Hans Zimmer - The Lone Ranger (2013)

Eindelijk terug een Zimmer score waarop we lang gewacht hebben. Kunnen we zeggen dat het origineel is? Niet echt. Maar kunnen we zeggen dat het geode muziek is? Ja, dat kunnen we wel. Dit is de muziek van Zimmer waarvan ik echt hou. Dit is thematisch dik in orde. De drie thema's zijn geweldig. Vooral dat van Silver. Man, ik vind dat het beste stuk muziek van Zimmer sinds de laatste Pirates film, en dat is intussen ook al 6 jaar geleden. Maar de reden waarom ik deze score zo waardeer is omdat we eindelijk nog eens een bijna volledig orkestrale score horen van de man. Het love theme dat te horen is in Ride is zelfs Synth vrij. Waar gaan we dat schrijven? Wat ik ook, zoals iedereen, geweldig vind is Finale. William Tell is natuurlijk van de partij, zoals we al lang op voorhand wisten. Een geweldige track dat Zimmer tot een goed einde heeft weten brengen. Het bekende muziekstuk heeft Zimmer volledig naar zijn hand weten te zetten. Het klinkt heel Zimmeriaans aan en dat is natuurlijk de bedoeling. Ook hulde aan Geoff Zanelli die William Tell ook heeft gearrangeerd samen met Zimmer. Maar waarom is deze track zo geweldig? William Tell kennen we toch allemaal? Wel het is zo. De thematiek van Zimmer zit verwerkt in de overture van William Tell. En het is zo goed gedaan dat je het als luisteraar zelfs niet door hebt. Deze recensent heeft ook een aantal keer moeten luisteren vooraleer ik dat door had. Op het einde gaat Zimmer zelfs een stapje verder. William Tell geld dan enkel als basis voor de muziek van Zimmer die er mooi boven wordt gespeeld. Dus verdient Zimmer Credit voor deze vondst? Zeker en vast. Ook al was William Tell de begintune van de serie. Zimmer was niet verplicht om dit thema te gebruiken. Hij kon het ofwel niet gebruikt hebben, ofwel maar één keer sporadisch. Neen, wat doet hij? Hij vult er zijn finale met op, samen met zijn eigen composities, en het resultaat is één van de beste stukken filmmuziek van de beste jaren. Ook al is William Tell zo oud als de straatstenen, Zimmer arrangeerde het, adapteerde het, vermengde het met zijn composities en het resultaat is verbijsterend.
Een dikke 4.5*. Dat half puntje dat de score verliest is dankzij het misbaksel van Jack White dat zijn weg op deze score gevonden heeft.

Zojuist van de deurmat gehaald. Had mij op 3-4 weken wachten ingesteld, is het tot mijn verassing vier dagen geworden!

Staat nu op. Heb uiteraard eerst mijn favo track opgezocht (wow!) en vervolgens de gehele score beluisterd.

Erg mooie, sfeervolle score met duidelijk hier en daar Morricone invloeden (wie goed luistert hoort "Man with a harmonica" er in), maar het is uiteraard de William Tell Overture wat het hem voor me doet. Klinkt het overdreven wanneer ik toegeef dat ik dezelfde kippevel kreeg als tijdens de film? De track Finale is werkelijk F A N T A S T I S C H!
Tien minuten lang knalt Tell uit je speakers eerst in zijn meest pure, oorspronkelijke vorm en daarna vermengt met de andere Zimmer composities.
Rest van de score is vooral prachtig in al zijn rust en schoonheid.
Erg goede score van Zimmer, die eindelijk eens niet dezelfde bombastische sfeer heeft van POTC, want dat ging me langzamerhand toch wel wat vervelen.

Een acht, ofwel vier sterren.

Gedurende het bekijken van de film viel mij de grootse soundtrack op, en als Hans Zimmer-fan kon een download dan ook zeker niet uitblijven.
Alhoewel deze soundtrack lang niet altijd even origineel overkomt, brengt Hans Zimmer een verrassend repertoire dat wezenlijk verschilt van eerder werk, en perfect aansluit bij de thema´s van de film.
Absurdity is een heerlijk nummer, en het schitterende Silver vormt de opmars naar het, naar mijn mening, fijnste nummer: Ride. Die eerste twintig seconden zijn echt kippenvel en vormen het hoofdthema van de film. De twee daaropvolgende nummers vind ik wat minder, track 6 past door zijn cafe/saloonsound ook niet echt op een Zimmerscore vind ik.
Track 7 en 8 zijn prima graadmeters voor de grote Finale, letterlijk en figuurlijk. Finale is uiteraard verre van origineel maar zorgt voor 10 minuten luisterplezier, en het ontroerende Home is de perfecte afsluiter.
Weer een uitstekende score van Hans Zimmer, dik 4*