The Doobie Brothers - The Doobie Brothers (1971)

Goed debuut album met veelvuldig gebruik van de akoestische gitaar !
De liedjes zijn een beetje in de stijl van ''Listen to the music ''.
Leuk album , met lekkere meezing muziek .
3*

Idd. een alleraardigst debuut van The Doobie Brothers, met daarin al de herkenbare soepele gitaarsound die de nummers een vlotte schwung geven. Als geheel mist het nog wat aan overtuigende nummers die het album boven het gemiddelde uittrekken. Maar duidelijk is dat hier een muzikale band ten tonele is verschenen.

Wat Madjack71 hierboven zegt voel ik precies zo: het feit dat hier geen Listen to the music of Long train runnin' op staat maakt hier een nèt wat minder spectaculaire set van. Los daarvan is dit echter een behoorlijk consistent en warm debuut dat best schouder aan schouder met z'n opvolgers mag staan.

Weet je wat me zo opvalt van dit album? Dat the Doobie Brothers toen al direct zo'n eigen lekkere sound wisten te maken, die ze nog jaren hebben vast gehouden. Een heerlijk debuut, absoluut!

Inderdaad, en ik lees je bericht en ik denk: nú meteen opzetten!

Dit debuut-album klinkt inderdaad wel aangenaam, maar het gebrek aan écht goede liedjes ging mij gaandeweg opbreken, en ook in instrumentaal opzicht wil het nog nergens vlammen. Daarom voorlopig 3* en houd ik mijn cd nog even in de nabijheid van de speler, want misschien valt het later in het jaar alsnog mee.

Laag gemiddelde eigenlijk, is een hele behoorlijke plaat met afwisseling en goed gitaarspel

Ik vind dit een vrij saaie plaat, de dynamiek van Long Train Runnin, China Grove is nog ver te zoeken.

Nobody net voor het eerst gehoord. Al een typische DB sound. Lekker, hoor.

Het is hier al eerder gememoreerd, “de warme” sound en sfeer van dit album. Mooie collectie liedjes die een opmaat bleken te zijn voor nog veel meer fraais (denk aan Toulouse Street en The Captain and Me). Prijsnummers van deze plaat Slippery St Paul en Greenwood Greek (dat loopje is heerlijk aanstekelijk). Hele fijne plaat, op vinyl, in mijn collectie.

Het debuut van de heren waarbij de typische 'Doobie' sound al wordt geintroduceerd; swingende semi-akoestische rock nummers, veel samenzang en een warme productie. Desalniettemin wil het maar niet echt vlotten tussen mij en dit plaatje. Opener Nobody kan mij nog wel bekoren, het warme kampvuur getokkel van Slippery St. Paul heeft ook nog wel zijn charme maar de heren weten zich hierna weinig te onderscheiden van zoveel andere vakbroeders in het genre. Crosby, Stills en Nash en The Allman Brothers Band vormden destijds waarschijnlijk enkele inspiratiebronnen voor de mannen maar zij weten dit niet om te zetten in een debuut dat zich onderscheidt, het is allemaal wat te mat en de nummers bevatten simpelweg niet de 'hooks' en catchy elementen die enkele latere albums zouden kenmerken. Aardig maar zeker niet meer dan dat. Een voldoende derhalve.