Arcane Roots - Blood & Chemistry (2013)

Fantastisch album. Heeft heel wat van Mars Volta in zich, de hoekige verrassende tempo-wisselingen, de vocale uithalen, het technische spel, de energie, de dramatische ondertoon. Bij deze mannen horen we wel wat vaker distortion-gordijnen sluiten achter de refreinen, waardoor het wat meer een emo-karakter krijgt. Desondanks zit het album toch vol met gelaagdheden, waardoor je elke keer als je met volle focus luistert, steeds nieuwe dingen hoort.

Resolve (als toegankelijk, epic en misschien minst representatieve nummer) en Triptych (als vertegenwoordiger van zijn tempowisselingen en ingenieuze arrangementen) vermeld ik graag als favorieten.

Het voorbije weekend daarbij één van de persoonlijke hoogtepunten op Pukkelpop. Ook live is dit dus een dikke aanrader.

4*

Sluit ik me volledig bij aan. Fijne plaat is dit zeg. Moest er even inkomen, zeker als er emo referenties zijn is het even slikken. 'As we speak' luister ik naar Triptych en daar ontkom je je er niet helemaal aan, maar het refrein is wel zo catchy dat het niet stoort.
The Mars Volta referentie kan ik wel volgen (de stem, tempowisselingen) maar Arcane Roots heeft toch meer nummers met een kop en een staart. Minder experimenteel, zou je ook kunnen zeggen. Vind ik prima, de eerste Mars Volta plaat beviel me dan ook het best
De gitaarmuren van Resolve en Hell & High Water bevallen voorlopig het best.

Fijne plaat. Prima zanger.

Sfeervolle progressieve britse mengeling van pop, rock en metal, dat qua geluid wel wat doet denken aan The Mars Volta. Het songmateriaal weet me niet over de hele linie te raken, maar goed is dit zeer zeker, zowel in de ingetogen als in de ruige passages. Het album dat de band hierna zou maken, Melancholia Hymns uit 2017, is zelfs nog iets beter.