Saigon Kick - The Lizard (1992)
mijn stem
23 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Metal
Label: Third Stone
-
Cruelty (2:41)
-
Hostile Youth (3:18)
-
Feel the Same Way (2:42)
-
Freedom (4:12)
-
God of 42nd Street (4:00)
-
My Dog (0:52)
-
Pepperment Tribe (4:53)
-
Love Is on the Way (4:24)
-
The Lizard (4:02)
-
All Alright (3:55)
-
Sleep (1:01)
-
All I Want (3:45)
-
Body Bags (3:22)
-
Miss Jones (2:39)
-
World Goes Round (4:55)
-
Chanel (2:48)
-
Dear Prudence * (3:41)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
53:29
(57:10)
0
geplaatst: 24 juli 2022, 13:37 uur
een uitstekend schijfje van deze raadselachtige glam-metal/rockband. Raadselachtig omdat ze niet voor 1 gat te vangen zijn. Vooral de eerste 2 platen zijn gestoeld op keiharde riffs in zeer aanstekelijke melodieuze rocksongs. Met close-harmony zanglijnen wat inderdaad aan Extreme doet denken maar zeker ook aan bv Lillian Axe. Aan de ene kant zeer toegankelijk maar tegelijk blazen de vette riffs je uit je stoel.
Er staat geen enkel zwak nummer op maar Cruelty, My Dog en Sleep zijn natuurlijk geen volwaardige songs.
Hoogtepunten voor mij zijn Freedom , God Of 42nd Street, Peppermint Tribe en de onvermijdelijke zoete ballad Love Is On The way. Zanger Matt Kramer heeft voor mij wel een net iets te zeikerige zangstem maar echt storend wordt het niet. Bovendien is de productie goed in balans (ieder instrument op juiste waarde ingespeelt). Dat de heren muzikaal zeer gevarieerd zijn blijkt wel uit het afsluitende jazzy Chanel, wat best leuk en grappig is.
The Lizard kwam uit op het moment dat de grunge de hitlijsen aan het bestormen was. Desondanks was deze plaat een aardig succes. Om het momentum te behouden kwam Saigon Kick snel met een nieuwe plaat `Water`. Matt Kramer was daar niet meer bij en de opvolger verdronk zowat in de variatie aan composities met welgeteld 1 machtige metal-rocksong One Step Closer.
Hun laatste wapenfeit als studioplaat The Devil In Details was dan wel weer wat steviger, maar het momentum was allang verdwenen........ zonde.
Er staat geen enkel zwak nummer op maar Cruelty, My Dog en Sleep zijn natuurlijk geen volwaardige songs.
Hoogtepunten voor mij zijn Freedom , God Of 42nd Street, Peppermint Tribe en de onvermijdelijke zoete ballad Love Is On The way. Zanger Matt Kramer heeft voor mij wel een net iets te zeikerige zangstem maar echt storend wordt het niet. Bovendien is de productie goed in balans (ieder instrument op juiste waarde ingespeelt). Dat de heren muzikaal zeer gevarieerd zijn blijkt wel uit het afsluitende jazzy Chanel, wat best leuk en grappig is.
The Lizard kwam uit op het moment dat de grunge de hitlijsen aan het bestormen was. Desondanks was deze plaat een aardig succes. Om het momentum te behouden kwam Saigon Kick snel met een nieuwe plaat `Water`. Matt Kramer was daar niet meer bij en de opvolger verdronk zowat in de variatie aan composities met welgeteld 1 machtige metal-rocksong One Step Closer.
Hun laatste wapenfeit als studioplaat The Devil In Details was dan wel weer wat steviger, maar het momentum was allang verdwenen........ zonde.
* denotes required fields.
* denotes required fields.