Frank Sinatra with Count Basie & The Orchestra - Sinatra at the Sands (1966)
mijn stem
37 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Reprise
-
Come Fly with Me (3:45)
-
I've Got a Crush on You (2:43)
-
I've Got You Under My Skin (3:44)
-
The Shadow of Your Smile (2:32)
-
Street of Dreams (2:18)
-
One for My Baby (And One More for the Road) (4:43)
-
Fly Me to the Moon (In Other Words) (2:51)
-
One O'clock Jump [Basie Instrumental] (0:54)
-
"The Tea Break" (Monologue) (11:48)
-
You Make Me Feel So Young (3:22)
-
All of Me [Basie Instrumental] (2:56)
-
The September of My Years (2:57)
-
Luck Be a Lady * (4:40)
-
Get Me to the Church on Time (2:22)
-
It Was a Very Good Year (4:02)
-
Don't Worry 'Bout Me (3:19)
-
Makin' Whoopee! [Basie Instrumental] (4:24)
-
Where or When (2:46)
-
Angel Eyes (3:26)
-
My Kind of Town (3:05)
-
"A Few Last Words" (Monologue) (2:31)
-
My Kind of Town [Reprise] (1:00)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
1:11:28
(1:16:08)
1
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 18 februari 2021, 17:55 uur
Heerlijk livealbum van The Voice, Ol' Blue Eyes, The Golden Voice in een casino in de jaren zestig met geweldig klinkende nummers en heel veel interactie tussen Mr. Sinatra en een aandachtig publiek dat aanvoelt wanneer het zich mag roeren en wanneer het moet luisteren.
Ik heb deze een tijd geleden gekocht en hiervan ga ik nooit spijt krijgen. Het is een opgewekt en opwekkend album dat ik graag opleg na “weer zo'n dag”. De beschrijving van dit album in één van de boeken van Rush drummer Neil Peart (RIP) was één van de aanleidingen om dit te kopen, de andere was het nummer New York, dat vaak uit volle borst wordt gezongen door de waard van mijn stamcafé in Oostende, de St Michel.
New York staat hier niet op, dat geeft niet, ik mis het niet want de rest is om duimen en vingers af te likken, ook zijn monoloog van twaalf minuten. Tijdsgeest, artistieke vrijheid en een glimlach op mijn gezicht. Deze is ook de moeite waard: Count Basie - Live at the Sands (Before Frank) (1998).
Ik heb deze een tijd geleden gekocht en hiervan ga ik nooit spijt krijgen. Het is een opgewekt en opwekkend album dat ik graag opleg na “weer zo'n dag”. De beschrijving van dit album in één van de boeken van Rush drummer Neil Peart (RIP) was één van de aanleidingen om dit te kopen, de andere was het nummer New York, dat vaak uit volle borst wordt gezongen door de waard van mijn stamcafé in Oostende, de St Michel.
New York staat hier niet op, dat geeft niet, ik mis het niet want de rest is om duimen en vingers af te likken, ook zijn monoloog van twaalf minuten. Tijdsgeest, artistieke vrijheid en een glimlach op mijn gezicht. Deze is ook de moeite waard: Count Basie - Live at the Sands (Before Frank) (1998).
* denotes required fields.
* denotes required fields.