Ik word niet zo snel ergens zo enthousiast van dat ik het 4.5* geef, maar dit is weer zo'n knaller uit de Frontiers stal die gewoon pakt van begin tot eind.
Fergie Frederiksen is vooral bekend van zijn werk met Toto, maar hij kan met dit solo album nog steeds goed meedraaien in het AOR genre.
De plaat begint op vlammende wijze met "Last Battle of My War". De uitstekende productie valt gelijk op, maar dat kan je ook wel verwachten van Frontiers Records. Frederiksen haalt nog moeiteloos alle noten en zijn stem heeft nog een best hoog bereik.
"Let Go" is zo'n heerlijke meezinger. Door de vette productie is alles gewoon uitstekend te horen op de manier "zoals het bedoeld is". Vooral de gitaarpartijen en de keyboards komen gewoon erg goed uit de verf.
Frederiksen zingt met bezieling en weet je echt mee te sleuren in zijn muziek en prachtige lyrics. Door nummers als "I'll Be the One" en "How Many Roads" schiet het strot echt vol en moet je bijna een traantje wegpinken. Een nummer als "When the Battle is Over" zorgt echt voor een kippenvel moment. Vooral door het feit dat hij inderdaad kanker heeft, in combinatie met de tekst en zijn prachtige stemgeluid.
Een prachtig album voor de AOR liefhebbers die alleen maar vol staat met nummers van hoogstaande kwaliteit. Genieten van begin tot eind!