Living Colour - Vivid (1988)

Toen was ik er helemaal gek van. Nu kan ik er nog steeds goed naar luisteren, vind het alleen zo ongelooflijk dat dit nu toch allemaal wat belegen klinkt en dat had ik nooit kunnen vermoeden: toch minder tijdloos dan ik in die tijd dacht.

Ben ik het helemaal mee eens, het album times up is wat meer tijdloos

... maar dit rockt en funkt toch nog steeds behoorlijk hoor!
Lekker plaatje met de uitschieters Desperate people en Open letter...

3,5*

Inderdaad minder sterk nu ik er weer naar luister, maar het klinkt nog steeds lekker.
"Cult of Personality" blijft natuurlijk een klassiekertje.
3,5*

Living colour was toen een openbaring, een zwarte band die keiharde rock speelt. Scherpe teksten, scheurende gitaren en heel mooi in elkaar gezet. Memories can't wait is mijn favoriete track. Na 18 jaar blijft dit album staan als een huis. 4,0

Zeer verdienstelijk debuut van Living Colour... het huwelijk van Funk & Rock was een garantie voor telkens weer opwindende muziek. En vergeten we niet de niet mis te verstane teksten...

Favorieten: opener "Cult of Personality", "Open Letter", "Memories can Wait" en de "Glamour Boys"...

little off topic

geen cd bespreking van Corey Glover - Hymns?

sterke soloplaat

staat ie er uberhaupt op dan? Zeer fijn album inderdaad !!

Dit is inderdaad een prima album, Funny Vibe, Cult of Personality, Middle Man, Wich Way to America, Open Letter, moet deze cd maar eens een keer kopen, heb alleen de vinyl versie.

Ik heb er nog een zeer sterke live-promo cd bij met een hele gave uitvoering van the Joker van Steve Miller.

In de zomer 2006 ben ik naar het concert van Living Colour in Zoetermeer geweest en om in de sfeer te komen toch weer wat albums van hun uit de kast gehaald. Ik vond Vivid wel weer lekker klinken, al is het hier en daar wel wat gedateerd (niet dat dat wat uitmaakt hoor). Time's Up heeft bij mij de tand des tijds toch iets meer overleeft.

Vorig jaar de eer gehad om een tijdje met de drummer, Will Calhoun, te kletsen na het concert. Als drummer heb ik toch redelijk wat van zijn riffs gekopieerd.

Mijn schoonzus heeft ooit het nummer "Open letter" als steunplaat bij Frits Spits gesteund! Een prima album voor de rest met een paar leuke uitschieters; natuurlijk "Open letter" maar ook "Cult of Personality" en "Glamour Boys"...leuke herinneringen heb ik eraan, leuke tijd.

-3-

Vooral de eerste 5 nummers zijn helemaal top. Nummers als Funny Vibe, Glamour Boys en What's Your Favorite Colour waren toen de tijd leuk, maar hebben wat mij betreft nu aan kracht verloren en klinken gedateerd. Time's Up is wat dat betreft idd tijdloser en over het geheel een sterker album. Toch 4* omdat het hun debuut was.

Laten we ook Memories Can't Wait niet vergeten. Beste nummer van het album wat mij betreft. Vooral de overgang naar het rustiger gedeelte in het nummer en de versnelling erna zijn erg prettig.

Tja, Talking Heads he...kan moeilijk verkeerd gaan. Nog steeds erg lekker dit plaatje. Vroeger vond ik dit echt gevaarlijk geweldig. Nu ik het belegene ervan inzie, voel ik me toch een dagje ouder. Helaas.

Cult of Personality

Cult of Personality is wel episch. De rest weet ik niet...

talking heads?

mis ik iets?

goeie plaat wat mij betreft, zeer divers, goeie muzikanten, cult of personality hoogtepunt uit het ouvre

Memories Can't Wait is een song van Talking Heads, terug te vinden op de reguliere cd Fear Of Music uit 1979 - sowieso een aanrader!

Zelfs nu nog een ijzersterke plaat die serieus funkt en rockt.

In 1989 in een huisje met klasgenoten na het behalen van het havo examen grijs gedraaid. Staan een aantal sterke nummers op maar ook een aantal nummers waarvan ik nu denk, het is allemaal een beetje simpel en radio vriendelijk

Je hebt het hier over Corey Glover solo neem ik aan Fartje?

Absoluut, daar ging het zijlijntje met Joy over
Fijn album overigens.

Zal Vivid zo nog eens opzetten, kijken hoe me dat nu bevalt, zoveel jaar na dato; draai het nog maar weinig Living Colour, was echt een favoriete band in die jaren; heb hier iets van 10 zilveren of zwarte schijven van staan.

Maar mijn LC liefde kwam vooral door de overdonderende live concerten die ik van Glover, Reid, Calhoun en Skillings mocht meemaken. Vond het met de komst van Wimbish al een fractietje minder worden.

Feit blijft dat Corey Glover voor mij 1 van de beste zangers is en blijft uit de stevige gitaarmuziek-hoek:
Krachtig, soulful, geweldig volume, goed improvisator, i.a.w. superzanger.

Geldt voor mij ook, ik heb vooral voorliefde voor Time's Up en Stain....
De nieuwe cd is ook redelijk, de concerten van de laatste jaren ook trouwens....

En Corey is nog steeds dezelfde wereldzanger

...vind ik ook beter, maar Open Letter to a Landlord is en blijft een geweldig nummer. Voor mij misschien wel het beste van LC. Niet toevallig dat in dat nummer de zangcapaciteiten van Corey ook heel goed naar voren komen.

Met deze plaat speelde men zich in de kijker. Dat heeft men vooral aan ene heer Mick Jagger te danken die zich toen met deze band bezig hield waardoor door de free publicity het automatisch in een stroomversnelling terecht gekomen is.

Nu op weg naar de Vivid 25th Anniversary show in Melkweg!!

Plaat blijft (in ieder geval live) 25 jaar na dato fier overeind... strakke band!!

godgloeiende! wat is cult of personality nog steeds een waanzinnig nummer!
zojuist weer sinds weet ik veel gedraaid en ik zweet er nog van.

Destijds toch wel een baanbrekend album. En nu nog steeds even sterk.