Stryper - The Yellow and Black Attack (1984)

Na mijn kennismaking met Stryper via Soldiers Under Command volgde via import het debuut van de groep, dat ik nooit eerder in Nederland had gezien. Ook niet bij Boudisque, tot dan dé importwinkel in mijn bereik. Alleen op vinyl verkrijgbaar.
Dat debuut is de 6-song EP The Yellow 'n' Black Attack. Maatje Jeko kocht 'm en ik leende 'm van hem. Krappe beurzen, we spreidden onze aankopen: koop jij dit dan koop ik dat.

De nummers werden geproduceerd door Enigma huisproducer Ron Goudie. Dit iets minder vol dan de opvolger, maar wel lekkere felle nummers. Pluspunt van de EP: géén mierzoete ballads. Wel semiballade You Won't Be Lonely Tonight, maar dat wordt na een kalm intro midtempo en scheurend.

Na het succes van Soldiers volgde prompt een rerelease van The Yellow. Nu als full-length album op zowel vinyl als cd met twee extra nummers en een iets andere hoes. Geef mij de originele maar, zoals MuMe 'm afbeeldt.
Aan de productie is te horen dat twee nummers later werden toegevoegd, die klinken namelijk wat gepolijster. Het zijn Reason for the Season, dat ik kende van deze 2-song EP, eveneens slechts op vinyl verschenen; My Love I'll Always Show was geheel nieuw en helaas voor mij zo'n zoet ding.

Kortom, met de full-lengthversie heb ik minder dan met de oer-EP. Los daarvan: waar Soldiers voor mijn generatie de eerste kennismaking met de groep was, bleek het debuut een pittiger variant daarvan. Ondanks de wat aardsere productie een krachtige toevoeging. Sterke composities, goed gespeeld en qua imago/kleding en boodschap goed voor de nodige controverse.
Mijn favorieten zijn Loud 'n' Clear en You Know What to Do. C'mon Rock was een lekkere knaller met dubbele basdrum, in 1987 op Dynamo Open Air een effectieve meezinger, zo hoorde ik bij VARA's Vuurwerk. 40 jaar later - waar blijft de tijd! - nog altijd fris.