And Also the Trees - Angelfish (1996)

Als de PTT zijn werk goed doet krijg ik hem morgen binnen

Een wat Jazz-achtiger album, ik heb nog niet echt één nummer gevonden wat er boven uit springt. Dit is denk ik een van hun mindere albums (maar zeker níét slecht )

Zéker geen slecht album van AATT. Hun sound wordt hier nog maar eens geperfectioneerd t.o.v. het vorige album, The Klaxon dat ook al verre van slecht was.

Deze band is een meester in het genre van de gesofistikeerde post-punk, zoals dat heet! Heel poetische teksten, subtiele arrangementen en melancholische vocalen.

Tremaine en vooral het enorm dreigende Roulette springen er voor mij uit, maar ook Brother Fear, Fighting in a Lighthouse en The Next Flight To Rome zijn héél mooi!

Angelfish is een bijzonder en intrigerend album van And Also The Trees, ontstaan tijdens een roadtrip door de Verenigde Staten. De broers Simon en Justin Jones lieten zich diepgaand beïnvloeden door de landschappen, steden en sfeer van het Amerikaanse continent. Die indrukken sijpelen op subtiele wijze door in het album, dat een opvallende stijlverandering markeert in vergelijking met hun eerdere, uitgesproken Engelse, pastorale soundscapes. In het begin was dit destijds echt even wennen. Ik was vooral vertrouwd met hun typisch Engelse soundscapes: de weidse melancholie, de poëtische sfeer en de bijna literaire kwaliteit van hun muziek. Angelfish voelt anders, er zit een zekere openheid in, iets ruigers en drogers, alsof je plots niet meer door mistige velden in Worcestershire loopt, maar over stoffige wegen in Arizona.

Wat mij destijds vooral opviel zijn de (lichte) surf invloeden in het gitaarwerk van Justin Jones. Die surf klanken geven het gevoel dat je in een oude Amerikaanse roadmovie zit. Toch is het nog steeds overduidelijk AATT: Simon’s stem en teksten dragen diezelfde introspectieve, bezielde sfeer die ik altijd zo mooi heb gevonden. Juist deze mix van het vertrouwde en het nieuwe maakt Angelfish voor mij zo bijzonder. Het voelt als een muzikale reis: de band onderweg, op zoek naar nieuwe indrukken, en de luisteraar die met hen mee mag reizen.

Angelfish is een album dat mij altijd is blijven bekoren. Niet alleen omdat het muzikaal sterk in elkaar zit, maar ook omdat het me liet horen hoe AATT zichzelf opnieuw kon uitvinden zonder wezenlijk te vervreemden van de basis waar de band ooit mee begon. Voor wie AATT vooral kent van hun vroege werk, is dit album een verrassende, maar warme uitbreiding van hun klankwereld.