Nick Cave & The Bad Seeds - Kicking Against the Pricks (1986)

Mijn eerste Nick Cave-album was dit coveralbum, met mijn eeuwige dank aan Lux Jansen en Domino op de toen meer dan interessanten Radio 2 Omroep Brabant (BRT, later BRTN, nu VRT)! Omroep Brabant heeft toen, periode 1985-1988 (of was het langer?) véél aan mijn muzikale opvoeding bijgedragen ... er was "Domino" deel I met vooral Rock, waar ik o.m. R.E.M. leerde kennen, en er was dus Domino II waar de meer alternatieve muziek aan bod kwam. En daar kwam ik in contact met Nick Cave... Deze toen 15-jarige snaak werd in "Domino Deel II" met Cave's interpretatie van "All Tomorrow's Parties" geconfronteerd én.. was op slag verkocht

Ik heb het al op meer threads gemeld: an sich héb ik het zo niet begrepenn op cover-albums, temeer daar het soms wel heer erg pijnlijk slecht is, maar er zijn artiesten die covers a) met overtuiging b) respect c) bezieling en last but not least d) op geheel eigen wijze kunnen brengen. Dat geldt zeer zeker voor zowat alle covers die Johnny Cash opnam, "Through the Looking Glass" van Siouxsie & The Banshees, "Pin-Ups" van David Bowie, in mindere mate "Strange little girls" van Tori Amos maar zeer zéker deze "Kicking Against the Pricks" van Nick Cave & The Bad Seeds!!!

Cave kennende van The Birthday Party, was de fantastische apolcalyptische versie van ALL TOMORROWS PARTIES van Velvet Underground die ik toen op dat radioprogramma hoorde géén verrassing, maar toen ik het album (op vinyl, dus zonder de extra CD-tracks "Black Betty" en "Running Scared") in huis had gehaald, was het wel even 'schrikken' om een 'croonende Cave' te horen... maar tegelijk ook een enorm "WOW!-gevoel" !!!!! Of om het op zijn "Vlaams" te zeggen: AMAI!

Het dreigende "I'm gonna kill that woman".. Cave méént het, dus Woman in kwestie: pas maar op!; het zeemzoete gezongen "Long Black Veil", het zeer overtuigend gebrachte "Hey Joe", de country-crooner-spirit van "The Carnival's Over", "The Singer" en natuurlijk de Gene Pitneysong "Something's Gotten Hold of My Heart", die ik zelfs beter vind dan het orgineel.....

Het eerder vermeldde "All Tomorrow's Parties" is voor mij écht het hoogtepunt van de plaat, maar ik hou ook enorm van "The Hammer Song" (niet te verwarren met "The Hammer Song" op The Good Son) en natuurlijk de heerlijk slepende slow "By The Time I Get to Phoenix" waarop Cave zingt en croont als de allerbesten...
En op "Jezus met the woman at the well" zijn Cave & the seeds zowaar aan de gospel...

"Black Betty" en "Running Scared" leerde ik pas kennen toen ik later de CD-versie kocht, maar zijn ook elk zéér verdienstelijke versies....

Eigenlijk had op de CD-versie - als men dan toch bezig was extra's toe te voegen - ook nog "In the Ghetto" en "Avalanche" - beiden van "From her To Eternity" bijgekund...

Een heerlijk Cave-plaatje dit !!!!En ook al zijn het allen covers, meer dan aan te raden!!!!!!

The Birthday Party kénde ik dus al een tijdje... en dat vond ik al fantastisch, en... dàn, in 1986 of was het toch '87, maakte ik kennis met deze Cave-coverplaat, en niet veel later zou ik zijn andere albums gaan ontdekken, met als eerste "Tender Prey", dat ik in '88 meteen kocht toen het uitkwam.. ik zou het me niet beklagen...