Hans de Booy - Hans de Booy (1983)

Een Vrouw Zoals Jij .

Blijft een goed nummer.

Vond Annabel destijds ook wel erg aardig hoor

Mooie/goede teksten imho.

Jammer dat veel mensen alleen Annabel kennen, nummers als Soms en Niemand weet wanneer het einde komt zijn (vooral ook tekstueel) depressieve pareltjes!

Ik zal maar gelijk zeggen dat ik deze cd niet heb, maar wel weet waar ik het over heb. Deze lp kan ik van vroeger, en er staan leuke nummers op. Natuurlijk het nummer Annabel maar ook Een Vrouw Zoals Jij en volgens mij een b-kantje St. Mere Eglise. Zijn tweede lp was ook nog de moeite waard, daarna werd het minder.

Ken niet de plaat maar de singles zijn wel leuk.

Hans zelf wil Anabel helemaal niet meer horen omdat ie er jeuk van krijgt, ofzo...

Oude schoolgenoot die er altijd met de mooiste meisjes vandoor ging: ondanks dat een aardige plaat, gedateerd maar desondanks heeft dat jaren tachtig 'geluid' ook wel weer iets; die synths, die drums.
Niet erg om het eens in het jaar te horen.

Leuk om deze jongen als schoolgenoot te hebben, toch ?

Ik mag er nog wel eens vaker dan eens per jaar naar luisteren, ik vind zijn stem erg warm en mooi, en hier staan echt mooie tijdloze liedjes op.
Een Vrouw zoals Jij en Iedereen het Zijne bijvoorbeeld.

***1/2

Hans de Booij, is vooral bekend door Annabel, maar heeft zekers meer mooie liedjes achter gelaten. Zij donkere timbre, gevoel voor drama, het schrijven van mooie teksten met onverwachte kronkels erin....zij houd van mij en ik....houd haar vast. Geven dit album toch een meerwaarde in de nederlandstalige muziek van destijds. Met weinig kan Hans iets groots neerzetten, zoals in Sammy bijv. Daarnaast is Een vrouw als Jij ook prachtig zodra de sax al inzet. Iedereen het zijne geeft een kijkje in de keuken die de brein van Hans is en zo staan er nog wel een paar pareltjes meer op. Zelf vind ik De Kathedraal een van zijn diamantjes, maar die staat hier niet op. Klinkt idd. gedateerd, maar voor de verandering eens op een aangename wijze.

Wat ik zo leuk vind aan zijn teksten is dat ze altijd zo lekker ongedwongen en eerlijk overkomen. Niks geen Acda & De Munnick-rijmelarij, vage Blöf-metaforen of Borsato-bombast. Dat lijkt hij helemaal niet nodig te hebben. Hij doet het gewoon op zijn eigen manier, op een manier dat dicht bij de mensen staat, maar dan niet zo geforceerd en carnavalesk als een Frans Bauer.

Het album is onder de titel "Annabel en Andere Grote Hits" toch op CD uitgebracht, namelijk door HKM in 1994. Dan heb je zijn complete tweede album en dit debuut m.u.v. de track "Kom Naar Huis" dat vanwege de totale lengte geschrapt moest worden, naar mijn mening ook het minste nummer van het album. Die andere grote hits bestaan uit "Thuis Ben" en uiteraard "Een Vrouw Zoals Jij." Ik vind die singles van het debuut lang niet altijd de mooiste nummers, al werd het album daar jaren geleden wel om aangeschaft.
Vooral die A-kant was zwaar verslavend en verder de nummers "Heel Even" en "Sammy".
Die teksten van hem zijn hier gewoon super! Zoiets als "Nooit gelukkig maar te laf om een kogel door mijn kop te schieten" hoor ik Frans Bauer nog niet zo snel zingen. En zo weet Hans het hele album lang te boeien. Dat tweede album vind ik tot nu toe een stuk minder, maar dit debuut blijft gewoon één van m'n favoriete Nederlandstalige albums.

Wat een hoes Puur op basis daarvan gekocht (en omdat-ie 1 euro kostte, en omdat De Booij zo tof is op Sefs Diamanten en omdat Annabel natuurlijk prachtig is) en het blijkt ook nog eens een mooie plaat.

Al staat Annabel er bij mij niet op.

De allereerste persing is zonder Annabel. Toen het nummer een hit werd, werd het op de volgende persingen gezet met links bovenin de hoes de vermelding "inclusief Annabel en Een Vrouw zoals Jij".
Ik heb De Booij vorig jaar live gezien, laatstgenoemde nummer speelde en zong hij compleet, maar van Annabel slechts een couplet.

Na 31 jaar kom ik erachter dat ik een juweeltje op zolder heb liggen: "Soms".

Het eerste album van Hans de Booij vind ik razend facinerend, intrigend en blijft mij boeien. Tijdens mn avondwandelingen heb ik het vaak op. Ik vind het prettig dat Annabel er niet op staat. De diepgang van de alle nummers op het album is veel groter dan Annabel. 'Heel even' en 'Soms' vind ik het sterkst. Natuurlijk zijn veel nummers zwaar depressief maar dat maakt het album ook zo eerlijk, echt en boeiend. Dikke 5 sterren wat mij betreft