Miles Davis - Water Babies (1976)

Met: Miles Davis (trompet); Wayne Shorter (tenorsax); Tony Williams (drums)
en op tracks 1-3: Herbie Hancock (piano); Ron Carter (bas)
andere tracks: Herbie Hancock, Chick Corea (elektrische piano); Dave Holland (bas)

Aangezien Miles Davis tussen 1975 en 1980 nauwelijks een trompet aanraakte, restte zijn platenmaatschappij slechts het uitbrengen van restmateriaal, met een behoorlijk aparte hoes in dit geval.

De eerste drie nummers van Water Babies (allemaal composities van Wayne Shorter) stammen uit juni 1967, van dezelfde sessies waarin het materiaal voor Nefertiti werd opgenomen. Deze band (het ‘Tweede Grote Kwintet’ van Davis) wordt door sommigen omschreven als zijn beste band. Voor die mensen is dit natuurlijk essentieel materiaal. Zelf heb ik er iets minder mee, het enigmatische titelnummer is erg bijzonder maar in de twee tracks daarna wordt weer mijn vooroordeel over deze band bevestigd. Dat wil zeggen dat ik het allemaal bijzonder knap gespeeld vind, maar dat het me verder niet echt iets doet.

De overige nummers zijn opgenomen tussen Filles de Kilmanjaro en In a Silent Way. Toevallig vind ik dat wel twee van Davis’ beste platen en deze stijl ligt me ook wat beter. Davis is wel duidelijk nog wat zoekende in zijn vroege ‘elektrische’ periode, en mede vanwege de lengte van de tracks gaat de pielerigheid soms wat overheersen, alsof je naar een lange jamsessie zit te luisteren.