Fuck Buttons - Slow Focus (2013)

Alsof er deze dagen nog niet genoeg mooi materiaal wordt gereleased....

Zin in!

Short Edit van The Red Wing is reeds te beluisteren op YouTube. Weten we een beetje wat ons te wachten staat! Klinkt weer prima, ben benieuwd! YouTube - Fuck Buttons - The Red Wing (edit) - OFFICIAL

Hier hebben we even op moeten wachten. Mooi dat ze eindelijk nieuw materiaal hebben!

Klinkt goed! Ga er nog geen beoordeling aan verbinden, dat komt later wel

Hoe kan hier nu al 5 keer op gestemd zijn? Is die al uit?

Dus?

Waar kun je dan alle nummers beluisteren?

Net voor de eerste keer beluisterd en hij viel zeker niet tegen. Toegankelijker dan Tarot Sport maar wel duisterder dan dat album. Meer kan ik nog niet zeggen.

Niet bekend met het feit dat albums vroegtijdig kunnen lekken op het internet?

Het zou toch wel leuk zijn als iemand een link naar een stream zou posten...

Bij Resident Advisor, Dummy, FactMag, Pitchfork, e.d. zie ik niets.

Er is ook geen stream. Hij is gelekt maar ik ga natuurlijk geen link zetten.

Okay, dan wacht ik het even af. Komt vast wel op Spotify te staan een dezer dagen.

Brainfreeze hakt er lekker in!

Edit: en de 2 nummers erna ook
Edit 2: de hele plaat is eigenlijk wel erg vet.

Zomaar krijgt Holden er een concurrent bij voor de titel 'Plaat van het jaar', al is dit vooralsnog geen 4,5*.

Benieuwd naar dit album, onlangs nog in de Tivoli gezien, lekkere bak noise/electro.

Nummer één klinkt i.i.g helemaal in de stijl van Fuck Buttons.

Wow wat hakken die eerste 2 nummers erin zeg!

Na BKS hier heel erg benieuwd naar. The Red Wing klonk toen fantastisch (met de radio edit heb ik vrij weinig, wat ook al het geval was bij Surf Solar).

Alle Jezus, Brainfreeze is me een opener zeg.

Ik vind hem iets minder dan Tarot Sport. Het nieuwe is er wat van af, plus sommige nummers zijn wel erg eentonig en repetitief. Live moet dit wel knallen, en verdomd meeslepend zijn

Ik vind 'm juist beter dan Tarot Sport. Nu is Slow Focus zeker geen wereldschokkende verandering in geluid ten opzichte van de voorganger, maar ik merk toch wel een zekere evolutie bij dit duo. Als je een bekend bent met Fuck Buttons en leest dat de opener Brainfreeze heet, krijg je al een zekere indruk. Want hemeltjelief, wat bouwt zich dat weer fantastisch op. Noise, electro en post-rock smelten net als op Tarot Sport's opener Surf Solar weer prachtig samen.

En toch vind ik het geluid van deze plaat duisterder dan Tarot Sport. Luister eens goed naar het gejaagde Sentients, een nummer dat bij mij later viel dan de rest. De donkere geluiden scheuren, piepen maar zijn toch zwaar ritmisch. Een stuk grimmiger dan het kleurrijke Tarot Sport. Prince's Prize is vervolgens een vreemde eend in de bijt, maar een goed getimed en genoodzaakt rustmoment.

De laatste twee nummers zijn wat mij betreft de meest monotone, maar ook de beste. Vooral Stalker. Nu is post-rock een beetje dood (dat mag ik wel zeggen toch, afgezien van schaarse uitzonderingen?), maar deze Londense mannen maken electro (om maar even een cliché woord te gebruiken) epischer dan wie dan ook op het moment. Het is genieten, de wonderschone reis die je met dit nummer maakt.

Kortom, het is allemaal weer smullen geblazen. Slow Focus is slimmer, jachtiger en tevens mooier dan voorgangers Tarot Sport en Street Horrrsing. Er heeft weliswaar geen radicale koerswijziging plaatsgevonden, maar wat doet dat er toe als het geheel weer als een huis staat. Eindlijstmateriaal. 4,5*

Geweldige trip. Erg lekker met deze hitte.

Heerlijk plaatje! Moet nog wel ff groeien denk ik. Af en toe slaat de verveling even toe, en voelt het wat eentonig aan. Maar door de gelaagdheid valt er genoeg te ontdekken!

Mooie cover ook!

Lees mijn recensie van Slow Focus op Zware Metalen.

Wellicht fronsen je wenkbrauwen bij het lezen van deze naam op Zware Metalen. Het is namelijk geen metal en zelfs geen rock. Fuck Buttons is namelijk een Brits electronicduo dat al behoorlijk wat successen heeft geboekt, onder andere werd het nummer Olympians van Tarot Sport gebruikt in de soundtrack van de Olympische Spelen in 2012...

Ook ik recenseerde Slow Focus, maar dan voor 8WEEKLY.

Is normailter niet mijn ding, maar na het lezen van je recensie Madelon, moet ik dit toch maar eens een kans geven.

Tof!

Dit is vrij geniaal, volgens mij moet ik maar eens gauw naar hun andere materiaal luisteren.

Naar aanleiding van de recensie van Madelon deze plaat eens opgesnort en een grondige luisterbeurt gegeven, en wat schetst mijn verbazing mijn allergie tegen Fuck Buttons (lees= Surf Solar) is nagenoeg weggeblazen door deze trip. Het is een mengeling van de huidige electronica, en het specifieke 80's geluid (Ann Clarke hoor ik hierin terug) maar zeker ook de EBM uit die tijd (Front 242 en aanverwante artikelen. Deze sound prikkelt me zelfs zodanig dat ik hier zeker op een 8 uitkom. Waar Daft Punk en zeker ook The Knife een andere afslag heeft genomen, gaan deze heren rechtdoor.

Spannende duistere muziek, waarbij Red Wing zeker niet het topnummer is.

Ik vind het een beetje jammer dat deze plaat zo weinig aandacht krijgt. Ik heb en zal hier nog heel wat busritten aan verslijten, want dit is een verdomd verslavende plaat. Vooral het laatste nummer is verantwoordelijk voor een vicieuze cirkel waar er geen ontkomen aan is. Het gebeurt vaak dat ik de plaat opnieuw opzet als het ten einde is. Dat kan niet eens de nieuwe plaat van Holden.

Ik zet dit op een vier om te starten, maar ik ben er heel zeker van dat dit een vier en een half wordt tegen het eind van dit jaar.

Lekker hoor.Het is wat rauwer dan waar ik normaal gesproken naar luisteren wil maar dit zaagt,schuurt,stampt,hypnotiseerd zich met zulk gemak door die allereerste 52 minuten heen dat het album wat mij betreft meteen naar de 4* mag.

Vind 'm nu, een aantal maanden later, toch behoorlijk minder interessant. Soms een beetje aan de saaie kant zelfs. Ik grijp dan liever toch weer naar Tarot Sport als ik zin heb in Fuck Buttons.

Mijn favoriete album van vorig jaar, maar nog niks bij gezet. Het is een hypnotiserend mysterieus werkje. Ik hou van die opbouwende soundscapes die bijna aan een electro-versie van post-rock doen denken. De grootsheid waar elk nummer zorgvuldig naartoe werkt werkt zoals eerder gezegd zeer verslavend. Kapot geluisterd deze plaat.