Streisand - Guilty (1980)

'Foute' plaat blijft geweldig. Alle nummers zijn goed. Vakwerk; 4.5

Van deze cd is er in aug. 2005 een nieuwe uitgaven uitgebracht:

Barbra Streisand - Guilty: 25th Anniversary Edition (CD+DVD)


Op 19 september komt Barbra Streisand nieuwe cd uit!!!

Guilty Too (in USA heet die Guilty Pleasures)

De cd komt uit in gewone cd versie en in een DualDisc versie.

Het album is net als Guilty geproduceerd door Barry Gibb.

1. Above The Law (Duet with Barry Gibb)
2. Stranger In A Strange Land
3. Hideaway
4. Golden Dawn
5. If Only (You Were Mine)
6. Night Of My Life
7. Come Tomorrow (Duet with Barry Gibb)
8. It's Up To You
9. Without Your Love (Along The Way)
10. All The Children
11. (Our Love) Don't Throw It All Away
12. Letting Go

Hmmm, weinig berichten hier zeg. Ze zal wel niet populair zijn. Heb dit album ooit gehad, maar inmiddels weggegeven. Staan zeker paar mooie nummers op (Woman in Love was ik als 7-jarig jochie helemaal verliefd op), maar vond het toch teveel van hetzelfde allemaal. Dat heb ik sowieso met Barbra Streisand, ze heeft prachtige stem, daar niet om, maar het is me te zoet allemaal. 3*

Ik houd van verschillende muzieksoorten, maar meestal rock. Echter, ook dit album van Barbra Streisand is zeer goed. Dat komt vooral door de betrokkenheid van Barry Gibb bij Guilty en resulteerde in mooie songs zoals Woman in Love, Guilty en What Kind of Fool. Fout wellicht maar wel fout goed.

Goed fout

Guilty is Streisands meest succesvolle album. Slechts een handvol van haar andere albums vormen zo'n prachtige eenheid als Guilty. Dit is eenvoudig te verklaren. Immers: alle nummers zijn geschreven door de drie broers Gibb, al tientallen jaren bekend als The Bee Gees. Het resultaat is geweldig. Guilty is zelfs na zo'n twintig jaar nog steeds een prachtig album.

Heeeerlijke CD!....ik probeer altijd mee te zingen met "Women in love"...oooover-and-oooverrr-again.....maar zelfs de katten van de buren gaan dan uit het niets blazen, als-je-begrijpt-wat-ik-bedoel....Tja, maar Barb is gewoon niet te evenaren.....Wonderful!

-3.5-

Woman In Love is eigenlijk een van de weinige nummers die ik echt prachtig vind van Barbra. Geweldige uithalen Je houdt ervan of je haat het. Ik kies voor het eerste.

.......music voor 'lovers', althans, dat is mijn ervaring. Heb hier goede herinneringen aan. Sindsdien heb ik me wel iets meer gebezigd met de muziek van deze dame, maar ben nooit echt verder gekomen dan deze. Haar muziek is zeker niet mijn ding. Maar deze.......naast de nostalgische waarde vind ik dit zowiezo een bijzonder mooi album. Zo nu en dan haal ik 'm nog uit de kast.........op een regenachtige zondag bijvoorbeeld, en dan vind ik het gewoon een genot om naar te luisteren....Kan er niets aan doen....4,5 ster

Ja, wat kan ik hier nog aan toevoegen... uiteenlopende meningen.
Haar stem is imposant genoeg om deze plaat in mijn top 10 te plaatsen. Ze pareert wel met dr stem maar dat mag je niet verbloemen
als je die capaciteiten bezit! Komt het resultaat ten goede if you ask me
Mede ook, subjectieve mening omdat dit mijn inmiddels 16 jaar geleden overleden pa's favo was.
Ben er mee doodgegooid dus...
Vond One Voice leuker/spontaner
spontaan/... haha heb je vaker met live
Prachtig einde in het slotstuk ' Make it like a Memory'

Jeugdsentiment en ik draai deze alsook One Voice nog vrij regelmatig. Voor de rest sluit ik mij aan bij FunkStar.

De hoes begint al goed fout en laat al een glimps zien van wat je kunt verwachten.
Maar deze combinatie van het talent om goed in het gehoor liggende liedjes te schrijven van de gebroeders Gibb en de oerstrot van Streisand, blijkt op zich een aangenaam geheel te zijn.
Favorieten zijn het pakkende Guilty, de ballad Woman in Love en de derde van de hits van dit album..What kind of Fool. Daaromheen bewegen nog wel andere leuke nummers, die -voor mij- nergens storend worden, maar minder de kar kunnen trekken.
Leuke plaat, met een sfeer uit die tijd.

Zeer geliefde cd van het platenkopende publiek in 1980.

De discussie bij een koppel als Barry Gibb en Barbara Streisand gaat natuurlijk al gauw over goed en fout. Tsja. In 1980 wist ik het wel, toen kwam het uiteraard niet over de vloer, het idee.

Toch...... Is fout eigenlijk hetzelfde als slecht? Het zal vaak samengaan, maar laat een vakvrouw als Barbra Streisand hier een steekje vallen?

Ik geloof toch niet dat je dat kunt zeggen. Barry Gibb was ontegenzeggelijk één van de meeste gewilde componisten in die tijd, na zijn bijdragen voor Saturday Night Fever een paar jaar eerder. En een beetje nieuw bloed kon de carriére van Streisand ongetwijfeld weer enige impulsen geven.

Dat heeft het ook gedaan. Haar, over het algemeen, ballad-achtige werk wordt op Guilty door Gibb voorzien van een deels dansbaar, iets steviger randje zodat je er niet zomaar bij in slaap valt. Wie anders dan hij had het vermogen juist in te schatten hoe de hitparades naar zijn hand konden worden gezet?

En dus sneed het mes aan twee kanten, een geactualiseerde Streisand en aan de andere kant een kassa die behoorlijk zou blijven rinkelen.

Ach, ik gun het Barbara Streisand wel, met prachtige nummers als Run wild, Life story en Make it like a memory. Het zette haar tenminste (weer) op de kaart en één ding blijft recht overeind: ze zingt als een nachtegaal en doet dat heel herkenbaar.

In 1980 bestond dit natuurlijk niet op cd. Ik erger me dan natuurlijk zoals gewoonlijk kapot aan het cd-logo op de hoesafbeelding. Woman in Love is bij ons thuis vroeger stuk gedraaid. Ik begrijp goed waarom, want ik vind het zeker een mooi nummer met veel emotie erin.

Guilty en Woman In Love zijn idd All Time Classics die ik, ondanks dit nu niet muziek is dat ik dgelijks zou opzetten, zeer kan waarderen. Het overige is best om aan te horen maar springt er niet echt uit. Vind overigens de Bee Gees in de breedte een stukie beter.

Een guilty pleasure, noemen ze dit. Al sedert het album uitgekomen is in 1980, vind ik de combinatie van Streisands vocale hoogstandjes en Gibbs schrijftalent onweerstaanbaar.
Enkel The Love Inside gaat voor mij net over het kitschrandje en is iets te pathetisch maar de overige nummers zijn onverwoestbaar.

Het zijn niet enkel de singles (Woman in love, Guilty, What kind of fool) die geweldig zijn, luister naar Run Wild en Promises en je hebt perfecte popsongs, op maat geschreven van Streisands stem. De manier waarop de nummers opgebouwd zijn, waarbij ze steeds hoger gaat zingen, getuigt van wereldklasse.

Een beetje een vreemde eend in mijn lijst van 5* albums, maar ik ben blijkbaar de enige niet

Misschien fout en not done deze plaat van Streisand en Gibb. Maar wat een heerlijke gelikte plaat is dit. Romantiek met een hoofdletter. Gelikter kan het bijna niet, maar ach....heb het altijd (een beetje stiekem) een geweldige plaat gevonden, en dat mag ik na al die jaren wel eens opbiechten.

Dat stiekeme ken ik, het was niet meteen een plaat die vooraan in mijn platenkast stond in mijn studententijd, dat waren toch eerder de platen van Pink Floyd en Bowie

love it, hate it,maar dit album is gewoon vakwerk. Superstem en heerlijke meezingnummers. Luister graag naar deze cd, al is het genre eigenlijk heel fout

Had dit album vroeger ook en heb het weggegeven.
Onlangs weer op een platenbeurs voor 1 euro gekocht.
en nu moet ik echt zeggen:
Goed album, lekkere en mooie nummers en wat een stem heeft ze zeg!!!!
Overigens vind ik het geen foute plaat, maar gewoon goed.

Daar ik geen échte liefhebber van het stemgeluid van "La Streisand" ben, had ik tot vandaag nog nooit een album van haar beluisterd, behalve dan een Greatest Hits compilatie. Enkele maanden geleden echter hoorde ik op de radio Woman In Love, en dat bleef maar door mijn hoofd spoken. Toen ik vanmiddag de cd Guilty in de kringloop tegenkwam, heb ik het album maar meegenomen. Het is toch wel een heel aardig album, met niet al te vervelende liedjes, en -eerlijk is eerlijk- vakkundig geproduceerd door Barry Gibb. Ik moet het wellicht ook niet al te vaak horen, want de stem van Streisand vind ik vaak te hard, zoals in Life Story bijvoorbeeld. Woman In Love is echter prachtig, en ook de twee duetten met Barry Gibb kunnen mij wel bekoren. Al met al op zijn minst méér dan een voldoende voor dit door mij enigszins onderschatte album.

Lp gekocht voor amper een €1 op de rommelmarkt

Geen onaardig album. Staan een paar hits op en de rest is ook behoorlijk aangenaam beluisterbaar.

Een (nog) gladdere productie dan we al van mevrouw Streisand gewend waren, maar op de een of andere manier toch een guilty pleasure (pun intended). Op 1 staat voor mij echter het live album "One voice".

Maar dan wel een octaafje lager?

In 1980 was Woman In Love een kneiter van een hit, wekenlang voerde deze de hitlijsten aan. Als fervent Top 40 luisteraar dus doodgegooid met dit nummer maar toch, de combi van DIE stem en de songs zijn onweerstaanbaar. Kitsch? Het zal allemaal wel maar af en toe mag ik er graag naar luisteren. Dacht destijds dat die 2 een stelletje waren maar nee, Barry Gibb was en is al jaren met zijn eigen vrouw. Dat is ook klasse.

Nou, ik heb eigenlijk altijd gedacht dat die twee ten tijde van dit album wel degelijk een intieme relatie hadden, maar als ik even rondgoogle blijkt dat inderdaad niet zo te zijn. Ik zou me toch kunnen voorstellen dat de respectievelijke echtgenoten van beide sterren de wenkbrauwen gefronst moeten hebben bij de aanblik van de hoesfoto - die bovendien in miljoenenoplagen de wereld rondging. Maar misschien hebben ze thuis allebei goed kunnen uitleggen dat dit nu eenmaal hoort bij marketing in de wereld van de popsterren.

Verder sluit ik me aan bij dit commentaar: ik mag dit album af en toe graag opzetten. Het is middle-of-the-road pop, maar binnen de kaders van dat genre wel uitzonderlijk goed gedaan. De songs zijn stuk voor stuk uitstekend opgebouwd en uitgevoerd, en ja, de combinatie van het repertoire, Streisands vocalen en de achtergrond- én voorgrondzang van Barry, werkt gewoon uitstekend.

Overigens is alleen Barry verantwoordelijk voor de songwriting, de arrangementen en de productie van dit album. De andere twee broers Gibb waren hier niet bij betrokken. Wel het vaste bproductieteam van de Bee Gees-albums (Albhy Galuten, Karl Richardson). En met medewerking van gerenommeerde studiomusici als David Hungate, Lee Ritenour, Cornell Dupree en Steve Gadd. Als die een beetje geïnspireerd zijn - en dat zijn ze hier - zit het muzikaal wel goed; ze strooien een mooi klanktapijtje uit waar Streisand geweldig in gedijt.

Wellicht voor menigeen een album met een hoog sky radio gehalte maar dit is een puik album.
Zoetsappig en gelikt maar heerlijke muziek om van tijd tot tijd te beluisteren.
Barbra Streisand heeft een geweldige stem en de samenwerking met Barry Gibb geeft deze plaat een extra dimensie.

In 1980 heb ik deze gekocht en door de jaren heen zoveel gedraaid dat de LP versleten is. Onlangs kwam ik een goed exempaar tegen voor een paar Euro. Tegenwoordig heb ik een veel betere platenspeler dan 40 jaar geleden, daardoor blijkt dit een geweldig klinkend album te zijn. In zekere zin natuurljk superzoet, maar van erg hoog niveau.