig of niets mis met deze plaat maar het heeft niet dezelfde impact als hun debuut. Gitarist Michael Guy schreef aan geen enkel nummer mee en gezien de talrijke gastbijdragen vraag ik me af wat zijn impact op deze plaat was. Hij is ook bekend van de groep Shark Island. Op de heruitgave van 2002 verscheen als bonus een sterk ingekorte versie van Can't Find My Way Home, een minuutje minder...

Ik dacht Doug Aldrich gitaarstijl te herkennen in de prima solo van Can't find my way home, dus heb dat even opgezocht. En ik had het bij het rechte eind. Nu ga ik dan ook door voor de koelkast.
Sowieso belachelijk dat het in het boekje (1990) niet vermeld staat wie welke partij speelt met zoveel gast gitaristen.

De Blind Faith song Can't find my way home is wel door twentysomething artiesten gecovered. Niet dat ik al die versies ken maar deze van HoL vind ik wel meesterlijk gedaan. Samen met Shoot en Chains of love opent het album erg sterk. Maar helaas zijn de composities niet even sterk over de hele linie. Bij het stuwende It ain't love veer ik weer op om net zo hard weer terug te vallen bij het wel erg flauwe refrein van Remember my name (do you really wanna fall in love..).
Het lijkt er soms op dat de volgepakte sound, keyboards en koortjes tot succes moeten leiden. Dat maakt deze schijf voor mij wat minder memorabel dan bijvoorbeeld de uitstekende opvolger Demons Down

Ik vind Kiss Of Fire juist heerlijk. Lekker snel opzwepend nummer.

Op beide albums staan vullertjes en sterke songs. Ik zou er één knaller van een album van kunnen maken.

De volgende nummers van Sahara zouden er op komen: Shoot, Can't Find My Way Home, Heart on the Line, Sahara, American Babylon en Kiss of Fire. De rest is mij te gladjes.