Fight - A Small Deadly Space (1995)

Wat minder dan debuut War Of Words, ook qua produktie. De songs zijn wat logger en rommeliger, maar nog steeds de moeite waard door de sterke zang en het goede gitaarwerk.

Opener I am alive klinkt best.Mouthpiece wat minder.Legacy of hate gaat wel.Blowout in the radio room klinkt haast als een uitprobeersel voor het latere Two, omdat het wat afwijkend is. Helaas is het geen topper. Never again doet meteen al aan Symfonie of destruction van Megadeth denken en is niet veel soeps. Small deadly space lijkt meteen al op Through the never van Metallica.Verder is het weer geen knaller.Gretna Greene is helaas ook zwakjes. Beneath the violence ontstijgt de middelmaat ook niet. Hier moet wat gebeuren!, anders loopt het uit op een onvoldoende. En ja hoor, De beste twee nummers komen als laatste.Een sfeervol intro opent Human Crate, een lange zware topcompositie. Lekker slepend en goed gezongen door Halford. Nog veel beter is het afsluitende In a world of my own making. Een lange ballad met de nodige harde stukken. In de rustige coupletten zit geen gitaar maar piano.Het is erg sfeervol: Rob met piano begeleiding. De laatste 2:30min. is een instrumentaal heavy gedeelte. Daarna is het even wachten op een verborgen bonustrack: het luidruchtige Psycho suicide. De eerste Fight cd klinkt strakker. Drie sterren.

Toen Rob Halford Judas Priest verliet was ik behoorlijk teleurgesteld, want wat kon Priest nog zijn zonder deze markante persoonlijkheid? In 1995 kocht ik deze cd van fight en vond het een erg matig album (waarom weet ik niet meer).
Vandaag de dag kom ik hier op terug, het is geen topper maar ook geen slecht album. Het klinkt allemaal erg lekker. Beste songs zijn I Am Alive, Mouthpice & Mouthpiece. Echt waardeloos is Blowout in de radioroom, hier zingt Halford toch echt ver onder zijn kunnen. Ik geef dit album 3,5 ster.

Een teleurstelling tegenover het machtige War Of Words. Dat is wat A Small Deadly Space in mijn beleving is.

@Edwynn: War of words heb ik niet, vraag me niet waarom
Zojuist besteld, dus ik ben benieuwd.

Het debuut van Halford met zijn band Fight; War Of Words kan mij nog steeds wel bekoren. De sompige groove metal van deze schijf is lekker heavy en paste natuurlijk prima in het straatje van Pantera en dergelijke bands uit begin jaren 90. De nuchtere productie droeg daar gek genoeg ook nog een steentje aan bij. Dan deze worp; het valt mij niet mee. Bij vlagen is het songmateriaal wat meer uptempo en Halford kan het niet laten om weer de hoogte in te gaan met zijn stem. Maar nog veel belangrijker, de charme en het compositorisch vernuft van de eersteling wordt ingeruild voor magere songs met veel te weinig aandacht voor de sterke punten van de band; lekker lome grooves, een relaxt zingende Halford en een duidelijke opbouw. Hier en daar hoor je daar nog wel wat van terug, Mouthpiece bevat een fijn wat traag ritme en pas bij Human Crate hoor ik een heerlijke smerige groove aan mij voorbij trekken. Dan zijn we echter al wel al bij nummer 9 aanbeland. Hoor ik trouwens bij het titelnummer dat Rob wel erg leentjebuur speelt bij Metallica, de riff van deze song lijkt zo gekopieerd te zijn van Through The Never, maar wellicht is dat mijn verbeelding. A Small Deadly Space vormt in mijn beleving een magere worp die de platenspeler nooit meer haalt. Ik zet War Of Words maar weer eens op..

Van dit album selecteerde ik jaren geleden alleen het openings- en slotnummer. Tijd om eens te herontdekken.

Klopt de speelduur van dat laatste nummer?

Die laatste is goed zeven minuten, dan wat stilte en dan zal er nog wel wat komen. Op de vorige schijf na 'Reality: A New Beginning' uitlooptijd tot een hidden track.

Herontdekking en nee, ik vind maar 1 nummer degelijk, nl. het laatste.

1 ster (dus minder dan Jugulator en Demolition)