Magnitude 9 - Chaos to Control (1998)

Erg sterke plaat, veel beter en melodieuzer dan de opvolger. In het straatje van Malmsteen etc.

Ik kon me herinneren dat ik deze plaat 1 jaar geleden had, in de rage van de prog/powermetal gekocht.

In het kader van lekker alles gratis downloaden, heb ik wat platen gedownload die ik lang geleden luisterde,

Alsmede deze.
Wordt er nu niet meer zo blij van.
Het spel is goed maar zo over the top patserig.
Nee, metalheads moeten geen prog maken, dat is gewoon vervelend.

Krachtpatserig is het misschien wel, maar Magnitude 9 giet het wel zo in de nummers dat het mij niet stoort. Ik meen dat het in de Aardschok was dat een recensent het zo fijn vond dat ondanks de prog metal inslag, we een keer niet steeds op het verkeerde been gezet worden in de muziek.

Wat Magnitude 9 voor mij echt goed maakt is de zanger Corey Brown, die klinkt met zijn Dio/Tony Martin klank in z'n stem bijzonder goed en wel wat melancholischer nog. Verder ken ik geen ander album in dit genre met zo'n goed geluid trouwens.

Ik vind Vanden Plas en Shadow Gallery de topbands in het genre.
Deze staat me (ondanks zijn rijp-tijd) toch wat tegen.

Zeker twee topbands die je noemt!
Maar ik had het meer over de productie van het album, die vind ik het mooiste ooit gehoord van een dergelijke band...

Tja, de productie is helder, de snare/bassdrum klinken lekker vet zonder té vet te klinken.
En het klinkt over het algemeen niet chaotisch, wat best moeilijk is, met dit zonder hectische muziek.

Dus, kudo's voor de productie, inderdaad.